(een paradox) KERSTMIS is voor mij een tijd van rennen vliegen en weer doorgaan…

Het Westen herdenkt oude massagraven Het Oosten ontdekt nieuwe versies Vlaamse villa's pronken pront met kerstversiering Syrische puinhopen vormden eens thuizen Hier mag het nooit meer oorlog worden Daar snakken ze naar vrede Oliejunks mogen graag de mond smeren Verslaving zet vaak moraal bij het huisvuil In Ieper omkransen dagelijks…

De bomen langs de laan naar het station Hun kale stammen zijn met licht omwonden Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon De Grote Kerk staat als een bastion In Winterland, wil haar verhaal verkonden Met oude teksten die ooit aftrek vonden Geschreven in een Goddelijk jargon Breda, je doet niet…

Gezellig was het kerstmaal gisteravond na jaren zagen we elkaar eens weer waren verbonden in pais en vrede alle haat en nijd werd eindelijk bijgelegd bij aankomst een zoen van Truus voor Mien zwager Henk sloeg Jan ferm op de schouder de familie was na zoveel jaren één gisteravond bij thuiskomst belde Truus nog eens met Mien wat gezellig is…

De regen reinigt en de regenboog reinigt het oog als hij lijnigt hoog en rondom dat alles wel rond, komt van de grond zelfs al kwam er geen hond maar er kwam wel een hond en een vrouw en het werd een dagje gezond 't was alsof ze een wond dichtte en kerst extra verlichtte…

De warmte van de open haard De oude kat die vredig spint De rode wangen van het kind Zijn mij vandaag het meeste waard Het nippen van die zoete wijn Oh, even van de wereld zijn…

ik wist dat de aarde kierde met kerst omdat mensen en ideeën langzaam kunnen worden ververst alles op een keurige manier in de verpakking van tijd het heeft nooit tot vragen of moeilijke bespiegelingen geleid er komt weer een kind met de rol voor een jaar tijdens een feest met wat opsmuk en natuurlijk ook engelenhaar…

ik zag bomen op een rij in de monocultures van mensen veerde op voelde de schepper in mij luisterend naar alle wensen behing iedere boom met een eigen heelal uit ballen slingers en lichtjes tussen elvenhaar zij waren al in groen uniek toch maakte de piek het cruciale onderscheid zag mensen komen vol emoties de bomen bewonderen…

Laat ons nu samen vieren de komst van onze Heer; ons huis en hart versieren en knielen voor Hem neer. Want onze Heer kwam wonen hier in een arme stal, Hij maakte ons tot zonen en dochters overal van onze God en Vader die woont in helder licht. De Heer bracht ons weer nader tot voor Gods aangezicht, opdat wij zouden leven van angst…

helder hemellicht zelfs als alles donker schijnt hoopvol verwachten…

Een straffe wind staat op verlichte ramen Maria, jong nog, loopt op alle dagen In haar geval bepaald geen welbehagen Een keizerlijke volkstelling eist namen Een straffe wind staat op verlichte ruiten Maria kan nu elk moment bevallen Het zal geschieden in een van de stallen De herbergiers sluiten haar immers buiten Nog even en de engelen…

de decors zijn archetypisch goed gekozen een winterkoude volkstelling door romeinse overmacht de bijna voldragen zwangerschap en een warme stal als onderkomen dromen over herdertjes bij nachte en zingen onder het sterren blinken alles bij de geboorte van het kind dat in jezus de verlosser vindt weer start het zoveelste nieuwe…

er was niets meer over van de angst voor lange donkere avonden in de feeëriek verlichte winkelstraten van de stad toch lacht een hoekje donkerrood ons warm toe ondanks de trage sneeuw en lange slingers elvenhaar de diepe onbestendigheid van het moment raken wij met kerst nooit kwijt in het verwachtingsvolle de geboorte van het…

de hype was rood en geel sahara zand de stal als plaats voor mens en dier om te schuilen stilte om even in jezelf te huilen om al het dagelijks leed nog was er geen raid van bommen alleen het grommen van kamelen de heldere ster was uit de lucht geschoten koningen van hun troon gestoten er komt geen kind dat vrede brengt maar…

hoor, hoe in het stille bos een engel virtuoos snaren weet te strelen die licht verspreiden kom, sluit je ogen voor al het rumoer dat in deze drukke dagen dreigt te overspoelen een engel speelt ingetogen voor wie wil afstemmen .…

‘Spreek ik met Herberg De Oude Lamp?’ Telefoon aan ijskoud oor, hand in kramp, leg ik niet neer wie verkeerd verbonden is. ‘Spreekt u mee, wenst u een onderkomen?’ ‘Dolgraag. Liefst een vol van dromen!’ ‘Uw kamer is vrij na de laatste nachtmis.’ Het licht valt uit en de verbinding verdwijnt. Ik tuur naar buiten waar niemand verschijnt. Toch…

Het lijden maakt mij stom en stil Wat moet ik met een voederbak Een zuigeling, een schamel dak Met zo een hemelsbreed verschil? Met kerst en kruis en Christuskind Met hebt u en uw naasten lief Zinloos geweld en ongerief Met zoek tot u de waarheid vindt? Hoe afgeknepen klinkt mijn stem Wanneer ik hem eens horen laat Waar is mijn assertiviteit…

de hora ruiend op het einde ziet van oud naar nieuw op versleten laatste benen reikhalzend het jaar uitzien naar blanco nog de nieuwe tijd met daar aan de overkant sterren stralend ons herinnerend die vele vrienden en vriendinnen de ouders ook en de kinderen die ooit ons de weg plaveiden met dankbaar vol de knapzak voor hen die ons…

Nog in geen velden of wegen te bekennen Het jonge paar onderweg met 'n bepakte ezel wie zal hen kennen? Koud en kil het jaargetij de aarde met sneeuw bedekt De loden lucht voorspelt weinig .......goeds Een onderkomen? een plaats waar het Kind geboren worden kan? De man..... haast radeloos de vrouw vervuld…

Ook kerst zal danig onder druk geraken De rebellie komt vast weer op tv want onze NPO doet dapper mee. Een “Zalig Kerstfeest”, dat kun je niet maken. Neutraal dus, fijne dagen iedereen. Geen Kerstmaal op de scholen alstublieft omdat u Nour of Reza daarmee grieft. Mijn god, alweer gaat een traditie heen. De radicale Moslim kent zijn werk…