De mooie esdoorn in de herfst van zijn leven op en top kleurrijk…

Wat was en wat komt kun je vaag zien, maar het nu -- is steeds onzichtbaar.…

Eerlang was het al min of meer bekend maar nog niet overal en wereldwijd doch thans is intergenerationeel dankzij een jarenlange samenwerking van prominente universiteiten op megaschaal een onderzoek verricht op intercultureel antropologisch psycholinguïstisch en taalpathologisch terrein, meer specifiek primatologisch De naakte…

de horizon streepte tussen zwart en licht waar zon ontbrak lichtte zwart nadrukkelijk op er was geen rust in die afwisseling de wolkenrij die boven de aarde hing trilde beweging in dichterbij kwam snel de intense hitte vrij bewogen kerktorens in het ritmisch laten horen van gebeden…

O groenteman, ik heb vandaag geen zin om voor de weet ik veel hoeveelste keer zo'n tulband of verjaardagstaart te bakken u weet wel met veel van die flufferijen van olivers olijvenzotternijen en god weet wie ze daar weer hebben staan die volkszanger uit loenen aan de vecht of nee, was het niet krimpen aan de lek of wacht, kwam hij uit…

Als een kilometers lang lichtsnoer rijgen de verwijten over en weer zich nog altijd gestaag aan elkaar Geruchten en reacties op X en andere media vormen zich als een bont gekleurde shawl Geen helder verhaal, of verstand een bedorven maaltijd van leugens en misleiding keer op keer lijkt het moreel kompas van slag is het als een geklonterd…

Haar pijl doodt lompe lafheid als zij vuur maakt boven ieders schaduw uit Haar pijl raakt de stilte schiet het hemeldak open aarzelend wacht het licht Haar pijl treft de taal van verminkte woorden zonder zicht Haar pijl buigt af van de duisternis vindt wijsheid soms een vonkje licht…

Zij is een adviseuse van inclusie alsmede van biodiversiteit het zijn die functienamen die mij mateloos interesseren geboeid lees ik het exclusief relaas van haar twee heren de een uit Pakistan de ander uit New York de een was op een mysterieuze wijze overleden die ene kookte chicken curry honderd maal per jaar voor wie, dat laat zich…

ons schip zal de haven niet meer binnenvaren in een sterrenstorm is het vergaan de stilte zal geen storm meer dragen de stilte zal alleen maar stilte zijn…

Ik geef de dametjes weer eens van jetje geen sterrengala - dank u, svp ik doe niet aan die influencer mee dank je de koekoek, gooi ze in m'n petje Kijk liever naar dat burgerinitiatief de stoethoeve, voor krasse ouwe knarren die in hun rolstoel rond zouden gaan darren geheel verzorgd, kleinschalig da's toch lief? De woningnood…

Het hoorde wel zo, dat ik verdrietig leek, maar -- ik vond er niets aan.…

In een oogopslag kort door de bocht een intermezzo in een notendop een helikopterview in vogelvlucht de kern in een synopsis a tot z als resumé kortom een overzicht van 't fenomeen S impel gezegd H oe zou ons leven eruit zien O ver pakweg tien jaar in R etrospectief of in een T erugblik op een halve eeuw M et…

de expositie was fenomenaal het duizelde duizend kleuren nog net vastgehouden door een lijst maar ook de doeken wilden geuren met hun exorbitant hoge prijs het juiste touche van de penseelstreken en aparte pigmenten vormden het uithangbord van de kunstbroeders im excentrieke segmenten geen rationele verslagen aan de muren maar…

Elíme gaat naar haar vriend in wonderland waar alice woont, dat weet toch iedereen en wie die ridder is zeg ik meteen die strooit met euro's uit de vrije hand Zo zijn er van die radicale dagen moments in love, waarin de nachtwind hangt die als we thuiskomen de geur verdrijven en niet per se om moeilijkheden vragen O achahbar enigma…

Zacht bedekt een wolkendek m'n bed en elke klank verstilt de tijd vertraagt wanneer mijn lief naast mij ligt ze ademt diep slaperige tijd waarin ik met haar aan mijn zijde lig de kaars dooft uit de avond valt je doet de deur op slot het boek valt op de grond en buiten in het duister rollen de seizoenen door als golven…

ik ken de pijn van de geboorte het verlaten worden de onbereikbaarheid die met woord of daad teniet kan worden gedaan en toch scheurt en zeurt het onwankelbare tegen alle liefde in mijn gevoel aan flarden aan snippers van niks die jij nog vasthoudt anders waaien ze weg omdat er geen levend bloed meer door stroomt in de met moreel…

En hij die op weg naar de Hof van Eden geruisloos voorbij het moerasland probeert te schieten Weet dat rouw de tol van de liefde is niets het verlies verzachten kan dat hij het lot dragen moet En hij die als een buffel loom onder water blijft de rietvogel en de zwaarte probeert vóór te blijven Weet dat het niet de ander…

Laat mij toch dansen, op de straat, op de muziek -- waarvan ik graag droom.…

Je hoeft voor mij niet per se iets te maken voor mij hoef je niet per se iets te doen nee niets hoef je per se voor mij te maken voor mij hoef je dat niet per se te doen Nee echt, iets ingewikkelds voor het slapen of dromen in een filmisch visioen zo tijdens remslaap vlak voor het ontwaken dat zou best kunnen helpen tegen gapen…

Er zijn zo van die dagen met donkere onweerswolken boven je hoofd. Niets kan je nog behagen. Nare gedachten van elke realiteit beroofd. Op dat ogenblik heeft niets nog zin. Zelfs een stralende zon kan je niet bekoren. Futloos, geen einde, geen begin. Je voelt je machteloos en verloren. Het denken is niet te stoppen. Ook al probeer je nog…