Sandy Coast
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
452 in herinnering Hans Vermeulen
niets zo bruusk
als branding
in de Noordzee
vooral op donkere
dagen in november
alsof het zoute
zeewater de open
wonden prikkelen
het schurende zand
en de schrijnende wind
lieten sporen na
als voetstappen langs
de natte vloedlijn
Lejo…
de hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 langs stille bomen gingen wij
in onszelf verloren
in onszelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en wij
de voorbestemde doden
leefden wij even eindeloos
leefden wij even niet alleen…
Zoveel kleuren bloed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 In het vroege voorjaar
ziet het gekortwiekte kind
het bloeden van een boom
Bloeden is een teken
zoveel kleuren bloed voor wie
kijkt naar het gekwetste kind
Bloeden houdt indringers tegen
wie zal het bloeden stelpen
wie zal de wonden sluiten
Het kind en de boom
kunnen minder groeien
zullen minder krachtig zijn
Een gekortwiekt kind…
Utopia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Lekker lazy liggen
onder een palm bij de pool
chillen met een drankje,
relaxed, vakantie;
Uitgebreid ontbijtbuffet,
kamer met airco en roomservice,
dineren op het terras met wijn
en uitzicht op de heuvels;
De townships,
waar uitzichtloosheid heerst,
veilig achter muur en prikkeldraad:
just another day in paradise!…
Palaver
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
376 Mijn lief, waar was je
al die tijd
palaver van
welsprekendheid
je Maagdenburger
halvebollenvriend
heeft nimmer spijt
van jouw historisch
allegorisch reizen
in Vergangenheit
palaver van
welsprekendheid
en parelende
eruditie
wat jij met hem
beginnen wou
was echt een
wereldexpeditie
je liet hem vallen
in de kou
met…
[ Is het een teken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Is het een teken?
Nee, tekens verschijnen als --
ze niet nodig zijn.…
De Kleine Apostel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
378 Hij werd ten voorbeeld ons gesteld
Was steeds met anderen in de weer
Hij werd daardoor al jong geveld
Vertrok naar eigen hemelsfeer
Hij liep op water en genas
Leprozen, maakte blinden ziend
Dat was wat moeder aan ons las
Hij was voor vrouw en telg een vriend
Maar wat dat dat met een kind kan doen
Opvoeders zien dat niet altijd…
Wilde natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
371 ik wist
pas later
haar bloemen
te staan
gevormd
door haar
handen
in sierlijkheid
waren haar kelkjes
ontstaan
sprankelend
lentelicht
was met haar
kleuren begaan
de geheime
plaats van
deze pracht
weerkaatste
in glinsterende
ogen toen jij
mij daar bracht
wij verzorgden
het paradijsje
tot een
oase van
schoonheid
omgeven door…
Getuigenis van liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Alles is aan verandering onderhevig
therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van verlangen
in het stedelijk gedachtelandschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
het inzicht dat je hebt gekregen
nadert een noodlottig einde
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
ontheemde bloemen die…
beschouwing
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
439 iemand denkt dat
naar eenvoud neigende
nederigheid soelaas biedt
doch wanneer iets het
voorstellingsvermogen
ver te boven gaat
blijft het zelfbesef
dikwijls vooralsnog
ongrijpbaar...…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
Paris en Hélena
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
465 SPARTA
Als melomane prins en vrouwenkenner
was hij wel 'ridder' maar
geen vrouwentemmer
Doch wist, als zij, met hoogsensitiviteit
haar hart te winnen dat
tot liefde leidt
Met martiale zaken had
hij niks
dat leidde in zijn ogen
tot de Styx
Zijn ego slonk, verdween
voor vreugd, ontzag
toen hij in 't diepst geheim Heléna…
[ Weer een stille dag ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
329 Weer een stille dag,
aan het raam denk ik lang na --
over de regen.…
Geen kunstje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 ik donsde
kleurde zacht
de liefste vormen
geurde verleidelijk
naar knuffelbeest
zat altijd
in je tas op een
gepaste plaats
niet direct in
zicht maar toch
bijdehand als
het echt nodig was
in uithalen met
scherpe punten en
wat pepperspray
ja mij neem
je niet zo mee
tegen een bakkie
thee zeg ik ook
vaak geen nee
maar geen…
Embryonale blauwdruk
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
470 Alleen de eeuwige tragiek
van de condition humaine
vertelt mijn multifocale brein
dat geen enkel ongekloond
levend wezen der humanoïde primatensoort homo sapiens
tussen dampkring en datumgrens
tot in lengte der dagen
en de jongste dag
in deze wondere wereld
der duizelingwekkend multidimensionale
alzijdig audiovisueel panopticaleidoscopisch…
Pastorale ballade
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Alles mag
wat mij betreft
in elk geval
als het je lukt
om tegen klippen op
van het lawaai
van bestevaers
scheepskapiteins
als beste stuurlui
aan de wal
al staande op de kaai
het tiroler hoorngeschal
op de zevenheuvelwegen
galmend in berg en in dal
te weerstaan in het hart
van groesbeek in
klein zwitserland
alsmede…
levenswater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 als vanuit de bron ver in de hoogte
het pure water wordt geboren
is zij nog pril van aard en sprakeloos
alwaar de hemel de aarde ons
met een levensader wil bekoren
is de aanschijn van 's mensen beleving
nog o zo vluchtig en broos
door de stroming te breken in fasen
schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg
regelmatig wordt er onderweg…
Passievlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 Een wild fantoom van
zang stijgt op
uit lang vervlogen
erotiek
de vrucht van samen
die ons kon bekoren
Gij vroeg was deze
hang een zucht
van kundalini's
passievrucht
of was ze puur uit
cupido geboren
Ik zei het kan geen
weemoed zijn
geen terugverlangen
heimwee vlucht
in een melancholie
eerlang verloren
Ons samenzijn…
bij kaarslicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 de zon
lichtend en rood
een ballon geland op de stroom
aan zijn donkere boorden
het eethuis
bij kaarslicht
over kreeft en wijn
langs fonkelende glazen
staart een man de avond in…
Het meisje dat verdween
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
674 Ik hoef niet te eten,
Zei ze, ik leef van het licht -
Een glaasje water
Is voor mij genoeg.
En ze at niet,
Dronk alleen water
En bleef leven.
Dunner en dunner werd ze,
Tot ze op een dag in de klas
Hier bij mij vooraan
In de mouwen van
Haar trui verdween.…