527 resultaten.
Uit het leven van -4
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
470 de oudere koorddanseres
die na een vrije val
uiteindelijk ontdekte
dat dansen zonder koord
eigenlijk wel leuker is…
Licht jagen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 de schaduw
die we zo lang
als maar mogelijk
voor willen blijven
zal toch eens de zon
aan het gezicht
onttrekken
tot die tijd
is het jagen van licht
een van de betere
tijdsbestedingen…
Naar Catania
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ik heb de nacht gedicht.
Het vrat mij stilaan aan.
Nu wil ik de dag openen
met meer dan een blik vat.
Te veel sterren kan ik niet aan,
noch het tergend trage van de maan.
Daarom thans het aanbidden van de zon
op het tempo van een altijd weer dagende dans
Een nieuwe tijd vat mij aan…
Tussen zij en zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 Als baby stond zij vlug op eigen benen.
Later gingen haar gedachten op de loop.
Gaandeweg sloegen zij steeds meer op hol,
voor zichzelf op de vlucht. Het liep uit de hand.
Zij had zichzelf niet meer in de hand.
Aan voeten kreeg zij nooit meer land.
Zweven was er ook niet meer bij.
Alleen slingeren tussen zij en zij.…
Waar, m'n wortels?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Waar...
liggen m'n wortels?
in den Haag?
dat is de vraag
Maar
ik heb ze
tast niet
in het donker
van aarde
van hét ongeziene
het vreemde
.....ongewis
Er is niets mis
met m'n wortels.…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Koffie vertraagt de tijd.
Thuis of langs de weg.
In een grand café,
of in een koffiehuis.
Aandachtig koffie drinken troost.
Vraag niet hoe, vraag niet waarom,
want goddelijke koffie begrijpt,
wat wij mensen niet begrijpen kunnen.
Koffie ontspant ons lichaam.
Genieten van koffie voelt als een oase.
Genieten van koffie voelt als rust,
binnen…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 Bomen zijn bomen , straatstenen
klinkers of kinderkopjes, ze vormen
beloopbare wandelpaden en wegen.
Tijd gaat je niet elke dag verwarmen
of in de koude kleren zitten is het niet,
't komt betrekkelijk zo het is meer voor.
Een enkele dag is ik wil nu geen bezoek.
Ik wil niks weten van kwalen laat staan
de bestormende dood en doodse stilte…
Craquelé
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 De dag van de huilende mensen
bange blikken en wat is er
in vredesnaam aan de hand
vertelt je ooit : hier ben ik,
ik arriveerde met kousenvoeten
in het holst van de nacht.
De dag als een weg vol craquelé,
als roze wangen vol van hetzelfde
echt een van; jij kende voor nu
nog erg weinig tegenslagen,
krijgt elke voordeur zijn deel.
Plots…
Tijd even stoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 Als banden geplakt zijn,
de wedstrijd gewonnen of gedaan
de ballonnen gehangen,
de machines gemaakt,
als het stuk geschreven,
het eind gelopen
en gewacht
dan, ja laten we dan
iets doen aan die vermoeide handen
die benen, de spieren vooral,
aan die geest die zoekt en verbeteren wil
ja laten we daar iets aan doen
en warmte opzoeken bij elkaar…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
361 Een glimlach is het mooiste
wat ik ook vandaag naast
je inborst als erfenis draag.
De koffie loopt, straks is het warm,
het ontbijt wenkt vanaf het aanrecht
veel meer zal het vandaag niet worden.
Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.
Niets kan mij ook vandaag…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 We laten de dingen zoals dingen zijn,
alles is wijn, tij ontwikkelt ranken steeds
zoals reeds is gebleken al vele weken,
het is zoals gras aangroeit en gemaaid
weer groener oogt, elke dag verfraait.
We hebben geen angst dat alles vergaat
ook de zomer straks niet in haar volle glorie
opstaat en graan als goud zo fraai verhult,
we betrachten…
Balans
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Evenwicht o evenwicht
dat fragiel levensgewicht
soms echt loodzwaar
dan toch weer vederlicht…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 Je kunt wel van alles willen
en weten, maar het is niets
wanneer je wakker bleef
Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd…
Homo Deus
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
389 Als heuse, serieuze concurrent
van 't mensenras, zo hogelijk geprezen,
ontstaan uit veler denkexperiment
op zoek naar het verklarend element
der kosmos - harmonie van schijn en wezen,
ben ik, kunstmatig evolutiewezen,
als een deus ex machina verrezen -
niet simpel maar complex intelligent.
Als completerend pleegzorginstrument
doe '…
Nest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Sommige gebeurtenissen
zijn slecht te beschrijven
bijvoorbeeld dat je
als een hoop volwassenen
tegen en op elkaar
in elkaars armen
huid op huid
warmte op warmte
zachtheid op kracht
neus in een haarbos
oor op een kloppend hart
als een nest kittens
spint, ligt en hoopt dat
dit kan blijven
deze koestering
nooit overgaat…
In z'n element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 De zon
in z'n element
speelt in en op
het stromend water
z'n koninkrijk....
'Nu' wordt niet later
het uurwerk
in de klokkentoren
staat zelfs stil
Alleen de rivier
houdt z'n monoloog
deze zondagmorgen
geen sterveling op de dijk.…
Innerlijke vrede
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 natuurlijk is leven niet volmaakt
maar niemand had dat beloofd
niet elke dag vuurwerkpijlen
die de hemel bereiken
waarom stilstaan bij ‘t niet gehaalde
kijk naar wat er wél lukt
wat voedt jou, kan je zelf geven
is daar evenwicht?
leg de lat wat minder hoog
voor innerlijke vrede
.…
Hoe hij nog fladdert 's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Hij vliegt onhandig heen en weer
draagt 's nachts zijn jas al
drie keer bij de buitendeur.
Hij weet niet waar
naar toe. Wil gewoon
een luchtje scheppen.
Ik vind het eng
en sluit de deur en
neem z'n jas maar aan.
"Bedankt Mw.
Maar ik wil graag
naar buiten."
"Straks komt de zuster van de dag",
vermeld ik vastberaden.
"Die laat…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
462 De armoede heeft je wakker geschud
de geest kan niet leven van water en lucht
ademnood van de ziel raakt dan berucht
je bent door tegenslag veranderd
ziekte en geldgebrek
hebben je eenzaam gemaakt
in een leven zonder genegenheid
waar drank geen oplossing bood
je tussen de wal en schip viel
met niemand om je te redden
de strijd om door…
Latent tot de lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Latent tot de lente
Verschuilen zich wezens
Als entiteiten zonder id-
Verbreken niet langer
Te dimmen hun ketens
Ongrijpbare zwevende geesten
Ontsnapt uit de fles
Doorkruisen de schimmen
Lichtjaren ruimte
Spottend met wetten
Van ratio en tijd
Onverhoeds kruipend
Bij nacht en bij ontij
In aders van duivelsgebroed
Maar tonen op…