3.783 resultaten.
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
322 Stilte in de lucht
de bomen fluisteren zacht
golven dragen mij
Lucht ademt rust, de wind
draagt een fluistering, strijkt langs mijn
huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.
Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
282 zij zongen
het lied van
lang geleden
in de goudgeel
brandende zon
onder het voegen
van de muur
die met grote
natte doeken
goed werd
afgeschermd
tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
607 Voor- en najaar onweer
bliksemschichten
bangelijk ontzet
noten kraken
schrikbewind
mamamia
temperatuurschommelingen
mentaal ingedrukt
foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven…
het laatste licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
361 ik ga door ochtendgrijs
en voel de zachtheid
van het land
daar komt het licht
de dag rolt uit
in klare taal
ik wacht
totdat een enkel schaap
nog blatend op de dijk
met mij verwacht
de najaarsnacht
dan vang ik hier het laatste licht
vanavond
is de zomer ook van mij…
Voorpret!
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
555 Ze zijn weer uit de grond!
De allereerste sprieten
Kom lui het is genieten
Ik spring al in het rond
En val haast op mijn kont
Maar wat kan mij het bieten
Ik laat dit feest niet schieten
Al ben ik blauw en bont
En snoer je mij de mond
Ik ga ze nu begieten
De pasgeboren sprieten
Die houd ik graag gezond…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
388 Aarde onder voet
wind fluistert door het leven
adem van de boom
Mijn huid volgt de lijnen van de wind
de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde
omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem
mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.
De aarde kust mijn voeten, de lucht kust
mijn gezicht mijn hartslag…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
416 het heeft gesneeuwd in het park
banken heten nu wit
grijze boomtakken verspreiden
gedempt gotisch stille taal
nergens hoorbaar.
een kartuizer zou hier gaan
in witte pij
zorgvuldig de getijden biddend
die herinneren aan zijn cel
een doorlopende stilte.
vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak…
Domus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 het eerste huis
is mijn gemoed
daar woon ik
met mijn dromen
het tweede
daar staat mijn bed
de tafel
en een kast vol herinneringen
mijn derde huis
is de planeet
een mooiere woning
is er niet…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
322 Zachte zon breekt door
vogels zingen nieuwe tijd
lente wekt de grond
Winterzon ontwaakt langzaam aan
de horizon, haar bleke stralen breken door de
nevelige ochtendlucht. Een blauwe hemel ontvouwt zich boven
het stille landschap waar de natuur nog verborgen ligt in haar ijzige omhelzing.
In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een…
Een klein fortuintje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
340 het is mijn
seizoen de
lente die
opkomt als
een bloem
kleuren en
geuren die alles
zachter maken
in aromatisch
voorbijgaan
zo ook de
aantrekkend
dansende wind
die alles even
aantrekkelijk vindt
die ook groeit
en pittig zal
aanwakkeren
na een lange
stille mistige rust
die de lente
in blad en steel
in groeispurt naar…
Andere kant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
368 De man en de vrouw staan
nu dicht bij het raam
Ze kunnen mij yoga zien doen
Ze konden alle hoeken en kanten
van de kamer zien,
stonden eerst gevangen
achter de tafel
Misschien houden zij
van boeken en planten
waar ze nu staan
Hoe kon hij die ze maakte
bedenken wat ze allemaal zagen,
Hij die mij maakte,
hoe ik verzinnen, schrijven,…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
326 ik zag haar
dwalen met
een lach om
intakte zonnestralen
te rapen en
daarmee nu al
stukjes lente
te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
628 Winterroos in rust
dauw legt haar zachte pracht neer
liefde die ontwaakt
In de tuin van mijn hart bloeit
een winterroos, haar gesloten blaadjes vormen
een raadsel van schoonheid dat enkel met tederheid te ontwaren valt.
Elke morgen zie ik haar gehuld in verstilling van ijzige dauw, wachtend op vleugje zon.
Hoe ze, zelfs in haar zwijgen,…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Rust in koude lucht
het blad valt zonder spijt neer
tijd ebt zachtjes weg
Hoe onstuimig, krachtig en
indringend je steeds weer dagen vult met
stromingen die diep snijden, de ziel doen beven, blik op het
leven verhelderen in ijzige pracht, want met jou gebeurt altijd iets onverwachts.
Door jou voel ik de grenzen
van mijn breekbare wezen…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
329 Geen scheiding tussen zee en lucht
geen zucht wind
Ze stapelden de pallets
voor het vuur
ook tenten voor de duik
Op weg was ik naar beelden
om jou en ‘t feest van ‘t licht
op de boulevard te zien
Toen jij daar kwam
geen licht te zien wel zoen.
Iets anders doen dan maar.
Eerst naar de boekenwinkel
daarna werd het massseren
om naar…
Verbondenheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
391 Golvend zonlicht valt
natuur zingt haar lied voor elk
stilte heelt de ziel
In de natuur vloeien kleuren
samen, vormen scènes van visuele intensiteit.
Planten kleuren de weiden, herfstbladeren zetten bomen in
vuur en vlam. De zon zakt goud en zacht — elke gloed roept verwondering.
Het is ook de plek waar een
symfonie van geluid klinkt:…
Oudere buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Door wat laat ik me afleiden vandaag
Mijn lijf dat stijf, dus yoga eerst.
Mijn maag, gewoonten?
Mobiel..appjes, nieuws,
gedichten..wil ik iets roepen?
Reageren op het onverwachte, ja.
Mooie kerstkaart in de bus
Heb zelf nog niets,
gekocht, noch bedacht
Afspraak met deze,
nog ouderen dan ik,
hoe die moedig
elke dag opstaan,
helder…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
388 Eind Julie en Augustus smul ik bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Tieren ze welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En Spinnen strikken webben er middenin
Mijn aversie tegen die creeps overwin
Ik en ik waak mij voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
middecembernamiddag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 ooy
einde van de dag
een buizerd maakt zijn laatste,
lage vlucht
het riet aan de waterkant
de bomen op de dijken
de bruine aarde op de akkers
de graziggroene weiden
alles houdt zijn adem in
wacht, met ingehouden adem,
op het nieuw begin…
Het hart van de natuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 Wind kust bladeren
stromen zingen door het dal
de natuur geneest
Hoe verrijkend het is in het leven om
een poosje af te zonderen op een plekje waar ik kan
ontspannen en batterijen opladen ver weg van alle drukte en hectiek
Geen enkel invloed van sociale media in de buurt, alleen maar de natuur om me heen.
Niets is zo mooi als het luisteren…