3.145 resultaten.
Leven bij de dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Het antwoord op de vraag
wat morgen zal gebeuren
wordt niet gehoord
in taal van vandaag
veeleer wat gisteren is geweest
klinkt heden nog in oren
als muziek wat toekomst brengt
en “’t nu” is het luchtledige.…
De ogen dicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
De ogen dicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 Wachtend op
de dageraad,
dankzij mijn
penselen
en wat streken
waterverf,
ontsluit
de intimiteit
het duister,
als rusteloos
wiel op het
deinend canvas.
Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.
Waar In de
diepste
nerven
van de…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.
Tijdloos is de zee
in al haar wijdheid
met deining tot de kim
regelmaat der getijden
in eeuwenlange stroming
vanaf de schepping
of schiep de aarde
perpetuum mobilé…
Meditatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 (opgedragen aan Eckhart Tolle)
Ga zitten en wees stil nu. Voel je wezen –
je ademen, het stromen uit je hart.
Je bent niet wat je denkt – en niet apart
van al wat is. De breuklijn is genezen
en al wat ongekend is, niet te leren - :
de wijsheid die je vinden wilt - zit in je.
Ervaar de stilte in jezelf, bezin je
en luister naar de Harmonie…
Niet saai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De winterjasmijn
kroop beloftevol omhoog
het wordt een bloeier
de rododendron al vol knoppen
lacht in zijn vuistje
het wordt niet saai dit jaar
er roert wat in mijn tuintje
ik speur het
er komt een taaie winter
het is middagtijd
nu spieden naar een stekje
om te toeven
en te proeven
wat dacht je van
een coq au vin…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van alle duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen definitief gewicht.
Van de brug afgezien wanneer
die is opgehaald, heeft dat een reden,
het herkent zich in vele vormen,
soms argeloos en naïef en stroomt
als troebel water, er is geen verleden
maar ook geen toekomst meer.…
En het heden onontkoombaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 In mijn tunnel
Die vacuum is gezogen
Door de tijd zijn er van
Tijd tot tijd gedachten
Waarin ik steeds
Weer opnieuw uit de
Sluimer word gewekt
Waarin de dingen te
Vanzelfsprekend zijn
En het heden onontkoombaar
Titel met dank aan Ger Groot, filosoof.…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.302 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
Dicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 zo je spreekt
blijf zoals nu
in gedachten…
Uitgelezen boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
686 er vallen blaadjes
uit de ringen van mijn band
ik heb ze niet meer in de hand
alsof ze niets meer wegen
dwarrelen zij schijnbaar
onbeschreven naar de grond
heb mijn boek verspreid
de roman met korte spanningsboog
ligt aan mijn voeten
in het voorwoord al
het afscheid en de groeten
ik schrijf slechts uitgelezen boeken…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
652 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Soms maken wij de ander
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
504 Soms maken wij de ander
tot een antwoord groter dan ons verlangen
maar we zien dit niet: we turen door
de glazen wand van eindeloosheid
terwijl de dagen korten.
Eigenlijk zijn we allemaal op zoek
naar bevestiging, aanvaarding en
vertrouwen, maar we jagen
andere dingen na omdat we
blind zijn of onszelf ontlopen.
De bladeren vallen nu in…
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.547 Grafstenen en niets anders dan grafstenen
omringen de gedachten in mijn hoofd.
Gebeiteld de spreuken dat wie gelooft
voor eeuwig leeft en niet meer hoeft te wenen
als je van ’t aardse leven wordt beroofd.
Geloof ik graag dat Jezus is verschenen
om aan ons absolutie te verlenen,
in mij woedt de twijfel onuitgedoofd.
In leerstelligheid raak…
dwaalLaantje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 nu herfst zijn blad in zekere
wendingen op weg laat gaan -dwaal ik
door levenslange woorden
ik neem ze mee, bezink ze in een kroes
de zijde waar ik drink
proeft zoet
en zilt, waar kleine bittertjes
de smaak verkleuren
zijn roemer vult; schenkt door een broes
wat wijnrood levenswater
ik laat het maar gebeuren tot
een bank onder een…
mijn orkest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
laat mij dan vergezellen
met tonen van gezang
die verhalen van liefde
een cantate in Gloria
als licht zuilen van geluk
laat de stemmen klinken
als ik moet gaan
en eens moet ik gaan
breng mij dan weg
op klanken van muziek
zij vertellen over schaduwen
de vleugels van verdriet
die het hart beroeren…
Sterrenwijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Zwijgend ziet het
Stergeschitter toe
Naar onze waarheid.
Maar naar wat kijkt de blinde
En naar wie luistert de dove
Aanschouw de sterrenhemel
Buk, wees nederig
De waarheid bestaat niet
Ze zijn geboren
Maar zwijg…
je denkt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 ik denk wat
en dat schrijf ik dan
maar meestal is het
dat je wat schrijft
en dan opeens merkt
dat je iets denkt
maar wat ? want
ik had het nog niet gedacht
nu wel…