de lange gang stond vol kerken gevuld met gezang zijn immense pilaren stonden naar de hemel te staren in glas in lood bevolkten gebrandschilderde wolken het blauw van de lucht deuren zwaaiden open klokken gingen luiden en de mensenzee golfde naar buiten kleurrijk en verscheiden rouwklagend om de heiden die in de apocalyps is…

Je leest de stad in fasen Gevlochten in je bruine haar Weerspiegeld in de glazen van een ondoorzichtig paar. Je lavend aan de muren van een verzonken haven - Ik blijf nog even gluren - Wil jij de monding staven. Ik overweeg je ogen Wil weten waar ze zijn Bij de antieke bogen of in het groen venijn. Ik zink neer in 't warme gras Sluit…

`k hoor jouw stem in het zoemen van een bij een fluistering roze wolken op de wind waar ik het vlinderlichte zuchten vind en voel haar adem als een zachte dag in mei daar valt de nacht als een satijnen laken en bloeit de liefde als een roos in mij al wat in mijn vezels leeft ben jij iets kleins kan een mens gelukkig maken jouw linkerarm…

zwart wit maar bruinig in de lijst jij en hij in de verleden tijd de fotografenlach je hand die je een ander gaf de pose van geluk vereeuwigd in dit plaatje je liefde was al stuk over de stilte in je ogen is verder nooit gesproken je bleef een levenlang gesloten hij heeft geleden onder het gebrek aan kleur zwart wit wees hem al…

Mijn hart is vol van onuitgesproken woorden toch verzamelen ze moed om tot uitspraak te komen de mooiste van hen allemaal doorbreekt de stilte spreekt mij met haar roepnaam aan zeg dichter ik zit in je hart gevangen voel je leegte en kou ben met je begaan maar je mond loopt niet meer van mij over je kunt niet zonder mij schrijf…

ik heb het licht gezien vlamde op in uren van verlangen we smeulden schreven met rook emoties die vervlogen ontmoeten blaast met kracht nieuw licht in wat nog altijd donker was verlangen laait hartstochtelijke liefde die wij in samengaan voluit genieten…

Als in dromen...neem jij mijn hand... laat jij mij vliegen, hoog, boven dit Neder-land stijgen wij op...boven een zachte deken van wolken. Samen zwefend in een pastelkleurige lucht kijk ik uit het raam en slaak een verlichtende zucht. Ik ga met jou mee... naar een land, omringd met azuurblauwe zee. Gitaarmuziek en zang klinkt in onze oren…

mijn angst heeft vingers van een droom gekregen ze aaien teder en ik lach heel onverhoeds verkrampen ze en scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag ze graaien buiten zinnen met nagels giftig in mijn geest wat heel voorzichtig was geheeld blijkt nooit echt dicht te zijn geweest ik gil de werkelijkheid te hulp jank badend in mijn zweet verbijsterd…

Ik heb een mooi mens ontmoet ineens was ze daar Als door de hemel gezonden, geheel onverwacht, nooit durven dromen zo echt en zo waar Ik heb een mooi mens ontmoet Het leven deed zeer Geen geloof meer in morgen, vertrouwen was weg, de hoop was verdwenen zij geeft het me weer Ik heb een mooi mens ontmoet Ze heelt en ze maakt Wonden genezen…

Hemelbloemen. Als ik jou -recht uit de tarwe- het brood aanreik zul je dan glimlachen omdat je me ziet als omhulsel van mijn geest of zal je treuren –omdat ik op blote voeten loop- om mijn werkelijke ik mijn ware aard en mijn oprechtheid? Als jij hemelbloemen plukt -waar ik bij sta-, en samen met mij van de blaadjes eet, dan…

waar mystiek met torens openlijk naar de hemel wijst zoekt magie het donker op en eist in onverklaarbaarheid haar macht wierrook kaarsen en gebeden brengen geesten uit het heden in contact met het verleden aarde weet zijn wetten wel maar in het magisch realisme kent één speler slechts het spel lichaam en geest zijn onderscheiden…

keek je me aan we smolten en nu nog steeds zelfs tijdens winterkou blijven we smeerbaar…

ik wil je schaduw vangen maar zij ontglipt me steeds restjes licht blijven aan mijn vingers hangen worden in het donker sleets volg je waar je gaat maar kom voor het raken vaak te laat heb je in vol licht benaderd zag alleen je schoenen staan je schaduw had je uitgedaan…

Twee kanten van water. We hebben het allemaal gezien, genoten, geproefd en geprobeerd We hebben alles gegeten, en onverdroten zonovergoten geïnhaleerd De wijn was goed, het bier niet verkeerd: we raakten maar niet uitgeblust. We reden onder luchten, bevoeren de golven raakten bedolven door wat werd voorgeschoteld en ingeschonken We…

droom me, laat mij schuilen in stilte onder je weidse vleugels laat ruimte mij oplossen wanneer ik val zonder horizon, vrij van gedaante om op zilveren oevers te ademen een nest bouwen zal ik met tedere wolkjes en gouden zonlicht voor jou adem van mijn adem roep mij niet meer als schaduw van onvergankelijkheid maar draag me…

neem me mee aan je hand de muziek achterna die ik verloren ben tonen spoken door mijn hoofd zonder melodie refreinen in afgrijzen teksten eisen schreeuwend om gehoor versta ze wel maar de boodschap komt niet door geef me de rust van het eenvoudige akkoord waarin het leven weer geluk en stilte uit herboren worden scoort…

Wederzijds verlangen Kom en deel met mij het wederzijds verlangen jouw zachte rondingen mijn harde drift warme huid gestreeld door gladde vingers jouw zoekende lippen mijn soepele tong kom mijn lief waar wachten we nog op het leven is kort de nacht nog lang…

je glossyt in foto’s en verhalen laat mannequins in tijdschriften verdwalen prijst glamour en de glitter van mooie ogen lange benen in hun trendy vol bestaan verpakt de pagina’s met topic story’s kiest kleuren en dessins in jaren tachtig of alterno prints altijd haasten naar je wekelijkse coming out beslaat de spiegel van succes…

Het was alsof er wervelende klanken plotseling in mijn oren dansten onbeschaamd liet ik hun streling toe die als een melodie mijn kern beminde ademloos tot climax bij besef ik ook van jou Foto: Poly Politou Art…

Ik zou graag sterren willen plukken En ik weet dat het me zou lukken Ik zou ze bewaren in mijn hart Speciaal voor jou leg ik ze apart Ze zouden mijn ogen doen stralen En het beste in mij naar boven halen Daarna zou ik ze aan jouw schenken Dat is voor jou mijn aandenken Zolang deze sterren blijven schijnen Zal mijn liefde voor jou nooit…