Ach nog zo graag eenmaal wil ik zwieren op die schommel nog één keer een rondje maar in die oude draaimolen. Laat me nog eens klimmen in die appelboom achter op het erf troost mij daaronder op de grond plak een pleister op de wond. Leer mij nogmaals fietsen op dat rode fietsje door de laan voor ’t huis wrijf mijn geschaafde knieën.…

Amazonewoud - de zon krijgt steeds meer ruimte tussen de bomen…

Geluk zit in: Een telefoontje, wat anderhalf uur duurt belangstelling naar je wel en wee vriendschap die geen eisen stelt maar er gewoon is! Geluk zit in: Een glimlach, vol liefde gegeven een arm over de mijne de vraag, ga je mee naar bed vanzelfsprekend! Daarin zit geluk, puur en simpel!…

Ik koop al vele jaren de meest bijzondere bieren bij jou, schuin tegenover de voormalige leverancier van koninklijke wijnen, waar nu een designwinkel heerst. Ik sleepte er wijnflessen voor een euro weg, maakte van de weggegooide wijnvaten bloemenhouders. Snap Reve ineens. Je bent ooit neergestoken door een valse bruut zonder gevoel voor ware…

(voor Hanneke) Als kind sprong ik van grote hoogten en dook ik in ijskoude diepten, later ontmoette ik jou en al die momenten samen waren de aanzet tot schrijverij om jou te imponeren, te schaken, te versieren, in te palmen, op te eten (geintje), soldaat te maken, het hof te maken, aan de haak te slaan, kortom de mijne te maken. Een muze…

't Is zondagmorgen ik wil vroeg naar't bos maar plots'ling breekt het klokgebeier los en plichtsgetrouw gaat iedereen ter kerke terwijl ik God dank op het zachte mos.…

Ik zag, ik keek, ik deed, ik doe ik moet, ik zal, ik weet, ik voel. Ik moet, ik wens ik huil en denk elke dag, is warempel volgens velen een geschenk maar: het zit nooit ingepakt!…

en als ik je vind in een thuisloze zomer anoniem en tussen regenvlagen zal ik tegen duisternis vertellen dat maanlicht in ogen zeldzaam is ze kruisen dichterlijke stappen vegen het grind in de kamer op zonder volgorde om ergens te zijn wanneer niets geluid geeft in de velden heide de vlakte kent en de lakens uitrekt tot sluiers rond verlaten…

een greep uit zijn werk bezorgt mij nog altijd een gevoel van thuiskomen warmte als een deken waaronder je het geluk kunt vatten met m'n neus in zijn gedichten en de tijd van 't jaar buitengesloten waan ik mij voor een ogenblik 'het rookwolkje voor god' zachtjes omhoog stijgend uit het smeulende pijpje dat nog niet is gedoofd…

oei dacht ik sneeuw en glad zou ik het redden maar wat een geluk ik was niet de eerste kon dus heerlijk in die grote voetstappen de mijne zetten de voetstappen die een man voor mij in de sneeuw had achter gelaten ja zeker weten een man kan me niet voorstellen een vrouw met zulke grote voeten zo kwam ik veilig thuis en nu nog de…

Een Keuze Nee sprak hij onbewogen en wel overwogen Dood is dood, daar is geen ouwe moer aan te doen Geen kist , rot op, bloemen, ach schei toch uit Gaat hier alleen nog om de poen Stuk worst in mijn reet En moge de honden mij wegslepen Toen hij ging, toch enigszins benepen Hadden zij hem goed begrepen en lieten hem zo gaan En uit…

De stroming van hemels licht vloeit langs de vele lijnen in de schaduw van onvergetelijke tijden. Vallende tranen gevormd in het hart zijn het symbool van onmisbare tekens vol met dierbare geschenken. Emoties vliegen in het rond als vlinders in een vlindertuin en je geest zweeft nu in de hemel.…

Hongerig alsdat je was deelde je toch je laatste boterham met mij ieder de eigen weg vervolgend droeg jouw glimlach mijn voetstappen…

ragfijne regendruppels op het venster betraande ogen, natte wangen aan de keukenmuur hangt de mattenklopper die heeft vaak pijn bezorgd ze weet het nog goed eens in de week diende die de vloerkleden ze waren stoffig maar meer nog…….zouden kinderbillen kunnen vertellen uit de dagen van ooit…

de verpakking is wat gelig, geler bestaat bijna niet toch is het ontbijt te laat begonnen en zijn de treden van de trap te zwaar beladen – in elk geval voor mij de houdbaarheid nog niet aan datum en is het zuur te rijp voor deze dag was het maar nacht en snel maar morgen dan peuterde ik het etiket van de fles geniet van het ogenblik zeg…

het geschreeuw is aan de wind gegeven de blaadjes vallen naar beneden, tranen van verdriet scheren over oceanen, maar de wonden helen niet gedachten zweven in een bel als een vlinder in het vrije moet je ons helaas verlaten als een ster in onze hemel…

Deprimerende mindermaker. Tragische kinderkopjeskraker. Neem eens een goede therapeut. Wie weet, gaat dan je gif eruit. (De vierengever geeft ook vijven. Mijn laatste distichon, 'Niet zo schichtig', was voorzien van twee negens. Leuk! Nu heeft de ervaring mij geleerd dat de cijfergeving op gedichten.nl uiterst grillig en willekeurig kan zijn,…

dauwtrappend proef ik het zachte serene gras onder roze voeten, tuin geruchten stil waar ik U voor de 'groene uitstraling' prijs in de kern der zaden die sprieten weelderig voort op grote schaal is de sleutelbron met eindeloos geduld die van dag tot dag voortgaat het groene gras is een lust voor het oog ook de vele meizoentjes flora is…

Ik ben blij, Blij want jij bent bij mij. Zonder jou ben ik intens verdrietig, Zonder jou ontzettend nietig. Jij bent er voor mij, Ik voel me blij. Jij bent een goede vriend, Alles, dat is wat jij verdient. Samen uithuilen in elkaar’s armen, Tegen elkaar dingen zeggen, elkaar verwarmen. Samen lachen, samen huilen, kwijt wil ik jou nooit. Ooit…

eens was ik vergeten hoe mooi het blad kon zwieren hoe ze telkens door de wind weer verder werd gedragen ik worstelde in stilte onder een mistdeken als in een web van gesponnen vragen ik hoorde en zag wel de vogel ze zong zover bij mij vandaan ik liep en liep, maar wist nog niet waarheen mijn stappen zouden gaan maar, ik las…