een vage klank wat losse tonen op een rij nog net geen melodie maar in herhalen vormt zich langzaam het refrein dat de basis van een lied zal zijn ritmisch vormen zinnen strofen dragen het gevoel in klank naar boven het is mijn lied over de liefde maar muziek en woorden zijn uit verdriet geboren…

Ik wil je liefhebben, ergens tussen schaduw en zon een zomer lang wil ik jouw warme liefde in de zwoele zomerwind zal ik fluisteren mijn innige liefde in het naakte alfabet mag letters kussen ik wil je zacht maken je ziel weer aanraken mijn hartelijke warmte in louter liefhebben.…

Telepathie. Tegelijkertijd aan elkaar denken en dan gaat de telefoon.…

donkere pretogen overbruggen de afstand die hen scheidt geraakt door zijn woorden danst zij ritmisch met haar hoofd in de wolken waar zij sinds zijn komst graag vertoeft…

eenzaamheid vertrouwt het wit papier als chaos vlekt in tekeningen die geen letter zullen lezen zij bouwt op lijnen tussen regels wit fel uitgelicht doorziet gebrek aan zinnen en gevoel diep van binnen is het stil als wanhoop tegen muren krijst alleen-zijn geen respons meer krijgt wit weer ongelezen blijft…

letters spelen al dagen onbeheerst door mijn woelig hoofd zonder resultaat maar op deze vroege morgen met de eerste vorst teken ik een hart met daarin jouw naam groene letters in witte rijm netjes geordend omhuld met liefde jammer dat je dat niet zag…

Zonder het te weten maar wel vol besef geef ik mij over aan de wereld die liefde heet. Ik vergeet niet dat wat er was en ook anderen niet omdat de warmte mij nog meer geven kan. Zo heerlijk onverwacht en met een goed gevoel denk ik nu elke dag met een glimlach even aan jou.…

waar is de tuin die je betrad toen de wereld jou vergat waar jij voor even alleen mocht leven een paradijs onder de voeten had voor het eerst de vrijheid voelde zonder dwang van jan en alleman die tuin is niet vergeten heeft altijd bestaan maar nu kun jij het onderhoud ook aan…

het begint te dagen waarom een rood vonkende hemel mij laat rillen in ’t beleven hij draagt immers een teder verhaal als herinnering mee waar het hoogoplaaiende tot liefde vergleed…

we spelen met ons leven in het winkeltje van alledag geef mij wat angsten krijg jij vrezen we wisselen nog voor de nacht ik ben verliefd en zij is ook getrouwd jij wilt die mooie meid die meer van vrouwen houdt laat mij je maar versieren geef me je ogen kus mijn mond je lichaam is al wakker je hoekigheid wordt rond al verweer jij…

ik breek stukjes ijs bouw als vorst met water vol vuur mijn doorzichtig paleis wind vlaagt met sneeuw hoge muren rondt torens als pegels met noordooster gesels bij licht van de maan vriest mijn paleis naar kou van de sterren wachtend op jou jij bent de vrouw die het hart van de vorst zal ontdooien jij bloeit als lente met…

De zon zakt langzaam in de monding van de Schelde en gaat onder als een roodkoperen bal, in een voortdurend wisselend luchtdecor met talloze warme kleuren, waarin rood heftig de boventoon voert. Ik zit tegenover je en kijk naar je ogen. Zwijgend volg ik de lijnen van je gezicht. dan weer maken mijn blikken een schaamteloze reis langs…

er is een witte engel voor mijn raam geland om mij te leren vliegen haar vleugels wijd gespreid houdt zij mij bij de hand In oogverblindend vurig licht groeit zij door mij naar buiten als universum strekt zij zich uit waar van wortel tot oneindig liefde het enige is dat telt…

losgeweekt in het nachtkleed reist ze van kust tot kust mee tot een ommezwaai in vertrouwen. op het keerpunt van een unieke wind klikte de stille romance goed. een weldadige dikke boom keek door het donker raam heen. op het nachtkastje scheen warm licht van het ogenblik. gevel en comfort riepen : rep je voor het elan, want met koele…

blijf mij halverwege ontmoeten nog groen in onzekerheid geniet van wat niet uitgesproken wordt maar door fascinerende kronkels wordt verwoord in plaats van te dicht bijeen begeerte te vergeten…

we smolten ineen van liefde in het beddenzacht jij bent mijn licht om te willen leven dag en nacht…

waarom heb je nou niet gezegd dat je van plan was dood te gaan ik had je zo graag nog even geknuffeld nu lig je daar in dat koude graf en ik mag er enkel voor staan met zoveel mensen om ons heen die niets weten van mijn straf niets weten van mijn pijn van de warmte die eens was en eigenlijk niet mocht zijn toen we tot de vrees voor paus en…

Om de hoek waar het was de plekken waar het gebeurde, cafés met namen als Vaarschuit en Pinkster. En op de andere hoek weerklinkt nog altijd de galop van het paard, zijn box in een steeg, oude stad. Het hakken, het maken van wat erin zit heeft zijn eigen hoek, en hoek nummer vier was de plek van het ziekenhuis waar jij ter wereld…

Waar zwaluwen de zomer kiezen straalt de zon laag aan de hemel kleurt de winter een gloed vol warmte en is het tijd voor chocola met slagroom. Ik denk aan de sneeuw die maagdelijk wit op weilanden kan blijven liggen waar de koeien velig en warm gestald staan en wij bij de open haard onszelf warmen.…

zachtjes wrijven lieve woorden over de zijkant van haar wang blozend slaat ze haar ogen neer geraakt bekruipen letters haar ongevraagd maar niet ongewenst drukken ze haar lieflijk aan 't hart…