511 resultaten.
BEVRIJDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Het regent vreemdsoortige pijpenstelen
Ze spuiten van boven direct op mij neer
Ze halen de roest weg, verwijderen zeer
Opdat ik mijn geest in balans kan bevelen
De noodzaak is nu verstoken te blijven
Van andermans lijden en ballast en kwaad
Te mijden het ongevraagd geven van raad
Ik ben nu gezandstraald en dat kan beklijven
De drukpers der…
Nocturne
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
495 De avond is gevallen;
’t geluid op straat verstomt.
Het laatste vogelfluiten
bereidt de nacht die komt.
Een bord met nog wat eten
ligt eenzaam op het blad;
het was al ‘n tijdje duidelijk
dat je geen trek meer had.
En nu heeft dan het donker
zich rond ons neergelegd;
geen woorden zijn meer nodig
want alles is gezegd.
Niets hoeft of…
Speciale oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
735 Als 3 e oma in de rij,
heeft kleindochter er dus eentje bij,
niet echt
want de eerste twee zijn overleden.
Volgens de kleine ligt de eerste
" onder de grond",
zit de tweede in een pot,
want zo zegt ze schrander,
ik denk dat die eerst
moest worden gekookt!
Haar laatste zin is meer dan duidelijk,
het maakt niet uit hè oma,
want…
Vagevuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 In een harnas
zweeft zij
voegend naar d'ander
Op een eiland
droomt zij
en danst op d'wolken
Achter een roos
aanschouwt zij
grenzen die vervagen
Er mag niks vervagen
kan niet verdragen
er ontstaat een vagevuur…
Verdraagzaamheid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
551 Stel wij zijn allemaal reïncarnaties
-dit lichaam nu heeft 'n eeuwenoude ziel
die zich verplaatst door alle generaties-
maar ons geheugen werd gewist, 't verviel..
Dus niemand weet, niet in zijn stoutste dromen
dat hij of zij hier eerder is geweest
En steeds weer blijven nieuwe zielen komen
verbonden met de collectieve Geest
Op een bepaald…
Zijn verrijzenis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
449 de vrouwen zijn ontzet
zij zien de lege plek
waar hij in linnen heeft gelegen
nog draagt het wit
in rood de schaduwen
van marteling en dood
zij keren in gebed
herinneren de woorden die hij
over zijn opstanding heeft gezegd
gesterkt met nieuwe kracht
verkondigen zij de boodschap
die er is in het feest van zijn verrijzenis…
Zicht op zuiver licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 Ik vraag je, laat me de manieren zien
waarop het leven zich ten volste toont,
zodat ik weten mag dat alles loont
en ik mijn plek in het geheel verdien.
Ik vraag je, laat mij zien waar liefde troont,
want rond mij worden mensen niet gezien,
en harteloos behandeld bovendien.
Is liefde hier, waar zoveel wreedheid woont…
Beschermengel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 k kom bij je zitten
hoef nu niets te zeggen
pijn sijpelt uit elke porie
stil maar, ik ben er
ik zie je angsten en verdriet
nog weet ik hoe dat voelt
in mijn vele levens heb ik
dat alles ervaren
de moed om te willen leven
kan regelmatig wankelen
spreek tot mij, in je hart
ben ik altijd bij je…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
440 "Toon me het leven", hoor je de twijfelaar zuchten.
Ik wijs hem op de schilderachtige luchten.
Ik toon hem de groene wouden.
Ik toon hem de winter met de sneeuw en de koude.
Ik toon hem het landschap en zijn pracht.
Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van…
signaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 de volle maan
gevangen in het lege glas
het lege glas gevuld
met volle maan
ik neem een laatste teug
de volle maan blijft
hangen aan m'n huig…
Onmetelijke rust
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
570 Waar eerst gedachten konden gaan en komen
heerst nu onmetelijke rust.
't Is als de lucht die boven groene bomen
door blaadjes vluchtig wordt gekust.
Soms hecht ik nog aan wat ik heb gedacht;
ik merk de warboel die het sticht.
Dan, als een vogel die de dag verwacht,
verwelkom ik het helder licht.
Het licht dat zuiver binnen in mij straalt…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
485 Na de lange innige omarming,
het liggen op zovele zachte delen:
schouder, arm, borst, buik,
het horen van je donkere stem die geruststelt,
als streelde hij gevoelige plekken heel,
na het klaren van elkaar,
het dutje, het opstaan,
het weggaan,
nadien breekt het grote zwijgen aan.....
als werd ik alleen,
op een mooi eiland achtergelaten…
Ontmoeting met het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Ik geloof,
dat de bron van mijn dromen
nooit op zal drogen.
Ik beleef,
dat ontmoetingen
ons leven verrijken.
Ik vind troost in het feit,
dat alle wezens dragers
van eeuwig leven zijn!…
iets van vrede
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 vannacht weer geproefd
hoe de wereld zou kunnen zijn
huizen en straten roerlozer bijeen
bomen in dieper stilte gedompeld
onder 'n volle maan die vredig en
weids aan de sterrenhemel prijkt
.…
LOTUS MYSTIEK
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 Laat haar symbolen overrompelen
de schepping en spiritualiteit
staande voor schoonheid, reinheid en puurheid
de ware ziel in liefde dompelen
boeddhisme: wiel van reïncarnatie
lotus brengt geluk, kennis en wijsheid
volledige geestelijke vrijheid
bewustzijnsverruiming; meditatie
niet negatief laten overmannen
creëer een eigen positief zelfbeeld…
Mariakapel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
438 een blik in het gastenboek
leert mij dat de noodzaak er is
een rustpunt voor alle gezindten
troostrijk gelegen op het hoogste
puntje van de Zenderse Esch
een plek zo verteld het boek mij
die de mens sterkt en loutert
en laten we dat nu juist zó nodig
hebben in een wereld vol
angst hectiek en onrust…
Toch blijf ik graag beneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
De glimlach van Hekate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 Was het nodig haar aan te spreken,
haar te vragen naar de weg?
Ik keek haar in de ogen
die mij liefdevol beweenden.
Met gratie wees zij mij de richting.
Langs afgronden, wonden
diep gesneden uit erbarmeloos graniet,
over rivieren kolkend vretend,
door wouden diep vertakt.
Driemaal moest ik rond de wereld,
een der Gratiën steeds mijn gids…
eer zij begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 de open deuren
wijd open
dwazen schuiven
prater de praat
mijn klasje in
kriskras kouten
over goden
die ons invallen
tot we stilvallen
in een meditatie die
eindigt eer zij begon
dan tijd wederom
voor open deuren
lege dwazen
loos gekout
over de hoge
god van gister
en de godin
die morgen komt
tot we stilvallen
in een meditatie die…