Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
379 Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar
in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst,
met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee,
verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.
Langzaam verdween wat zin verleende, betekenis gaf,
en zeker, 't is verschrikkelijk van niets meer te weten,
maar pijnlijker, zo niet volstrekt meedogenloos…
Boze Tong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Het zal toch wel zo zijn
dat er ellende schuilt
achter glitter en goud?
We praten erover
zodra er iets verdachts is
Een kind dat thuisblijft
oma die een week komt logeren
een nieuwe oppas
of een lange zakenreis
Noem het roddels
Ze zijn het cement
van onze buurt
En we weten best
dat het mogelijk is
dat ze niet waar zijn
En dat…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
Vergeleken met toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 glimlachend
wendde zij
zich af
weer had ze
in de spiegel
gekeken
zichzelf
vergeleken
met toen
naar een
oordeel werd
niet gevraagd
en toch
ontdekte zij
voordeelpunten
als reactie
op die lach ja
haar sterkste troef
ontwapenend
bij inzet en
afrekening
nog zwaaide spiegel
de lach terug in afscheid
met koesterende aai…
Werkvloerjaloezie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Alles staat of valt met vorm van acceptatie
Die alom vertegenwoordigd hoort te zijn
In tijd van zoveel verschillen
Is oorlog een kwestie van gebrek
Lak aan respect voor alles van 'n ander
Alles dat die ander toebehoort
Werkvloerjaloezie viert hoogtij
Zorgverzekeraar kent geenszins zijn
Beperking
'k Zat bij Personeelszaken
Behalve het onrecht…
Zeker Weten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
432 Wat scheelt eraan, vroeg mij de dierenarts
U schokschoudert vind ik en ziet wat pips
Ik brak mijn hart, het zit, Dok, in het gips
Niets hielp tot nu toe, zelfs geen rozenkwarts
Ik hoop dat u mij kunt genezen, help
Ik wil weer verder met mijn parelmoer Nou ja, als ik het zo bekoekeloer
Bent u aan rust toe, Oester, in een schelp
Die…
De zwaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Sierlijk glijdt de zwaan
op het rimpelloze meer
zo ontroerend mooi…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
351 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Dauwtrappen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
645 Verlangt men in vroege ochtenddauw
van stond af aan achter de meent
weilanders her en der kauwend
in neevlen gehuld te aanschouwen
Verlangt men oudheden te zien
men vindt ze twee uur gaans
van hier
hunebedden te Noord- en Zuidlaren
Is men naar objecten begerig
voorwerpen van kunstnijverheid
de kerken van Uithuister-Meden
alsmede die…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
458 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 Vandaag alweer geen post.
Hij voelt zich alleen,
ook al heeft hij, dag in dag uit,
twintig man om zich heen.
Hij besluit zelf maar te schrijven:
lieverd, hoe gaat het met jou en de kids?
Dan legt hij de pen even neer,
gaat languit liggen op zijn brits,
denkt aan de beschieting van gisteren,
god, wat was hij bang,
schrijft dan verder met…
Ontroostbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 Één donderdag is jaarlijks weer
Een zondag is aan ons geleerd
Op Hemelvaartsdag teruggekeerd
Naar ver dichtbij is onze Heer
In wolkenwit omzoomd met blauw
Verdween Hij langzaam uit het zicht
Werd Zelf zo leek het zonnelicht
Hij nam de schrik in ogenschouw
Van achterblijvers, triest, betraand
Verbaasd, geschrokken, sprakeloos
Geloofden…
Boze Oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Ik ben niet ijdel, ik ben edel
Er valt niets op mij aan te merken
Ik ken de wereld, de mensen
met hun kleine zielen
hun kleine verstand
en kleine beslommeringen
Ik begrijp hen, ik zie
de schuld en de schaamte
waarmee ze zichzelf straffen
voor hun leugens
om de lijken in hun kast
verborgen te houden
die ik wel kan raden
en fluisterend…
De onpersoonlijke dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 mijn wereld
verraden
geslagen en
vastgenageld langs
de krachtlijnen
van golgotha
we zitten heden
in de tuin van eden
waar groei in natuur2
de stikstof van de
huizenbouw zal
neutraliseren
zoals geweren
het geweld waar de
drone de held is van
de onpersoonlijke dood
in de strijd tegen hun
zusters en broeders
om verborgen roots…
Het meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
440 een stapeltje kleren
op de oever
keurig opgevouwen
een bril erbovenop
geheimen zinken
kringelend
naar de diepte
rimpelingen
komen langzaam
weer tot rust
het meer
glinstert in de zon
alsof er niets
gebeurd is…
tranteldans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 het tekenschrift
van vogel en vlinder
een eindeloze tranteldans
geen pen die het beschrijven kan
het lichte schrift zwevend opgelicht
aan nest en cocon ontstegen
als een rozenblad in vertraagde val
vederlicht opgepikt
stukgehamerde woorden
leggen mijn taal in de schaal
een starend stom verlangen
van een dolend dichtershart…
Confrontatie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
486 Het atelier, een kille en lege arena,
bevat al het materiaal dat hij bezit,
aan de wanden hangen zijn werken,
op een ezel een doek, uitdagend wit.
Als in een roes, het penseel als wapen,
valt hij aan, maar komt zichzelf hard tegen,
want hij is de verf, het druipende palet,
hij existeert in woeste lijnen en vegen.
Hij beseft hoe weerbarstig…
De contente mens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 En de boer hij zaaide in het voorjaar
en maaide in augustus
met zeis en sikkel het goudgeel graan
bond de garven en zette ze op tot schoven
en de boer hij ploegde voort
niets dat hem stoort
als het angelus klepte schafte hij
met zijn makker op de akker
en de boer hij dorste ‘t graan
het kwam bij de molenaar aan
en later bij de bakker…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De mensen hier
zijn niet helemaal volwassen
Ze leven langs ongemakken heen
Dus dan ga ik het maar regelen
Als een ouder voor hun bestwil
Commentaar hoort erbij
Dat doet me niks, we moeten door
Wie niet handelt, wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik…
Respect
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 Ook wij Hebben
geprobeerd de
maatschappelijke
ladder te beklimmen
Waar ieder treetje
zijn plaats in de
samenleving had
met respect voor
boven en onder
waar ook leeftijd
In was gevat
komend uit een nog
warme gezinsstructuur
die deel was Van de
sociale constellatie
waartoe ook onderwijs
politieke richting
en religieuze keuze
veelal…