1.847 resultaten.
Ze is mijn Lente
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
349 Hoe jij als opmerkelijk beweeglijk en gestroomlijnd
wezentje fladdert en gekoesterd wordt in de warme armen
van het vlinderlicht waar jouw vleugels dartelen en dwalen van zoet
naar zalig van behulpzaam vrijgevig passiebloem in haar nog vrij pril bestaan.
Hoe jij als beeldend schepster glooiende landschap
overschildert met palet aan kleuren te…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 zacht
als een deken van alpacawol
regen
die de aarde voedt
de weg
vindt
naar de wortels
van het gras
en paden baant
voor
zon
die zoekt
en vindt
(schijnbaar broos in de wind)
de eerste bosanemoon…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 De grassen wuiven wit als in kant gestoken
vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat
mismoedig dorst. De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit,…
[ Ik bijt in de kraag ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 Ik bijt in de kraag
van mijn dikke winterjas --
in keiharde kou.…
Beleef de Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 Lente in de lucht
natuur bloeit en groeit opnieuw
kinderen lachen.
Hoe na een lange winterslaap te hebben
ondernomen begint een hemel te vullen met allerlei
afbeeldingen en lagen in blauw-wit op hetzelfde moment krijgt ze
gezelschap van zon die met haar opkomend licht en warmte stad en land zal innemen.
Het is niet alleen de veranderlijke…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
Het Vredeskind (Wintertijd)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 In de overgangstijd
is het even vrede
Om elkaar te bestrijden
zijn de oude krachten te zwak
en de nieuwe nog te gering -
kleuters in hun blootje
die iedereen vertederen
en tijdelijk ontwapenen
in het spijtige besef
dat die blootheid haar onschuld
verliezen zal aan de verlangens
die woekeren in de groei
van lichaam en geest en
levens…
Frontaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 Regen
Valt niet
Omlaag
Het waait
Te hard
Vandaag…
Ongekend weer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
427 Dansende bomen
in tempo, maat en ritme
de wind dirigeert.
Eerste beelden van wind komen voorbij
Dat hij met lang aanhoudende stoten ook nog eens
regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid
woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, einde is nog niet helemaal in zicht.
Men heeft hier te maken met verscheidene
en verschillende…
Imbolc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Geduldig wachten wortelstok,
zaad en bloembol;
slapen vleermuis, korenwolf
en egel in hun hol;
in stilte groeit het lam
in de ooienschoot;
enkel het sneeuwklokje
geeft zich voorzichtig bloot.
Hou hoop en ontsteek het vuur,
want al is de winter nu nog guur;
de Lente komt, ze komt er aan,
de dag dat alles weer in bloei zal staan,
dat vogels…
LAAT MIJ DOOR DE WINTER SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 ik zou honderd dagen willen slapen
gevoel is weg, lijf koud, geen gevoel
ik staar in de winter
ik staar naar de winter
alles vertraagt, sneeuw in het wiel
vlottend ijs snijdt door alles
opent alle de wonden
laat de winter binnen
herinnering en hoop is al wat ik heb
maar heb ik meer niet nodig?
sleep me door de winter
door deze winter
ik…
Kozijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
388 In de flat van mijn zoon
vernieuwen drie Polen de kozijnen
Een hele dikkerd tilt
een vast kozijn uit het raam
naar een plek in de kamer
Ze praten, ik versta hen niet.
Één geeft orders,
ik vraag diegene of ze koffie, thee….
Nee! Buiten hebben ze hun container waar ze ontbijten, lunchen
Ik blijf in de slaapkamer
om niet in de weg, in de…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
403 Het regent op De Ring van Simonshaven
En stapvoets gaan er paarden langs de ramen
Mijn blik gaat naar een schaaltje herfstcyclamen
Ik ga mij deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels…
Volle maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Het is zo vreemd te zien
dat de maan schijnt
niet alleen hier misschien
maar van Groningen tot Limburg
van links naar rechts
ziet iedereen die buiten kijkt:
de maan, aan de hemel staan!
Toch bijzonder.…
Het licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Het licht, het licht lijkt
zachter te schijnen.
Zachter, zou vriendelijker kunnen zijn.
Maar minder warm,
buiten tenminste.
Zou de zon ..
even rust willen nemen?
Trekvogels vliegen ‘s nachts over blote bomen en pas gevallen bladeren,
willekeurig verspreid over het koude gras.
En wij dromen als die vogels vliegen
van warme zomers.…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
447 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
369 Ik geniet van de vele kleuren
’t Is weer herfst in het bos
En rottend blad geeft typische geuren
Evenals de paddenstoelen in het mos
Bladeren warrelen als sneeuwbui neer
Bedekken met kleurrijke lopers de paden
Eekhoorns scharrelen druk heen en weer
Om hun voorraden weer aan te laden
Ergens burrelt een bronstig hert
Roept zijn roedel…
vooravond
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
404 er daalt een rust vandaag over uiterwaarden
zoals de binnenboezem langzaam leegloopt
terugstromend naar de rivier
ontwaterend op stroomdraad en buitenbocht
nu nog zacht licht van stof
tot wederkeren
‘laat ik het niet merken’
er is nog wat ruimte uit te sparen
met gedachtenbundel vol krankzinnen
in afwachting van de winternacht…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
380 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…