Steeds gevaarlijker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
335 zacht maar
indringend
duwden vlaagjes
wind tegen
haar rug met een
niet aflatende druk
kleine uitschieters
gaven een alertheid
die zij niet kenden
omdat er geen
massa zichtbaar was
om kracht te traceren
uit bomen struiken
en omgeving kwamen
alternatieve reacties
die samen voor
ongekend spannende
momenten zorgden
zijn power…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
358 nieuwe onderwerpen die je misschien leuk vindt:
- feta (21k volgers)
- boerderijdieren (7k volgers)
- van de weg af (147k volgers)
- cartoons (15k volgers)
- witte keukens (45k volgers)
[verbose]
maar nu het aggregaat
van de neigingen(conatus)
de diep in het plasma
van de aansturing geborgen
traan van verlatenheid…
Vis voor Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 Vroeg in de ochtend ging Piet vissen vangen
aan het haakje liet hij pepernoten hangen
in zijn bootje zat hij te wachten, stil en kalm
wat zou er bijten: een voorntje of een zalm?
lieve kinderen, jullie zullen het wel snappen
de vissen wilden helemaal niet happen
ze houden nu eenmaal niet van pepernoten
roerloos lag de dobber tussen de boten…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Een mooie lente-avond
warmer dan ik dacht
een wit met blauwe schicht
ligt te wachten in al haar pracht.
Hard gebakken carbon
zo buigzaam als gewapend beton
riemen, strak en stijf
dat alles vergt een gepantserd lijf.
De riemen dalen naar het water
het blad zoekt en zuigt aan het vocht
maar niet te lang
want daar komt alweer de volgende…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
409 Het huis dat haar droeg
reikte niet langer naar de hemel
op de grond spatte het in duizend stukken uiteen.
Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw
- laat haar even -
tussen de geblakerde bomen
Soms moet een mens loslaten
- laat haar gaan -
om op een andere plek thuis te komen.
Iemand gebaart:
wees welkom hier, er is plek genoeg…
Floppy
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
388 Britt Weerman meet één vierenzeventig
Wie hoogspringt kan laag vallen, wist ze al
Ze overstijgt zichzelf - als uit een dal
'Ik flop altijd, maar ben blij als ik lig'
Aldus Britt Weerman, Neerlands toptalent
Haar flop is speels, gracieus en ongekend…
Het belangrijkste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Denkend aan ziektes
kan ik ze niet voorkomen
niet allemaal, wel de meeste
alleen door er aan te denken
Anderen laat ik in hun gezonde waan
juist niet bij ziektes stil te staan
want er zijn zoveel gevaren
dat het een wonder is
oud te worden
je hebt niet overal ogen
je hebt niet altijd handen
middelen en tijd vrij
je hebt niet eens jezelf…
Volledig brak
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 met grijze vingers
krabde de dag
aan het duister van
de nacht wat
overbleef was koud
en nat bedruppeld
de ziel putte het
riool met zicht op
de hemel door
schuimende stuwing
van het uiterst
smerige water
het nirwana bleek
een zilte droom
die stokte tussen
eb en vloed en juist
op dat dood tij
kwam ik volledig brak…
Merelnest op de vensterbank
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
580 Warme waterstralen laat ik lekker stromen
kletterend op de douchevloer terecht komen
sussend sop ik mijn spetterende kinderen
in het donker; ik wil merel niet hinderen
door het raampje zie ik haar zitten broeden
zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden?
merel, waarom bouwde je juist daar je nest?
eerlijk gezegd lijkt me dat niet zo best…
Klaasje Zevensterstraat '60
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
512 Voor even is hij weer verrezen
School met de Bijbel uit mijn jeugd
Het was voor mij een tijd vol vreugd
Het rekenen, het schrijven, lezen
Ik heb er altijd van genoten
En las de juf een keertje voor
Dan was de klas een en al oor
En werd de dag fijn afgesloten
Één iemand kon een schaduw leggen Over de dag op weg naar huis
Hij joeg…
Lampion
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
406 Ach sirene
ach en wee...
Je weet
net als ik
dat het rijmt
op de zee
het lied
van de einde
loze dei
ning van de golven
en als de zon
straks wordt bedolven
dan licht één
een lampion
van duizend
kleurig vermiljoen
maar niemand weet
wat al die tinten
met een ziel
kunnen gaan doen…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
437 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
361 zon schiet uit de hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar…
Laat me bloeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
350 Laat me mijn gewoonten
Laat me, laat me binnen
Geef me een schuilplaats
Geef me een kus
.....Neem mij
.....Bescherm mij
.....Geef me jouw magie
.....Geef me wat ik nodig heb
Dan geef ik jou mijn bloed
Ik pomp het naar buiten
Ik bloed op jouw buik
Ik bloed in jouw mond
.....Overal is gevaar
.....een klap dichtbij
.....Overal is liefde…
Kleine perenboom
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
482 Toen onverwacht het pad zich boog
stond ik oog in oog met een
- uitgebroken naar het licht -
kleine bloeiende perenboom.
Zijn knoestige stam en takken
- een ademtocht in de lente -
openden wijd het weerloze hart
dat zich vulde met lichte tinteling.
Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.
In het laatste licht van…
Eenzaam genot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 Een eenzame laan
Tussen vele bomen
Een gedachte slechts
En stil verder dromen
Geen sterveling
Die mij hier ziet
Ik wil slechts wezen
De eenzame wandelaar
Die natuur bewondert
En in stilte geniet
Een stille laan
Tussen vele bomen
En niemand te zien
Ik loop hier eenzaam
Met mijn illusies
In die stille laan
In de verte fluit een…
Februari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Vele voeten in het natte zand
De zee komt en gaat
Geeft en neemt
Geven wij hem aan de zee?
Of neemt de zee hem mee?
Kleine belletjes van lucht
Vragen eigenwijs om aandacht
En dan spoelt de zee
Met één groot gebaar
Alles glad
Vele natte voeten in het zand
Terwijl hij, zonder een stap te zetten
Blijft komen en gaan
En blijft geven…
Intonatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
lange vingers
vaak met letters
zien spelen in
passen en meten
om de inhoud
de juiste vorm
te geven
je peinsde met
de blik in de verte
of daar misschien
de oplossing stond
geschreven en
na enig gefrons
viel heel voorzichtig
een ei uit het dons
jij ging voor
schoonheid en
intonatie waarbij
linguïstische
verstrengeling…
Heelallessie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Jij bent mijn hemel en mijn ster
Van zon en maan de waarde
Het draait om jou... al ben je ver
Mijn wereld en mijn aarde…