Europa opende gesloten grenzen Massaal migreren heeft zo zijn gevolgen Veel mensen zijn dan ook terecht verbolgen En de EU begint te laat te drenzen 't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten Niet desperaat aan eerdere redders klitten Erkennend dat de golf niet valt te stillen De mazen hebben…

De oude man op de troon Schoof zacht het mauve gordijn terzijde Binnensmonds lacht hij De vergane lucht uit zijn long Kleurt roze zoals de bloem In de avondstond hij weet De stille omhelzing zal hem bevrijden…

Liefde Alleen zachte woorden kan ik je geven Dat is al wat ik bezit Wanneer de zon schijnt in je hart Is er liefde aanwezig Geef het weg zolang je hart nog klopt Het verschijnt nooit ongemerkt Schopt deuren in Houd het niet voor jezelf Laat het los Dan zoekt het een ander hart Als een boemerang Komt het soms terug Waarom zo je het niet…

Met het oog op morgen draaien dikke deuren weer op volle toeren op het flinterdunne in 't nachtlijk donker versgevroren puurnatuurlijk winterijs Vroege ijsvogels scheren over Winterswijk en Zeist en Ryptjerkstradille kamilledeel om de zonlicht bedervende masten te gebruiken als reclamezuilen met noodpakketten in noodkreetletters…

zo nu en dan voelen wij dat ons de geest is gegeven dat de beesten die wij in wezen zijn liever hun daden lezen in verdichting dan de vreselijke bloedspetters uitgelicht in ochtendbladen ‘all over the place’ te moeten vrezen zie ons dan maar als gekke paarden ‘young’ en adellijk welteverstaan door muzen gedreven als ware Pegasussen…

armen langs de rivier mijn lichaam stroomt waar ik vandaan kom zal alles anders wezen de hoofden in wolken verdwaasd vervlogen waar ik vandaan kom is ieder wezen anders op de verkregen benen heel kort als evenbeeld waar ik vandaan kom in wezen anders niets harten achter alle dijken tegen klotsende vloeden waar ik vandaan…

Levende engel Kun je iedere dag zijn Voor wie of waar ook 15 miljoen keer Serious Request Spieren Laatste tussenstand Geen sneeuw maar vrieskou Formatie met kerstreces Europa ontwaakt Vuurwerk kost handen Meer dan eerdere jaren Traditie waanzin Stille sterrennacht Kindje in kribbe verwacht Mag het vrede zijn…

meer dan een classicus als oppaspapa en een ondoorgrondelijke snarengod als pseudopater familias had ik nooit moeder moet een loeder zijn geweest een kleintje onbeschermd in de berm bij een duivels kruispunt achterlatend ‘vers uit de struik’ bleef het adagium terwijl de doornwonden nog heelden vonden kwelende dichters mijn naam door…

Ik zag hem toen gaan, Oek die als veel te boek stond, nooit zuiver geduid werd, bedroefd: ‘Een droom kan afstanden verkleinen, het kwijnen stoppen; ik wil dat lied wel zingen!’ Ik zie hem nog staan, met zijn tenen over de rand, de boeg als springplank, zingend: ‘Met zand kun je kastelen maken, met water wolken; we gaan dit land bevolken…

De ochtend ontwaakte met een wakkerende zon door koele wind van zee die een strandvlag liet deinen op de voorbije seconden van de dag En klimmend door het steile zand besloop ik het moment waarop ik zag hoe het golvende water de duintop dan plots leek te raken, waarmee de dag begon die langer moest duren door de nacht te willen stuiten waarin…

op zoek naar een glimp in de ondergaande zon die hen toch anders zag vanuit diens perspectief toen handen nog dansten als vogels op winterwind had ik dan willen zeggen over plichtplegingen heen ergens door dat gekwetter vervliegt elk idee van tijd verloor het strand terrein aan land kruipt het water wij zwommen daar maar op lange…

De dagen gaan zo vlug voorbij al tellen alle dagen evenveel uren, we zijn op tocht naar Kerstmis en daarna naar de nieuwjaarsvuren. Wat houdt ons bezig: wachten en hopen op weer wat meer vrede, verdraagzaamheid en ook ontferming, al zien we dat nog niet tot heden. Wat kunnen we dan zelf toch doen? Misschien de buurvrouw even groeten en…

De dagen gaan nauwelijks open, ver schijnt het licht echter en houdt zich nog verborgen. Mensen zoeken warmte, aandacht, lezen bitterheid en kou maar wachten op vrede. Wat wanneer het licht nu komen zou?…

Tringelend rijdt een tram over de brug In de verte hoor je gelach Op het terras zitten mensen Mijn stad De bakstenen muur is nog warm van de felle middagzon Tijd voor een middagplons Mijn stad Het gras is vers gemaaid De geur van groen Een hond rent over het veld Mijn stad De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw Nu is ie…

Gaudete klinkt vandaag het lied, Gaudete, wees nu maar heel blij want God de Heer, Hij is nabij - gelukkig wie het gloren ziet van 't komen van het licht op aard, van 't Rijk dat alles eens doorgloeit, bevrijding voor wie is geboeid; gelukkig wie die hoop bewaart... Gaudete, 't kind speelt bij het hol van slang en adder onbevreesd...…

- Ach Europa! - Hans Magnus Enzensberger is de naam in 't Duits in 't Frans in 't Pools en uiteraard in 't Iers en Engels, in 't Far-Öers en Schots Mijn naam klinkt luid, staat stevig op een rots gebeiteld in Gibraltar en Odessa van Boekarest Milaan Venezia van Genua Valencia tot Brest H.M. staat voor Hans Magnus en de rest…

op het napruttelen verwaaiende rookwolkjes de laatste stootjes verhitting de rommelende aardverschuiving een hernieuwde wereld stichten aan na-ijlende paniek verscheurde verbanden opgeblazen vertrouwen ineengestorte levens een open blik overhouden in dood en verderf uitgestorven soorten pandemieën en plagen ondergraven vrede een hand…

Het gaat niet goed in huidig Nederland Heelmeesters, zachte, wonden die gaan stinken De operatiewant aan elke hand Is van fluweel, hoe moet dat als we zinken Het halve volk zit op een baggerschuit Vergeten is het aantal brave burgers Dat seint met vlaggen of de noodklok luidt Heel Holland snakt enorm naar slaptewurgers Dat krijg je met…

Zij staat met d’r voeten in de klei, Hollands glorie en welvaren, Bewijs van luctor et emergo, Met wapperende haren in de wind. Zij aan zij voor volk en vaderland, Met de leeuw van Vlaanderen, Marianne van la douce France, Verslaat zij de gesel uit ’t Oosten. Daar helpt geen blond geverfde kuif, Noch ’t leeghulzig gebral, Op de…

Wij dragen de last van fouten die wij niet maakten, met handen die werken en zakken die leeg blijven. Zij vullen oude putten met ons toekomstgeld, alsof hoop een bodemloze kuip is. Maar onder de rekbare stilte groeit iets hards: het besef dat een mens geen melkkoe is.…