1.855 resultaten.
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Meischalm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Er schuilt nieuw leven
in de kale ranken
Een schelm blaast noten
weg op zijn schalmei
Een schalm van nog te schrille
kille klanken
Van bladmuziek te laat ontwaakt
in Mei
Hagelstenen boreale wind
Le vent du nord waar Brel
zo mooi van zingt
Een klaaglied voor een weermetamorfose
Van zoete zang en zoele zuidenwind
Nog regent het…
Boommensen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
439 Bomen die bladeren lieten vallen,
om ruimte te geven aan knoppen,
die vandaag op springen staan.
Mensen die gewoonten laten vallen,
om ruimte te geven aan ideeën,
die vandaag gebeuren gaan,
zijn bomen van mensen,
die tijdloos bewegen.
Geworteld zijn.
Stevig staan.…
Prenzlauer Berg, Berlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 De stad springt gastvrij voor mij open,
ligt onbeschaamd uitdagend aan mijn voet.
Ben met de hond uit, dat altijd en eeuwig…, maar het moet,
van stap voor stap, stoppen en dan weer opnieuw gaan lopen.
Trillende zomerhitte ligt over eindeloze daken,
van familievuurtjes kringelt rook omhoog
vanuit het koele park tot aan de hemelboog.
Het zijn…
Tóch lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
397 Schrale frisse wind
een lucht vol
wolkenschilderijen
boven de bomen
met vage groene waas.
Op dor hout
alleen forsythia
of azalea molles.
Verder geen uitbundige
bloei of bloemenpracht.
Is dit lente?
Jáááá……!!!
Nog maar begin april.…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…
BREDA 'S VOORJAARSTROTS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Het Liesbos toont onder zijn kale eiken
lentevingers, die grondbloei bewerken,
dan voldaan wegzweven op lichte vlerken,
in Ulvenhouts wonderwereld neer strijken.
Ze mogen park en moeraswoud verrijken
vol fijn versnipperde schilderwerken,
daarbij schoon Landgoed Valkenberg sterken.
Winnende bosanemonen prijken!
De Oranjestad houdt steeds…
Beloften
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Treurwilg
Hoe treurig treurt de wilg,
huilt katjestranen aan de waterkant.
Het voorjaar komt eraan, echt!
Al is het deze keer wat later…
Knotwilg
Ik draag het voorjaar in mijn afgezaagde armen,
wacht nog even met het uit te strooien,
tot een hoopvolle wind haar zal ontdooien
en ons met rijke bloesem zal verwarmen.…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
418 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Onherroepelijk, het wordt weer zomer!
Niet te stoppen na het wispelturig voorjaar
met korte schemers en kille avonden nog zo voelbaar.
Geef mij maar de dagen, eindeloos en lomer.
Waarop de tijd schijnt stil te staan
en de klok het genieten niet vermaalt
noch zich in afgepaste stukjes steeds herhaalt.
Hoe de strijd met een lege agenda aan te…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Waar niets was
is iets.
Nee, veel!
En snel!
Bloesem kleurt de bomen
als vuurwerk
BOEM!
…en weg.
En dan groen.
Nog groener door zon.
En het gevoel
dat vogels geven;
de drukte van leven
belofte van meer.…
[ Het jonge blad trekt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Het jonge blad trekt
aan de bovenste takken –
die moeten groeien.…
Bomencentrum Nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Inspirerende bomen nodigen ons uit.
Kom naar Bomencentrum Nederland!
Nederland wacht op groene ideeën.
Op groene innovatie.
Op ieders groene denken.
Met het oog op onze toekomst.
Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen.
Jardin d'Hiverre rekent op ons allen,
samen met het Groene Paviljoen.…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar…
Lente Elfjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Speenkruid,
Slanke Sleutelbloem,
Fluitekruid en Bosanemoon,
groei, bloei, Flora floreert:
Lente!
Vogelzang
en nesteldrang,
de eerste vlinders,
Fauna barst van leven:
Lente!
Rokjesdag,
terrasje pikken,
goed glas bier;
laat maar komen die
Lente!…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 Dit is de dag der kanteling.
Het wit is nog voor even.
De koude bijt niet meer.
Het ijs begint te kraken.
De wind ruimt naar het zuiden.
De zilverreiger is weer zichtbaar.
Schapen grazen het gras weer bloot.
De voederplank blijft leeg.
Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
Dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Sneeuwpoppen,
Bewakers, zij hielden
Warmte binnen
Dooi. Gedachten
Kleuren doken op
Vogels stoven op…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…