samen dan gelouterd innig teder zijnloos elkaar zijn…

In welke duisternis zal ik je roepen zodat ik opnieuw leer begrijpen in welk gebaar welke blik zal ik je ontmoeten? Met welke woorden zal ik je begroeten schrijf ik de taal van de vogel en de bloem versta ik de taal van bergen van drijvende wolken? Zal ik je vinden om je steeds opnieuw te vinden houden we elkaar met…

Onbedoeld zoekend naar antwoorden vergeet prangende vragen, zij waren net pas onderweg met sneller ademen de zon weigerde onder te gaan de jasmijn bloeide het hele jaar de tijd van wijn zonder glazen achteraf waren er genoeg vragen om bedachtzaam bij stil te staan zij hadden het niet in de gaten beiden het glas half gevuld zij zien…

ik zag je wist meteen uit je ogen je lach te lezen die warmde in liefdes eerste lentewind we liepen hand in hand alsof wij dat zelf hadden uitgevonden in liefdes kleurige vonkenregen samen dollend door pure schoonheid die overrompeld in onze ogen geen grenzen kende wij hebben het woord verliefd weer een eigentijdse inhoud…

Vertraag nu en wacht met mij, terwijl in jouw slaap -- de liefde ontvlamt.…

slaap zacht mijn geliefde vannacht in deze blauwe nacht in deze helderblauwe nacht mijn teerbeminde zal ik zacht terwijl jij slaapt bloemen blauwe bloemen terwijl jij slaapt mijn geliefde teerbeminde in deze heldere nacht in deze laatste nacht in deze laatste heldere nacht in deze laatste helderblauwe zachte nacht voor jou mijn teerbeminde…

de klimmer die nu gelukzalig nog - de top is zo nabij! - aan zijn laatste klim begint beseft opeens dat boven misschien de leegte op hem wacht of misschien toch niet…

Hoe meer je mij wilt, hoe meer je mij zult zien, ook -- als ik er niet ben.…

Alleen met pijn in mijn hart kan ik jou mijn schuld terug betalen van het niet doortastend zijn wij dachten zo het paradijs in te stappen dachten dat de wereld echt op ons zat te wachten verliefd a la moment er was veel te regelen wij aten het wittebrood aanbaden de zon zonder zorgen en leefden beseften langzaam maar…

Mag ik met je mee op reis in tachtig dagen om de wereld, Femina formosa fresco terra cottia Bacchante dionysia Pompeïca vesuvia? Ben dol op going global not by plane but overland by rail around the whole wide world while reading dickens' wintertale Ben tuk op girls in Kyrgyzstan Azerbeidzjan en Abu Dabi Kuala Lumpur, Abadan…

in het stille ochtendgloren waar de nevel traag verdwijnt ontmoet ik jouw mooie ogen een blik die mijn geluk verfijnt onze zielen raken verweven in een dans van licht en snel elk tel uitvoerig beleven in ons matineuze liefdesspel hand in hand door stormen lopen wij op verdwaalde paden tussen waarden en normen van onze eigenzinnige daden…

mijn verhakkeld ik een hoop opeen gesmeten planken de nagels steken roestig uit en toch in gedachten nog in gedichten jeugdig pezig onvermoeibaar de steile hellingen op verend naar jou of verjongd gezuiverd zorgenloos jouw eindeloze zee langs gaand…

Wat is liefde nog, sinds jij weg bent en ik dood -- ga in hoe het was?…

Onze eerste kus: mijn hart was een vogeltje -- trillend in het nest.…

ik heb de zakken klaargezet met brokstukken uit mijn leven die ik nu met carnaval aan een aantal leuke passanten zal gaan geven zomaar een presentje met liefde afgedankt want zonder deze zakken is er met mij niets meer aan de hand dan zal ik weer extra blij zijn opgelucht zelfs de grijze zijn al gesloten het verdriet is…

afscheid nemen weer maar niet meer van elkaar ik van mij een beetje meer jij van jou een beetje meer samen weer een beetje meer…

Dek mij toe met verhalen van munten, verstopt in warme hand, van foto's die geschiedenis bewaren in een tent ver van het vaderland. Fluister zacht van prinsessen die slapen onder vulkaanas, van soldaten die graven in het verleden waar ooit een villa was. Laat de nacht mij niet verdrijven met zand in dromerige ogen. Leg deze schatten naast…

Ons gesprek stokt, dus stook ik populierenhout -- dat altijd knettert.…

De was draait en zoemt Het klinkt tevreden Geen vogels, stil als in een droom Jij bent vroeg opgestaan, ik weet hoe je een hemd openvouwt het over je heen trekt en geniet van de koele stof ...Ik heb nog geen zin ...om me aan te kleden, wacht ...aan het aanrecht ...tot de thee getrokken is ...vouw dan jouw kleren ...heel precies op…

Ontwerp je eigen sleutel, een eenmalige die stuit op het ijs van een beginnende dag, bleek en onbruikbaar als maanlicht is, dan, maar die in het holst van de nacht op zoek mag naar de opening van jou en mij, donker en woordeloos ... Maak er een van karton, een vergankelijke. Een voor één keer gebruik en die je in je tuin begraaft erna of…