6.034 resultaten.
Wat overblijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
118 **
Je voelde het zweet.
Je voelde de aarde terugkijken.
Je voelde hoe stenen en bladeren
wenkten en weken.
Je struikelde.
Je bleef.
Je gedachten bezonken
tegen seringen die roken
naar wat je verlangde
zonder het te weten.
Komt er een dag
waarop vroeger. niet meer pijn doet.
Komt er een dag
waarop we lachen om wat voor ons ligt.…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
138 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die…
Eindtijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
213 Ze zetten ons weg als kaffers en ketters
Maar zijn zij de barbaren, de bezetters
Niet zelf die niet vallen te gedogen
Waardoor we hypocriet worden bedrogen
Tot op het bot verwaten naties
Fatwas uitvaardigend en condemnaties
In oorden waar ze dood en verderf telen
Zien we de vermoorde onschuld spelen
Revanchistisch eisen ze op hun tol
Om…
Palmzondag 2026
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
132 Gemengde gevoelens:
geuren van palmtakjes
vermengd met herinneringen
aan kinderjaren.
Vreugde om de feestelijke processie,
gejuich van plechtige gezangen
maar reeds doortrokken
van dood en afscheid.
Een lang evangelie
waarin alles weer tot leven komt:
het verraad al weerspiegeld
in een blijde boodschap.
De kus als begin van de nacht…
Lentewens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
195 Nu is de lente echt begonnen,
de vroege vogels melden ‘t al;
ik zing met hen een morgenliedje
en zie de bloesems overal.
Hoe jammer dat er toch nog oorlog
en ruzie is, nu hier, dan daar.
Er is ons zoveel moois gegeven
maar wij zijn dwaas en in gevaar.
Nu is de lente echt begonnen,
dus laat ons vredevol en zacht
elkaar toch tegemoet te…
Algemene poëtische verordeningen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
152 Morgen gaan we buitenspelen
zet ik de zon op mijn schouders
en jou ernaast
worden we zwanger van stoute gedachtes
en foute woordgrappen
krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg
stopt de groenteboer met werken
lopen kerken leeg
is de straat groener dan normaal
bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk
blijven mama’s leven
krijgt rechts…
Tanka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
110 World Poetry Day:
ik luister naar de stilte.
Woorden ontwapend,
vormen zinnen van vrede.
Gedichten: een reddingsboei.…
Wiens land...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
155 Mijn land zeg je? Ik kan het
niet geloven
Is hier soms sprake van een misverstand?
Ik lees iets over rechts en buitenrand
waar links verdwijnt, in marges weggeschoven
Je meldt, net als dat Leidse
krantje Mare
dat rechts jouw land steeds verder domineert
zozeer dat het mij danig irriteert
en met mij hier het gros der dichtersschare
Dat…
De dingen die komen gaan . . .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
298 In de benen!
Aan de slag!
Vooruit ermee!
Klaar met wachten.
Zit je klaar?
Dan is dit het begin.
Bang mag je zijn
Als bijna iedereen
Voel je geroepen.
Voel je gevleid.
Voel mijn vertrouwen.
Kom op het is tijd
Om lief te hebben
Op te ruimen
Voor te doen
Voor te leven.…
Op de kantlijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
157 Buiten de lijntjes is meer ruimte,
is geschreven en gezegd.
Maar buiten de kantlijn –
daar worden oorlogen beslecht.
Blijf ik op de kantlijn
wil ik door het venster kijken.
Kan ik dan de vrede schilderen –
of kleur ik alleen de lijken?
Gooi luiken dicht, deur in het slot,
gebogen, handen op mijn oren.
Betreur de lijntjes op papier –
heb…
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
265 mensen gooien hun woord
vaak nog verkeerd gespeld
en in non-poëtische zinnen
zonder goed na te denken
zomaar overboord
in deze snelstijgende zee
waarin ook wij
gespiegeld leven moeten
mensen lezen niet
weten niet
wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar het om gaat
waar het wel om gaat
is dat zij ook…
W.W.-Dicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
170 “te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen”
alsnog vroeg ze
of ik mee wilde gaan
terwijl ze wist
dat ik wist
wat mij te wachten stond
dit was geen horror in ochtendstand
doch een wildemansrit
rond de honderdtachtig per uur
wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten
-zoals zij zei
zij
droeg die strakke rok
tot boven…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
138 ---
— korte fluister
Op de vensterbank
een zucht,
een oude zucht,
niemand raakte hem nog aan.
De wind zegt namen,
zacht,
te zacht om te blijven,
te zacht om te verdwijnen.
De kast weet iets,
de kast weet het nog,
in het hout
trilt iemand na.
Ik verzamel stiltes,
leg ze naast elkaar,
de zwaarste
blijft bij jouw stoel.
Jouw…
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
173 Op deze plek geen happy end,
geen blij ei te vinden.
Toch voel je de dans van de hanen,
dit klooien in plooien van ritmische goochelarij,
als thematisch gewelf gespannen hangend
aan de dunne lijntjes van talent.
Geen gevoel kan tegen zulke bergen op,
misschien dan,
als kennis dat handje schept.
Maar men zou ook gewoon door de dalen…
Medbeds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
175 Doordat de zon
me in het gezicht scheen,
zag ik niet goed haar gezicht,
maar dat het vriendelijk groette
Dichterbij zag ik dat zij ‘t was
We praatten even,
hoe ging het met haar, vroeg ik
Haar voeten waren pijnlijk,
paard oud
Ik noemde iemand
die veel aan voeten werkt
Ze twijfelde,
had het over de medbeds,
voor paard ook.
Ik,…
FLUISTER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
122 Ik ben de vrouw die nooit thuiskwam
regenjas van tranen, Amsterdam ademt mij uit
drie kinderen gebaard, in de Schelde gegooid
ze zwemmen met mijn gezicht, roepen mama
water slikt het
de man zei: godin
pakte marmer dat bloedt
de camera zweeg, de bank deukte stil
ik kus pillen als minnaars
smaak naar melk die nooit kwam…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
175 De maan hangt als een gebruikt servet
boven de daken van het Lamot,
bevlekt met regen die nooit opdroogt
en ik lig hier, een ei dat nooit brak,
tumble tumble naar beneden
in de smalle kloof tussen jou en de afgrond
mijn moeder noemde me een geschenk
maar vergat de naam
zoals de wind vergeet waar hij de botten liet
van alle…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
146 Een vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op…
Vuurvogel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
155 Het achtergrondgebruik van satellieten
in ondergrondse bunkers in de bergen
zal volgens bronnen meer dan
de limieten
aan opgewekt uranium
verbergen
nauwkeurig brengt moshad
alles in kaart
daar is de fbi bij vergeleken
een kleuter die met vliegdekschepen vaart
wiens moeder enkel wacht
op bibi's teken
op het uur u, na jaren voorbereiding…
11 maart.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
95 Op de foto in de krant
staan Daihatsu's en Toyota's op een landje.
Alles staat nog op het sportveld. Kastuinbouw ook. Alles is normaal.
Daarachter rijst de watermuur,de muur,de muur van water. Huizen en schuurtjes worden opgetild, kantelend.…