3.128 resultaten.
Krimp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
359 Doelloos zap ik langs radiozenders
terwijl de wasstraat mijn metalen omhulsel
door het vagevuur van een lava lijkend
schuimgordijn sleurt.
“We peuteren de poriën van je laklaag leeg.”
Een belofte die ik niet kon weerstaan.
Gelouterd keer ik terug op de weg
waar leegstaande kantoorpanden me aanstaren.
Frontale splinters van licht doorboren…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
340 De oudste zonen tellen
als oudvaders vanaf Adam
Set en Enos tot aan Methusalem
Kaïn is een ander verhaal
uit een tijd dat er meer mensen waren
meer vrouwen om te trouwen
Het is het verhaal van het offer
dat werd afgewezen
alsof God niet bestond
zodat Kaïn zijn geloof verloor
en daar om rouwde
en God kreeg spijt
zodat Hij verbood…
Schepper Set
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Je naam veranderen
na een schandaal, het werkt
met de tijd
Kaïn kon alles
hij maakte gereedschap
kweekte bonen en grassen
met eetbare zaden en
van leem bouwde hij een huis
Hij schiep wat hij bedacht
maar wie wil het nu nog weten?
Zijn naam is zwart gemaakt
dus moesten de kleinkinderen
hem wel loochenen, nee
hun grootvader was Set…
Abel de braverik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Abel, de braverik
kwam niet thuis slapen
Hij achtte zich beter
en bleef liever alleen
bij de dieren in het veld
met de honden als oppas
want alles moest zijn zoals toen
in het paradijs, die streek
van de verhalen
waar hij steeds weer om vroeg
Alles van ons leven wilde hij weten
het rondtrekken, de bessen
noten, geiten en koeien…
[ De zon gaat onder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 De zon gaat onder
en komt weer op, eindeloos --
leefde ik, als kind.…
13 JUNI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 Dat ik vandaag feest moet vieren
maar dat die lege stoel daar staat
waar niemand op mag zitten
omdat ik wacht op jou
ik kan het niet, nog altijd niet
blij zijn om elk jaar erbij
het voelt gestolen, niet van mij
het is dat schuldig blijven voelen
ik weet het, onterecht
maar toch …
vanmorgenvroeg
ik wachtte en ik wachtte
jij belde niet…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
340 Lilith was net als hij -
uit de klei, niet zo volgzaam
als ik; ze heeft hem verlaten
Ze zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste…
dagen zonder tal
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
380 een merel schiet
omhoog met mijn
weggewaaide
grijze haren
ah!
bruikbaar materiaal
voor haar nest
het kalme stromen
van mijn bloed…
De eerste mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
325 Mannen zijn voorzichtig
ze versmaden liever hun kansen
dan te vertrouwen op hun neus, maar
tot een hapje zijn ze wel te verleiden
als je aandringt en
er zelf niet ziek van geworden bent
Inderdaad, het is begonnen
met de beroemde appel, een vijg
Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden
door het gebladerte heen te kijken
te onthouden…
[ We zijn een optocht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
306 We zijn een optocht
van ons allemaal samen --
ieder, één voor één.…
[ Ertoe verleiden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ertoe verleiden
om naar de hel te lopen --
dat is pas subtiel.…
[ De bulderzee schuimt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 De bulderzee schuimt,
ik rust, de zon droogt mij af --
met zijn zachtste hand.…
[ Het grootste geluk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 Het grootste geluk
is voor mij misschien de hoop --
dat het zal komen.…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 De reis is onrustig, maar
het schip is geweldig
een prachtig schip
Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen…
Zwart en verbleekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Mijn herinneringen zijn foto's
waar het leven overheen raast
van wit naar donker
nacht naar dag
gevoelens
alweer opgelost
in zwart
of verbleekt
in de felle zon
Kiekjes van de aarde
stilgezet, toch vluchtig
door het snelle tollen
in de eeuwige hemel
van de tijd
van wit naar donker
nacht naar dag
naar voorbij, voorbij
voorgoed voorbij…
Stro voor iedereen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 Nu ik hier terugkom, zie ik het pas
als een paradijs, dit groene land
de bloemen, het gouden graan
al de rijkdom die ik normaal vond
Nu overweldigt het bekende
mijn nieuwe ogen, vervult het me
met een weemoed al voor
ik aan weggaan denk
Of zal ik blijven voor de rest
van mijn leven, best wetend
dat het zielshart werken is
om samen te…
onuitgesproken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
318 de nachtzwaluw
en de taal hielden
hun winterslaap
vogel en woorden
hulden zich in een
stilzwijgen dat alles zei…
[ Eerste geluiden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Eerste geluiden
van de dag, mijn ziel zingt al --
mee met de wereld.…
[ De wervelkolom ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 De wervelkolom
van een uitgestorven dier:
scheepstrap op het strand.…
[ Ik lig te wachten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
336 Ik lig te wachten.
Wie zal ik uitnodigen --
als jij niet gauw komt?…