3.783 resultaten.
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
517 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Het kraaien van de haan
waarschuwt voor ongenade.
Hoe de schop de grond ingaat,
er kracht gezet wordt op de spade!
Emmers worden neergelaten
en vullen zich met zand.
Het graafwerk door soldaten
is nog geen ogenblik gestrand.
Er is koortsachtig overleg
dat vast en zeker ons betreft.
Vinden zij hier net als wij de weg?
Is er ook van ons…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Wolkje aait zachtjes
‘t ideële levens sprookje
een thuisloos dromen bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
386 in alle rust en kalmte
raken stralen hier de aarde
bevrucht alles door de warmte
om een mooie dag te maken
dieren en vogels gaan naar buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
572 och, ranke stengel
omringt door
groene schilden
je groeit en bloeit
zo recht omhoog.
zoekend naar licht
wijst je bloem
met gele kroon,
bereidwillig
naar het oosten.
een hart van goud
met duizend draden,
gesponnen echt ragfijn,
kunstwerk van jewelste,
je mag er best wel zijn.
zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
393 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Over bomen wil ik schrijven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
447 Ik zeg: ik schrijf bij drama
Zij zegt: schrijf maar niet
Ik schrijf
En ik schrijf en ik schrijf en ik schrijf
Over bomen wil ik schrijven
Over de lucht die zij ademen
Die wíj ademen
Over de seizoenen mét
en de seizoenen zonder zoenen
Over liefdes aangevangen
over havens en schepen
en dat alles tijdelijk is
Maar o zo mooi
o zo…
eb en vloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
407 jouw voetafdruk
in het
nat zand
Liet me weten
dat je hier
ergens was
maar uren later
waste het
spoelend zeewater
die waarnemeing
volledig
van het strand!…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
448 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.
vleermuis is de…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 ik heb met bloemen gesproken
weet de tonen van kleur
hun intense relatie met licht
door de melodie van bloeihoogte
zij kennen ook het gezicht
van de wind en horen
in fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
350 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
488 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
350 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
387 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Witte vlinder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Witte vlinder,
vlinder vrij,
dansend in het zonlicht,
hoe verheug je mij.
't Zijn de kleine dingen,
die gaan nooit voorbij.…
Nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 schaduw prijkt
in kleur voor
nieuw geboren
geluk
niet dat zij eerder
zo fragiel
aanvoelde toch
is het vers
net uit het ei
gekropen danst de zon
nog altijd daar waar
zij geboren werd…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
390 het rommelt soms
in een oude doos
als ik op zolder loop
dan is het tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid…
Ver
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
426 Ver van lawaai en herrie,
drammers en gedruk,
van te weinig met teveel
op een te klein stuk.
Streel ik verre zichten
waar het weids de zon verwaait,
en haar waterlanden
nog weten van geluk.…