Natuur, daar zit ik écht niet om verlegen, En ook de Dapperstraat boeit mij geen zier; Cultuur en kunst en hergebruikt papier, Daar heb ik van nature iets op tegen. Geef mij maar Monopoly met strategen: Langs Af naar Station West voor je plezier Gevangenis bezoeken als vertier, Of anders naar A. Kerkhof je bewegen. Veel is teveel voor wie…

Ik sta daar en ruis maar ben een boom in die droom Volg het seizoen soms in groen dan weer kaal monumentaal Bij weer en ontij herken je mij je staat dan stil bekijkt me pril Zou je willen vragen iets voor alle dagen laat die hond thuis zie te vaak z’n kruis…

Het is Gods wens dat Saddam in de hel op z'n kop in de stront hangt Er hangt echter 'n stand-in Saddam wipt in het paradijs…

Overal loop ik haar tegen 't lijf stalking Mathilde noem ik haar Toen ik haar de deur uitwerkte mepte ze op m'n kop met 'n kandelaar Op 't buro vroeg men naar de waarde hoewel 'n echte Blokker, geen cent Uw hoofd ook niet, zei men ongevraagd achter een krant grinnikte een agent De dokter stuurde me op vakantie hotel met tralies die Mathilde…

Het onbewuste slimmer dan 't bewuste regeert tijdens slaap U hebt recht op het beste dus slaap ik tijdens Uw les…

Eigenlijk begon mijn dag al klote toen ik, stomdronken van de slaap met veel gerek en nog meer gegaap, m'n kop aan het keukenkastje stootte ik deins terug en zoek naar steun, maar slaag daar natuurlijk niet in, waardoor ik keihard, vol met m'n kin op de rand van het gasfornuis kleun daar staat, juist, dát potje met vet dat ketst dus zo…

het liep madelief dun door de broek de gedachte alleen al ze werd strontmisselijk zo primitief dichten is hoog verheven men verheft zich ik verhef mij zo sprak ze dat moet je kunnen toelaten dat alles mij gewordt ik geef me daaraan over alles wordt mij licht voor de ogen stap voor stap groeit in mij kunst nooit voel ik een boodschap…

Fatima eet schijfjes maan uit een sterrenschotel, rijzig glijdt een dadelpalm langs haar slanke dijen. Op de toppen van de duinen stuiven witte hengsten, Fatima wuift met haar sluier naar de westenwind. Spuitend water, een oase, mannen en kamelen, de woestijn een tamboerijn, een rinkelende zandstorm. Het donker kreunt, het zonlicht…

dame je moet 'm echt zien hangen aan z'n staartje bungelt-ie slapjes 's avonds laat liefst lekker vrij wuivend naar jou vol verlangen haal je vergrootglas er snel bij om je pietluttig te laten stangen lieverd pak je puntje kus z'n lusje wat je maar wil - hij kan ook dalen schrik niet als anthonie leeuwenhoek in micro lijkt alles uit een…

Hoofd in de wolken Handen in m'n zak Negeer ik valkuilen en draaikolken Daaraan heb ik lak Koude handen, warm hart Zweef ik op haar af Misschien niet de juiste start Maar ik ben alweer niet laf Alsof ik 't echt nooit leer Helemaal in haar ban Vraag ik 'r voor de zoveelste keer: "Ken ik jou niet ergens van?"…

350 gram kipfilet 225 gram sperziebonen 700 gram krielaardappeltjes nog een pak Roti. Dit lijkt zo op het eerste gezicht een doodnormaal boodschappenlijstje. En, dat is het ook.…

langzaam schraap ik de roodbruine korsten van mijn bezeerde arm; het is peuteren met pijn negeer het lijfelijk alarm niet dat ik zomaar naar bloed zou dorsten het geeft een aanhoudende kick en dat is dwangmatig fijn voorzichtig gaat mijn nagel langs de rand van gestold vocht op zoek naar reeds blootgelegen huid maar bij de onverwijlde…

profrenners fietsen niet in gedachten zetelen zij in zeemleren lappen op sponsjes die droog zonder verslappen soppend naarstig naar herenleed smachten anekdotes waarin zij van hun stuk raken tellen sappig zeven kleuren kruisbessmaken…

ik ben voor de stilte gezwicht en heb volgens mijn aard zo min mogelijk uitgericht refrein: hij is weer trug hij is weer trug dat kleine grijze ventje gooi maar letters op zijn bord hij maakt een dichie voor een centje de lucht is dan toch opgeklaard opdat u zeker niet gaat gissen of anderszins ten onder gaat refrein: hij…

ik was aan ’t rommelen zocht en zocht plots lag het daar naakt of was het een zij met een glimlach van een breedsmoelkikker gewoon op de grond ik vroeg humor wat lig je daar op de grond te doen grijnzen natuurlijk zei hij ik moest er wel om lachen het was een hij…

Het Presidium van de Hoeksche Taalkamer houdt kantoor op het hoogste niveau de lift zwiept aldoor naar de elfde verdieping je stapt meteen op de galerij transparante railing zesenzestig centimeter hoog Stormt er altijd gelukkig buig je met flat en luchtaanvallen soepel mee Zonder of misschien ook met zeebenen moet men er zich dan…

de gouvernante is ontslagen de werkster al vijf jaar ziek de kok is van de kook geraakt de tuinman gevallen over zijn riek de chauffeur een blokje om gereden de secretaresse verliefd op een blind typje de accountants onzichtbare inkt omstreden de klusjesman lijdt aan een roestig piepje het huis heeft gelukkig stand gehouden de witte tornado…

vandaag zaag ik niet door heb er de fut niet voor niet dat ik me er aan stoor als ik enige onvrede hoor er ging ook niets teloor brak geen boor of heb een dichtgeslibd oor nee, mijn gedachten zijn goor en dan moet men zwijgen geen ellenlange rijmpjes rijgen over zuchten, laat staan hijgen daar ga ik uw ziel niet mee bedreigen mijn…

Zo zat ik laatst geboeid te lezen, Over anti-, pro- en hypothese, En over a- en hypotheek en -chonder. De Nederlandse taal is toch een wonder. Het is een eu- om kippenvel van te krijgen, Om met eerbied dan nog maar te zwijgen, Van winterharde pro- en homofielen, En wat een mens kan be- op Allerzielen. Zo komt men van de regen in de drup…

Hij bedankte weer voor de bloemen uit Nederland maar een lieve Madelief en een mooie Margriet samen in één potje mag van hem niet. Die onthoudt hij de zegen van zijn hand. Ofschoon hun liefde echt de echt verdiende zegt hij nee, deze Benedictus de XVI-de…