BIERKENNER
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
410 Een leerling-zytholoog die woonachtig is in Westmalle
somt de 6 Belgische trappistenbieren op, hij kent ze alle,
hij noemt Rochefort, Achel en Chimay,
ook Westvleteren en Orval zijn erbij,
en de zesde ... die wil hem jandorie niet te binnen vallen !
( Indigesto )…
Droomkompas
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
482 Voel jij ook in alle talen
van voorjaarsvlinders
essentie in warme volle magen
talloze onbeantwoorde levensvragen
onder blauwe lucht van dromen
waar je ademt in vertrouwen
bemerk jij ook dit vroeg ontwaken
dan is het vanwege prille liefde
verliefd zijn op een onontdekte schat
volg blijmoedig het droomkompas.…
[ De Directeur staat ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 De Directeur staat
in zijn kamer als een boer --
op zijn eigen erf.…
Typetjes en gnomen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik heb afstand
genomen van
alle vreemde
typetjes en gnomen
die met menselijke
activiteiten nog
steeds onder ons
blijken te wonen
zij volgen de
gewone habitat
verdoezelen hun
eigenaardigheden
raderen vrijwel
probleemloos in
onze maatschappij
zonder storingen
hun optredens zijn
vaak individueel
in kleine kring van
accepteren…
Burj Khalifa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Skyhigh rijst op vanaf de kust
Dubai
Oase vol geërigeerde staven
Met toppen die loodrecht naar
't zenit wijzen
Als obelisken van de oliemacht
Ik kocht online een ticket
voor de top
Besteeg in volle lift de Burj Khalifa
Het luchtkasteel van ruim achthonderd meter
Als nieuwe eiffeltoren wereldwonder
Ik kon vanaf lookout point
als…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
376 hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
slingert nerveus niet de lijn op het laken?
het velletje bengelt alleszins aan de lip.
spitsen priemen wolken aan torens.
punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de…
schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 genegenheid zal naar mij komen
zelfs als mijn wereld al dood is
ik moet mezelf bevrijden van mijn gedachten
en alleen mijn dromen volgen
waarvan alleen de ziel weet dat ze bestaan
ik open mijn armen wijd
en sluit mijn ogen
mijn woorden vullen de leegte
,,
ik word terug gezogen in een schaduw…
Op de tochten (deel i)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Sijpelend vakjargon, toestand, vorm, wezen,
gestalten of gelach, nihilist, profiteur, ketter,
enkelvoudig cordon sanitaire,
vermommingen, verbuigingen, ware toedracht.
Enfin, gulzig verschalkte tekeningen,
prent het eens in, dwaas, of gek, of lieve lieveling.
Eens in het gelijk gesneden,
eigendom, karikatuur, causaal verband,
ik bid…
WOORDENAAR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 Een taalliefhebber maakte 'n lijst met "willekeurige woorden",
zoals perplex, theezakje, grotesk, eliminatie en springkoorden,
ook onomatopee, navelpluis en zeerob,
en bij radijs en plamuur viel 't hem op
dat eigenlijk alle bestaande woorden op die lijst thuishoorden ...…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
487 Ik weet ik je moet laten gaan
Maar het is zo fijn te doen alsof je bij me bent
Al is het maar voor een moment
Dan kan ik er weer tegenaan
De ongrijpbare lichtheid van dit bestaan…
De heks van Buchenwald
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 Je hoorde hoe zij aan kwam lopen
Haar ene schoen was rood van kleur
De ander blauw, inferieur
Zij die zich niet wou laten dopen
Met aan haar schoenen rinkelbellen
-Als was ze eerder dier dan mens-
Voldeed zij braaf aan heersers wens
Zich als een Joodse op te stellen
Geschift, de dwazen die bedachten
Hoe een bevolkingsgroep te merken
Met…
Wijsheid
netgedicht
2.8 met 31 stemmen
518 Laagje per laagje
vervelt de plataan zijn schors
camouflageprint…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
366 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
[ Geen verandering! ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
325 Geen verandering!
Alles altijd hetzelfde --
met variaties.…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
374 constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.
kelk
die je dwingt zich om te keren:
een bodem schilfers dwarrelt neer,
leegte na het drinken, magerman,
die op de winterhuid van straten
slijm en rot als goud verteert.
vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen…
Een bal demasqué
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 wat heeft
een foto ons
nog te zeggen
over gezicht
en blik
waarmee de
wereld wordt
bekeken
ongegeneerd
kijken met
vrijblijvend
commentaar
zonder enige
kennis en dan
oordelen en
vergeten maar
alleen in
het extreme
het ongeziene
zit handel maar
blijkt toch vaak
een fopspeen
na een bal
demasqué…
Jongensdromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Waar maak je 't snelst je jongensdromen waar
Met boeken over zee- en ruimtereizen
Er is er maar één die ik je
aan kan prijzen
Bij de marine - spanning en gevaar
Geen jongen hoeft zich er
meer voor te schamen
Ja zelfs geen meid, al heet je Josefine
Kies voor den helder, kom bij
de marine
Een goed begin, zo na je eindexamen
Eerst maar…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
543 in de twijfelzone van de zo
op het oog nog winterse dagen
en het verlangen naar de zon
(in dit geval het voorjaar)
is de dichter degene die zich
verschuilt in één van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar…
niemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 bewezen is:
de tijd verglijdt,
wij blijven niet,
wij zijn niet vrij.
per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.
’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droeve stilte
is klankenpracht.
de spijt gaat weg,
zij ligt naast mij,
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.
‘Anna’, zegt Anke.
‘Anke’, zegt Anna.
‘niemand…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 Menselijke drang wil zich vertonen,
vredig, soms stormachtig, in wijze spraak,
zang, verfgefluister of beitelgekraak,
wat men steeds zal eren, dan wel honen.
Afbeelding en klank mogen blij wonen
in vele geesten, die het als schone taak
doorgeven aan wetenschap en vermaak.
Zal sterke trots bij kunstenaars tronen?
De wonderbare, geschonken…