De dag zingt zich een vogeltje vlinders zoeken buikgeluiden een wind uit het zuiden legt eieren in een nest je bent niet ver van de boom gevallen uiterlijk onbewogen kleed jij je uit in nieuwe tulpen, bloemenvazen alles wijst zich een weg naar jouw fluit.…

Liefde versiert zich met verlangen, met verdriet – en slapeloosheid.…

Een weeklang liet hij meerdere keren per dag boeketten bloemen bij haar bezorgen grote, kleine, gemengde, in alle kleuren het resultaat was zero, nihil de buurt fleurde er wel van op want wie wel blij verrast werden waren alle buren in haar straat de kaartjes met hartjes en vleiende woorden heeft ze wel eerst verwijderd maar toch nog…

Het spartelende monster wordt als een bal onder water geduwd schiet dan -met ontembare kracht- omhoog. Ik word overspoeld schud me als een natte poedel en druip af.…

En thuis kwam ik. De liefde heb ik getrotseerd. Ik heb haar gezien. Limoengroen vertrouwde ze me haar eigenste grensverhalen. Koel hield ik me. Drie Engelstalige gedichten manifesteerde ik, terwijl ik dronk als een zeeman. Ik leerde over de driehoek van Jan, tussen Pixies, Nirvana, en mijn band: Queens of the Stone Age. Thuis kwam ik. Omdat…

En zo ben je getuige van een wereld die zichzelf terugtrekt. De rafelranden van de stad heb je achter je gelaten. Oog in oog sta je nu met een onmetelijk uitzicht. Er gebeurt hier niks. Slechts bedoeïenen weten het, hoe je hier in leven blijft. Veel stilzitten, thee drinken, en niks doen. In het Oosten zouden ze taoïsten heten. Eerst was er niemand…

je fluisteren kleurt lucht vertrouwelijk geeft de ambiance het zachte van begrijpen waar kijken moeilijk is door het getemperde licht ik ken de kleine nuances van je stem de variaties van het intoneren die het spel van overtuigen soepel beheersen nog heb jij mij niet geraakt is er op zielsniveau geen contact gemaakt maar met…

Ik weet wat er komt en dat is fijn, ik hoef niet op te letten, nergens me druk over te maken niet over mijn buik, mijn borsten niet over wat ik doe en wat hij wil dat ik doe Het is allemaal bekend de kussen, de herhaling van strelende handen het plagende uitstel We kunnen ons overgeven Ik zie zijn gezicht graag als hij niet weet wie…

Ons dorp is te klein Ik heb alleen oma om naar toe te gaan en mee te praten Ik masseer haar schouders en zij strijkt haar vingers door mijn haar, ik krom mijn rug voor meer, dieper Ik span mijn lichaam tot haar hand mij openbreekt als vrouw, wie breekt mij open tot vrouw? De jongens die mij niet zien staan en de jongens met starende…

Waar gelukkige mensen wonen, willen ze dankbaar blijven wonen. Thuis is het natuurlijke startpunt, van waaruit mensen zwerven gaan. Ze gaan op zoek naar verandering. Naar een fijnere man of vrouw. Naar de zin van het bestaan. Naar hun zoekgeraakte zelf. Naar frisse lenteblaadjes. Naar groener gras. Een nieuwe baan. Een lange nacht. Totdat…

De energie, die mensen vertegenwoordigen, motiveert mensen en alle dieren. Al wat leeft en leven geeft. Daarom zorgen mensen voor elkaar. Daarom hebben mensen dieren lief. Met energie die motivatie is. Liefde motiveert mensen. Sterker dan doet haat.…

Het beste willen verbeteren, leidt tot het slechtste. Gras zoeken, dat groener is dan groen. Geld vergaren, dat gelukkig maakt. Betere liefde zoeken. Nog harder werken. Pijnlijk vallen en weer opstaan, totdat je stevig op je benen staat. Afscheid nemen van het verleden. De toekomst komt vanzelf. Vandaag is de beste dag. Het is nog niet…

De wolken drijven van donker naar donker langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel 't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid dat als een donkere schaduw…

mocht de zoveelste versteende traan in de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och helend alvermogen sta ons bij in 't angstgefluister…

Jij en ik zijn als een puzzelstuk, elk deeltje een eigen vorm en structuur en kleur in een gezamenlijke deelbaarheid, ontstaat een onschendbaar geheel, som van talenten in meerwaarde in al denkbare modellen en posities van wat we zijn of denken te worden, al staan we daar nog ver vanaf verhult door een vernis van energie…

de hulpstukjes waren klein een licht accent de wat gebogen lijn het mooi donker wimperkrullen je had een tasje vol met tal van eigen heel aparte spullen waarin ook lipstick en mascara school jij spiegelde een lach voordat je jouw gezicht aan eigen vaardige vingers overgaf de knipoog in de wacht ik mocht jou zonder taal of teken…

in de door kaarsenwalm berookte crypte hingen lichte papiertjes tussen eeuwenoude stenen met nog niet uitgesproken vragen wensen en gebeden door de tocht flakkerden vlammen hun toegeeflijkheid langzaam droop het vet waarin oude zielen verstillend leken te huizen heb de drukte niet gezien in mijn visioenen waarbij ik de heer…

Bij Marja en Karin in Blixembosch West stroomt er liefde tussen de woorden en gedachten door we houden elkaars handen niet vast en sluiten onze ogen niet, maar we proberen het beter te begrijpen om het beter uit te kunnen leggen aan leerlingen en onszelf Wat liefde ook is, ik voel haar tussen ons, ik ben, wij zijn compleet, open,…

Begrijp me niet verkeerd Ik heb mijn leven lang geleerd hoe ik moest voelen: Ogen dicht, de rem eraf en Keihard op mijn doelen af Voelen deed je later maar Al was je daar waar je moest zijn - En deden dingen pijn en wilden Tranen mij omhelzen, knelden woorden met mijn hart En persten lauwe, grijze woorden zich een weg Door mijn geweten…

Een menselijke persoon is een sterfelijke inhoud, ter grootte van een lichaam. Onze creatieve geesten bouwen met tijdloze energie, die onze planeet omspant. Onze onsterfelijke zielen dragen eindeloze liefde voort, die diep in het heelal onstond en die op aarde voortbestaat. Dankzij een wereld die volstroomt met liefde. Ondanks een…