Zoektocht naar mezelf Mijn persoonlijkheid verloren In het doolhof van gevoel Onderdrukt verlangen Sluimering van constante Climax Bij alles wat ik doe Denk ik aan jou Mijn hart slaat Een race tegen de klok En dan weer stilte Alleen een harde steek De leegte is Onmenselijk Gemeen en Onnatuurlijk Zo is het niet bedoeld Liever duizend…

Wakker worden in de hel Die gisteren heet Mijn blindheid Veroorzaakt door de schoonheid van jouw licht Helpt mij uit bed Woorden galmen op de plek Waar ooit mijn hart gezeten heeft Stiekem stopte ik 't in jouw tas Je hebt het niet gemerkt Achteraf gezien Had ik beter Je tas hier kunnen houden Dan kwam je misschien terug Ik wacht…

Ik kijk je aan de lichtjes in jouw ogen dansen een lentelied Lippen nevelen pareltjes ontluikend verlangen Sprankelend treft jouw lach mijn vurige zinnen samen bewogen tot een prachtige ballade…

De avond is een woord en een echo die terugkeert met de fluisterende schaduwen en mijn gedachten aan jou. Zoals die avond je weer brengen zal waar ik droom dat je spreekt en fluistert wat je dichtbij mij niet meer vergeet als elke avond je weer zal meenemen en ik alleen maar kan schrijven dat ik…

zeg me dat ene zinnetje neen spreek het nog niet uit strooi het als flinterdunne streling over de naaktheid van mijn huid wacht ik wil het goud van zwijgen straks mogen letters met zilverklanken stijgen kom nu - doe maar - zacht…

Al dit feesten leidde tot een soort van ultimatum kwam dag kwam doel kwam eind Ik duwde je weg op de fiets net als bij de Spelen maar dan minder enthousiast we hebben niet verloren leerden doden en bekoren hadden ‘t beste met elkaar voor Waar wacht je op? Tot je me ziet huilen? Tot je sterker bent? En alle gevoel lag bevroren…

je vloog langs mijn gezicht ontvouwde alle kleuren streelde zacht mijn wang ik voelde wat er ging gebeuren je was te vroeg geland in schaduw van de morgen liep langzaam naar mijn hand vleugels voor de kou verborgen je tastte naar mijn warme huid een plaats om uit te rusten spreidde je breeduit zonnestralen die je kusten ik zag je slanke…

Een warm hees geluid streelt mijn oorschelp klanken maken zwoele zinnen zacht Zalig het gevoel loos de woorden schat sieraad van hechte emotie De parels geknoopt tot een ketting van verlangen Als snoer een juweel maar geen sluiting maakt dromen waar geklikt gedicht ...…

je stem was hoog doorzichtig in haar tonen een barst in zuiver glas vergruizelde je dromen de klanken werden donker door heimwee in je bloed valse sentimenten hebben nog een jarenlang tegoed je bouwde met de dagen een wereld van bestaan waarin je niet kon zingen je in overgaaf kon laten gaan je flat is opeens woning het uitzicht…

Kon ik vormen met mijn handen wat mijn hart in mijn gedachten legt 't zou zo helder ondoorzichtig zijn dat geen woord er een begrip voor heeft Kon ik spreken met mijn lippen wat mijn hart in mijn gedachten legt 't zou zo duidelijk onverklaarbaar zijn dat geen taal een vertaling ervoor kent daarom luister naar de stilte…

er was teveel fluweel ineens de zachte vleug van thuis gaf chaos in je huis het timbre in een stem lokroep van het onbekende streling die je huid verwende de zachte veiligheid van hem nog is er angst om alles los te laten het oude is vertrouwd daar is een leven opgebouwd je zweeft in uren die niet passen in de dag weet de vrijheid…

Waar het ijzer zich vermengt gaat het glazuur los van de klei het kleurt zich met de ochtendzon nog kleumend kijk ik toe het kaft van het boek is gescheurd en gekreukt de inhoud was het waard keer op keer gelezen en doordacht muziek gebrand in zilveren schijf draait rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst…

tegen het licht van mijn verleden en in de schaduw van haar bestaan heb ik gedichten steeds vermeden opdat zij mij niet zou verstaan tegen het licht van haar verlangen en in de schaduw van mijn trouw zal ik gezichten steeds vervangen door die van die ene vrouw…

een steen was ik waarop jij je hoofd wou leggen hoe je mij dan in mijn hardheid diep besliep en me verbrokkeld achterliet verkorreld en vergruisd een dwarreling van dromen waarin je me tot splijtstof schiep…

Twee bewuste volle manen verder het borrelt sporadisch Het raakt me wanneer ik einden loop mezelf herken in eenvoud of rechtop lopen zo overdreven lijkt en sfeeromschrijvingen vergetel als donker in een nacht onmachtig enkel een schampere toon teweegbrengen Variaties op het thema blijven leegtes barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…

Wat uit mijn herinnering blijft me steeds volgen? De details van je hand uit ‘t gedicht van Cummings je hitte tegen mijn gezicht en je schuchterheid die als een tafellaken viel? Nee. Zelfs je woorden met stukken werkelijkheid kan ik hier achterlaten maar dat doe ik niet want dan zal ik nog steeds je voetstappen horen en als ik me dan…

Ik tril mijn wezen in je bloot en pleng alle offers in je schoot. O liefste, vergeef me het verdriet dat me zo achterjaagt en driest bij de kladden grijpt en plaagt. Ik koester het gebed dat je vraagt. Je ogen vinden zelfs in mij een zon; je buigt mijn wolken in regenbogen. Van alle spanning vind je mijn bron en je uitweg maakt…

ik prijs je niet als ik je vergelijk met lentebloemen kan koude ogen niet benoemen als je ontluikt in kleur ik heb je winter meegevoeld het ijs in je gedachten bevriezen moest jezelf om nog gezond te overnachten een korte dag was je houvast de lange nachten vol met spoken voor even ben je weggedoken omdat je alles hebt gehad toch…

Antoine, comme vous m'avez voulu, mon cher, je me souviens de vous présentement après autant d'années. C'était une aube d'un printemps hésitant. Comme j'étais jeune - encore - je vous rencontrais au bord de la mer à Saint-Tropez. Après de m'éveiller, je me promenais envers toutes les teintes bleues autour de moi, rêvassante d…

Aan een ketting met een betonnen bal aan je voet, zit je gevangen in mijn gedachten, zodat ik hoe dan ook, wel aan je denken moét. het doet pijn en valt niet te verzachten. Had ik maar een hamer om die ijdelheid te splijten. Zodat ik je kan ontdoen van de keten, en mijzelf kan gaan verwijten, dat ik je heb laten gaan zonder het te weten.…