375 resultaten.
Oude bekenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Alles wat licht is
Is toonbaar
De zee herbergt vis
En door de geul
Vaar
Klopt het weer eens niet
Tussen bladeren
Door het riet
Zullen wij vergaderen
Wat een pret
Vreugde vol vuur
Weer vroeg naar bed
Het telt ieder uur…
Aan de hand van een woord (V)
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
475 Klos. Kloos. Kous. Couscous. Koers.
Kans. Klus. Kras. Kuns'. Close.
Eenmaal ben je de klos.
Ga je als Kloos door het leven.
De kous is nooit af, tenzij je 'm aantrekt:
die kans heb je diepgaand beschreven.
Als couscous voor een Marokkaan
vond je je koers bij De Gids.
Jouw klus: krasse verzen storten
waar mensen zweren bij Beets.
Tegenwoordig…
Ik wil vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Is er een taal voor
mij, wie ik ben?
Ik wil me uitspreken
om te kunnen bestaan
en niet wegkwijnen
in een hoekje
de viezigheid
van wat er gebeurd is
niet net doen alsof
er niets gebeurd is
en er omheen leven
om mezelf heen, om
het ongemak in mij
over de mooie ervaringen
die de andere binnenlieten
het onzegbare
wat hij…
Land van geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Wie net als ik beweren kan
'k heb eigenlijk geen 'vaderland'
dit land waar 'k ben geboren,
zoekt in de grondtoon van z'n wijs
z'n eigen melodie
wie onvervalst bezweren kan
'k heb feitelijk geen 'moederland',
dit land waar 'k ben geboren,
zoekt soortgenoten in z'n wijs
van zuiv're harmonie
dit land is niet mijn vader's land…
Erven wij als gezinnen een stiltetuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 Al wil de dag, de week van alles vervaardigen,
wat houdt in deze nadagen nog echt steek.
Het weer is het weer over en weer
de regen de regen de hogere wolken,
de wolken soms de nevel in het gloren.
Is het wat we al lazen in jullie ogen
proefden in de niet uitgesproken
erfenis van het straks in jullie denken.
Want al wil de dag met weer…
VERSTEEND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het zijn vrouwen
tezamen
dragen geen namen
'staan hun mannetje'
Ze staan
in het midden
van het dorp
te kijk
Nu pas
krijgen ze gelijk:
spil te zijn
in het dagelijks leven
Verweven
met het nu
met de toekomst:
het kindertal
Hun idealen
te vroeg versteend?…
Ode aan mijn vader
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
775 Weinig woorden waren nodig
al dat geschreeuw en gebral
waren wat hem betrof
volkomen overbodig
hij zat rustig rokend in zijn zetel
de wolkjes wegwaaiend
dat was hij kort omschreven
problemen in één gebaar weg zwaaiend
hij is niet meer
in mijn hoofd en hart
leeft hij telkens weer.…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
756 mijn oma sliep
in een fauteuil naast
de kolenhaard,
vol overgave, ongehaast
zij was mijn uitzicht
als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij…
Familieclan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Vader A
houdt van een snoeihard regime.
Dat ziet Broer B
geramd niet zitten.
Dus omhelst Zus C
het compromis:
ook Oom D wil
ongeschonden kunnen vitten.
Uitgerekend Kleinzoon E
moet op de kleintjes letten...
Gelukkig zit Neef F
al mijlenver in Het Grote Genieten!…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Deze waarheidsprekende dag
is een zij , even opgewekt om hier te zijn
als serafijn, als waaier om deze dag
te verkoelen. Zij is een prachtige trilling
boeiend te voelen zachtere wind zeg ik als kind.
Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als…
Overhemd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
937 Mijn vader zit in mijn overhemd
hij heeft zich in de kraag vermomd
zodat als ik wil spreken
hij zich strak trekt en ik word verstomd
hij wil graag dat ik er het zwijgen toe doe
maar hij kan mij niet meer breken
hij zit in mijn overhemd
en dat doet er lang niet meer toe.…
Voorouders en nakinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.056 Genen reizen in estafette.
Ze zijn onsterfelijk.
Dat wij maar een eeuwtje leven,
is helemaal niet waar.
Onze voorouders hebben we niet gekend.
Ze hadden hun stokjes al doorgegeven.
Zij zijn gestorven, maar niet verloren.
Wij levenden doen al jarenlang ons best.
Nakinderen zullen eeuwen na ons erven.
Zij zijn nog ongeboren.…
Twee en twintig september
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 Twee en twintig september is de dag
dat je vertrok met achttien
nu twee en twintig jaar geleden.
Elk jaar in mijn ziel terug
vertel ik 's nachts opnieuw 't verhaal
hoe j' in mijn buik, pientere peuter,
pittige puber, mooi mens jij was,
hoe ziekte ons, je vader,
we zo hecht, we zo slecht uit elkaar,
zoals jij van het leven en van ons
zoals…
Groothartig
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
824 ze waren er
de bonte bloemen
luisterrijk in een
mysterieuze nevel
warme harten
heilzame blaadjes
als lichten
in de schaduwtijd
droegen glansloze
broze vlindervleugels
naar de zoete nectar
een keur van vruchten
ze waren er
als een fleurig boeket
met zorg heb ik ze
in een vaas gezet…
Vreemde eeuwigheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.296 mijn herinneringen, het zijn
goede zwemmers. ze drijven vaak ruggelings
en kijken je recht in de ogen
als marktkramers tijdens het middaguur.
ze gaan de weg van het oude huis,
de kamer waar de dode lag,
de vader van mijn moeder, de neef van ooit
Vlaandrens meest verlichte dichter Bert Decorte,
lag zo dood en sliep zich
naar die vreemde…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Steeds meer mis ik de gedichten,
die mijn voorouders niet geschreven hebben.
Hun poëzie van vreugde en verdriet.
Vandaag moet ik zonder hun verhalen leven,
verhalen, die door de tijd vergeten zijn.
Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet.
Hun meningen niet over kwaad en over goed.
Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de…
Ritueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
660 Na 't uittrekken van wortels uit de gezamelijke tuin
kwam de verjaardag weer naar boven.
Een euforie bijna
jij binnenkomend in ons oude huis
je broer, een kijken
hoe 't was veranderd.
Toen stapten we de deur weer uit,
de lage instap in,
'k moest helpen en eenmaal daar,
hulde je j' in een lange wollen jas
en ruime zwarte pet, gehaast…
Ome Pol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
744 Luitenant-Kolonel in het Belgisch leger,
was mijn peetoom en die heette Pol.
Hij hield van een borrel en
heel veel lekker eten.
Kortom oom Pol was groot en bol.
In het Luikse woonde hij met mamma's zus.
Keurig getrouwd en éne zoon.
Hun huis daar hing vol klokken,
hij vond dat heel gewoon.
In de kelder lagen flessen,
met etiketten óh…
het Kader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 We timmerden jaren aan het kader
waarin we elkaar te lijf zouden gaan
en zoals het hitsige katers past
werd de de arena netjes afgeplast
Was jij de Grote oorlog
en strooide je kwistig met Yperiet
dan was ik minstens Zuid-Vietnam
en schuwde de napalm niet
Zo vochten we als dolle honden
reeuws en destructief
Hoe vreemd, want op de…
Jeugdherinnering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
715 De sneeuw viel buiten zacht,
Minet mouwde voor de keukendeur.
Het was tegen kwart voor acht.
Warme chocolademelk was de geur.
In de achterkamer zaten wij,
de schuifdeuren dicht, de voorkamer koel,
Pappa met een caballero en de krant er bij,
Mamma met een kruiswoord in haar stoel.
Mijn broertje en ik speelden op de grond,
dinky-toy's en…