voeg je netgedicht toe

Netgedichten over ex-liefde

702 resultaten.

De stad verlaten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 32
Zal de stad maar verlaten jouw ademhart voelbaar in leegte in al het onvergetelijke denken elke stap is een herhaling van wat niet meer tastbaar is een dwalen door de kamers van een gedeeld verleden niet iets als een duurzame oplossing voor het duister dat je meedraagt in het verlangen naar ontsnappen de straten dragen nog je stem in…
mobar6 november 2026Lees meer >

Stiltestrijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Laat me alleen, jij [..] want ik vertrok om jou te verlaten waar ik rust kon hervinden en dus voor jou verdwijnen jij voorgoed uit mijn buurt ik trok jou niet eeuwig meer het vocht in sloffe frieten geest door mijn wrange angsten Jij hield vast wat je was jij smeet mij op de grond door jou gaf ik de geest stierf ik voor eindigheid…

Gat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9
Mijn helend heden wrijft zwijgend op de kern van mijn beschadigde hart verwijzend naar mijn beschaamde eer mijn vleugellamme handen hangend Want ik trok hem aan ik gokte op de hoge bergen dukaten ik begon er flink in te investeren vrijpostig drukten wij deur na deur door zonder dikke kinnen voor te trekken wij wisten…

Vrij…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6
De dag duurt te lang om op te geven tijd gaat te snel om stil te staan op kussens netjes, twee aan twee sliep ze gemoedelijk met hem mee tot bij de afslag van de rotonde waar zij haar eigen weg weer vond. Reed de trein wederom in strakke lijn het draaide alleen om zijn station zijn mondhoeken bogen diep somber rake woorden lachte hij luid…

De vergulde eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
“als men het vergrootglas richt op onnozelheid vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand” haar vlammen sloegen over bergkammen waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot voor de naaktere waarheid van voorheen zijn dromen stierven onder naaldbomen waarna hij duister haar lichaam genoot door de ontdekte dekens van destijds hun woorden…
Lorenzo M.18 oktober 2026Lees meer >

Bloemen op het dressoir

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 136
Ik loop langs het dressoir en zie de bloem in de vaas. Ze staat al zo lang droog dat ze niet eens meer verwelkt is; ze is eerder veranderd in een klein, breekbaar monument voor onze mislukte communicatie. Ik herinner me hoe jij altijd sprak in Grote Woorden, met hoofdletters die zwaar in de kamer hingen, terwijl ik eromheen gleed als een schaduw…

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
De broze tijd houdt zijn adem in, onbetwist, verloren in de stilte die jou teder overgiet met zilte tranen, een bitterzoet en naamloos diep verdriet. Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet. De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht. Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet, terwijl…

Blonde minnaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
De ronde kamer breekt open. Het laken valt af. Hij staat daar. Naakt in het vroege licht. Het is een moeizame start. Zijn gezicht is getekend. Zijn illusies zijn weg. Wat is verlangen als het vlees aarzelt? De ander blijft een schim in de nacht. Hij zoekt de warmte van een lijf. De geur van huid. De zwaarte van bloed. Maar er is een…

EEUWIG LANDSCHAP

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 95
Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht, de zon verdwijnt achter de verre horizon. De wereld wordt een droom, een vergezicht, terwijl de avond langzaam verder komt. De vogels zwijgen boven 't stille land, de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht. De avond raakt de wereld met haar hand en legt haar stilte op mijn gezicht. Is dit…
bart devoldere25 september 2026Lees meer >

De echo van wat we verloren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 128
De kamer is stil, de stemmen zijn weg, maar ik hoor nog altijd wat jij niet meer zegt. In de hoeken van de kamer, in de plooien van de tijd, klinkt zachtjes het ritme van onze tederheid. Een schaduw die danst op de muur van de gang, een lied op de radio, bekend en zo lang. Het zijn de fragmenten, de sporen op de tast, van een liefde die ooit…

Weerklank van de ademvleugels

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 198
Dat het van een dieper voelen is dan de diepgang van geleerden die ’s avonds naar hun navel staren, hoor ik aan het woordenboek dat met horten en stoten uit jouw hart deze weidse wereld heimelijk betreedt. Iedere zin laat mijn adem stokken. Ik merk het aan de gevoeligheid waarmee je het heden reeds benadert, in een werkelijkheid die niet…

Kees XXXI; bereid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Zij verjoeg zijn zelfbeeld, zij hieuw zijn pijlers om als attributen voor een nog om te buigen toekomst, -schorpioenenstreken- de opgedrongen avondwandelriten die zijn dromen optuigden of rechtzetten, nadat alles steeds veranderde in dat waar niemand bereid toe zou zijn, wat je nimmer zou moeten slikken, buiten het niks dat daar…

verzoenbaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 228
verzoenbaar is de nabijheid dus omarm het heden zonder angst en houd de verbinding met jezelf hoog boven de vaste grond van instemming derhalve als hij droge ogen houdt alle haattaal inslikken kan vergeet hij graag haar kille stem die bovenal zijn welzijn vergalde zonder iets wat zij niet kwijt is of al hij gaf omdat het…

Onoverbrugbaar

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
Onoverbrugbaar lijkt de afstand tussen toen en onze liefdesaffaires onafhankelijk van elkaar diep in het moeras van de rode namen en telkens wanneer je een slok neemt van de liefdesdrank die voor je staat denk je terug aan mijn armen die in het matte van duisternis jouw stille ziel omhelsden met alles wat ik niet in bezit had en…

De vergeten rat

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 229
Het verhaal kan beginnen met de brief op de deurmat die een vloedgolf teweegbracht aan herinneringen en woede wat maar langzaam wegebt Onthullender zou zijn om geheel terug te keren naar de duistere kern waar de schaduw kleur bekende in een tijd hier heel ver vandaan waar lente alles openbrak maar van korte duur bleek daar de…

adres vergeten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 175
gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij te bewaren in een doos met andere brieven het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald op zoek naar pure troost tijdens nachten van intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde eenvoudige opgeschreven kale feiten over de kleuren van bloemen en…

Voortdurende onwetendheid

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Hallo vijand. Alles is gewoon verontrustend als niemand anders bestaat in een wijde omtrek. Vrijwel geen vervroegde nalatenschap die luidruchtig is vergaan. Hallo tegenpool. Zij verdween ongeveer omtrent vóór of nadat jij te zien was in werkelijkheid. Het lawaai is onverstaanbaar uit haar handen geglipt. Niet herinneringswaardig…

‘gewoon eventjes’

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 661
Dat hij vertrok hij ‘gewoon eventjes’ wegging met voorbedachte rade dat verzweeg hij Maar nu nu wil hij terug Haar zal dat niet ‘gewoon eventjes’ overkomen Haar zal dat na zijn daden nooit meer gebeuren Maar zij zij kneedde beelden uit zwarte gaten liet de wereld los pakte de laatste nachten in ondergronds verkocht ze als oplossing…

Saaie stilte

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
voor aanvang van zijn afstomping vervaagde in afstandelijk groen haar opgeloste stoffelijkheid in de ochtendlucht iedere leugen blijkt echt zij zal nooit wederkeren, verdomme noch in dode lijve en hij wankelt in saaie stilte na haar lichtvertoon die haat houdt hem in leven zij doet wat zij wil met of zonder kleren voor zichzelf…

Rode avondzon

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 309
De stilte waardoor jij beroemd bent geworden geeft mij niet de liefde die ik nodig heb tussen dit sluimerende romantische lawaai jij leeft niet gelukkig op mijn dorre landschap nu de rode avondzon schijnt over het rulle duin nieuwe liefde brengt veel teweeg maar ik herinner mij het gepassioneerde bewegen en de mijmeringen…
Meer laden...