Oude wilgen, met gespleten stammen, gesnoerd tot buigzaam griend, verwijten taaie takken de schemerzon, die het heimelijk licht, openlijk laten vloeien, waar harten branden zullen, groeien vermolmde zielen de hemel in, verspreiden sporen van narcistische zwammen zich in de grond, die te splijten en zich te behoeden met het overschot…

Kom maar binnen, ha...goeiedag, hoe's ermee als ik vragen mag. Neem een stoel en zet je maar, nog een secondje, ik ben zo klaar. Zo, wat kan ik voor je doen, is 't voor je job of je pensioen? Een meningsverschil met de buren misschien of heb je je toelage nog steeds niet gezien? Er is heel wat dat ik voor je kan doen, al doe 'k het zeker…

voor hoeden ben ik altijd op mijn hoede de hoed, symbool van rijkdom en van macht ontpopt zich soms met veel verbeeldingskracht als een gezworen vijand van het goede de draagster is bij voorbaat al verdacht ik hoor de woorden die ik reeds bevroedde orakeltaal van koninklijken bloede het onheil dat een ander heeft bedacht de klaagzang…

Wat kost een steile tolk, Jabal het broed De burger de bank, de bonus het wijf De beurs het gejank, herstel onze dijk Wat kort het eigen volk, het goud de koets Op deze dag wint U de zilverboot U werkt zich AOW de billendood…

Het kabinet gaat bezuinigen CO2 heeft de hoogste prioriteit en het file probleem onverdeelde aandacht ons land staat voor serieuze uitdagingen 'K breng je een kus op bed en een warm croissantje…

Mensen zijn als huizen vroeg op, met de luiken dicht tempert stijfsel de verhalen, bepleisterd de gezichten,in de ramen tekent zich het schijnsel van gekuiste ogen die niets zien, staren naar elkaar en hun overvloed, en als er niets meer valt te halen, vervalt bezit tot mager goed. Dan komt de twijfel aangeslopen, en zet jij de vensters…

de ontelbare niet verteerbare delen worden naast het bord geschoven kunnen slechte smaak niet verhelen de grote pot kan het niet gaar stoven proberen ingrediënten aan te passen lichte kost zonder zwaar te vallen op de maag waar zij wellicht vergassen de spijsvertering totaal vergallen blijft er over, lichte natuurlijke kost voor iedereen…

Ongeachte redactie, U zet een foto van een jonge man met een bivak op de voorpagina. Dat moet dan een rebel voorstellen, maar het is gewoon mijn broer. Als u goed kijkt, is die bivak ook geen bivak maar een muts. Mijn mooie herfstpartymuts, waar hij gaten in geknipt heeft! De enige herfstpartymuts die ik heb en die ik ooit heb…

In mijn rijk is het verboden als maar aan te mieren sprak de Keizer streng en zeer verbolgen, dus laten wij nu niet verder aanklooien gevreesd zijn wij immers door mens en dieren Ik stel voor een referendum te houden aangaande het gevraagde in ieders belang vrij, dat wel maar, maar met gedegen registratie het doel, voedselverstrekking en…

een tijd van messen slijpen en niemand lijkt het te begrijpen in hetzelfde taalgebied verstaat de een de ander niet er wordt gepraat geschreven alles met elkaar verweven woorden zijn geen houvast meer ieder gaat apart tekeer subcultuur en misverstand alom door achterstand trekt alles krom…

wie houdt 'm nog tegen 's lands witte tornado eigenlijk een windhoosje van niks blaast nu volleerd zijn eigen partijtje brengt grote beroering onder het klootjesvolk met zijn oorblazerij blaast ie de angsthazen totaal omver de onderbuik wordt gekieteld de waan van de dag regeert het vuil zal worden gescheiden het oude beeld schoongeboend…

Opgestane nacht hoorde je kreunen lichte tonen uit een oude grammofoon die speelde - hunkerend en zacht er iets van Brel die diepbewogen er mijn vlakke land vertroostte voor een noorderwind die raasde door een schaamteloze nacht Hoorde muziek en keek opzij stamelde ongezegde woorden voor het raam waar ik bleef staan dat openzwaaide -…

Ze hoorden dat het onzin was een fabeltje van dwazen en de kinderen van morgen leerden braaf het uit hun hoofd want wat gedrukt stond - dat was waar met ogen die het zelf lazen ook al was de leugen plat die zondermeer maar werd geloofd zo plat als middeleeuwse aarde waar Verlichting werd gedoofd En we draaiden en we draaiden om onszelf…

Bij het gloren der dageraad verschuift de steen Het duistere kraambed waar zij geboren worden En zo ook nu weer er een nieuwe dictator verscheen Hangend in besmeurt Batik, Gezogen aan uitgedroogde borsten Huiveren schrale baby's…

Hoge wieken vangen veel weerstand, met de trotse ruggen in de wind, rusten niet voordat het kaartenhuis zich heeft vermalen tot wantrouwen en de reinste tarwe is gemalen tot gistend meel, waarmee geen brood meer is te bakken, en in eigen brouwerij om de hete pot te draaien van verzuurde balkenbrij, om de zilveren krenten uit…

Hoge wieken vangen veel weerstand, met de trotse ruggen in de wind, rusten niet voordat het kaartenhuis zich heeft vermalen tot wantrouwen en de reinste tarwe is gemalen tot gistend meel, waarmee geen brood meer is te bakken, en in eigen brouwerij om de hete pot te draaien van verzuurde balkenbrij, om de zilveren krenten uit…

er is een planeet van stijf fatsoen men draagt daar hoge boorden in Spaanse stijl de wereld gaat rond in stopwoorden en geijkte uitdrukkingen niemand zegt daar ooit iets 'out of the blue' allen dragen de sleutel van het onbewuste op het kruis bovenop de twaalf lagen katoen, voile en kuisheidsstof de handen hangen er stijfjes naast…

Vlak na de ministerraad deden twee excellenties het met elkaar op het tafelblad van het kabinet Dwars tegen alle conventies in hadden zij de grootste pret Het duurde al met al best lang ’t was tenslotte lente en ook in ’t landsbelang want het leidde tot een fusie van twee departementen…

in maart zie je ze allemaal stekelbaasjes bij de hofvijver…

Met een bundel verruimende gedachten waarin de gaten zich volop manifesteren tonen de regenten hun nieuwe visgraat.. Te zwaar weegt de geringe inbreng op het schamel bal van pretendenten aan het schriel kabinettendraad, zodra het verdict is gevallen verlaten zij de kamer in vol ornaat.…