Het leven zingt in jou nog eer je werd geboren; het heimwee brandt de dauw van ’s morgens weg. De dromen glanzen in je rust en bouwen steden waar liefde woont en waar de tederheid wil bloeien. Een levensjaar weer verder en je kent de zachte kracht waarmee de rozen geuren ondanks de vergetelheid. Het leven zingt in jou en leidt je…

hier sta ik naakt voor jou mijn armen hoog in de lucht ontvang ik de gift van verlichting door jou dankbaar voel ik me bevrijd van mijn zondes blij ontvang ik deze reiniging waardoor ik klaar ben voor de wereld…

Zigeunerhart gedreven door tonen is muziek de leidraad die door zijn aderen vloeit van en naar zijn zigeunerhart dat hem opzweept tot het creëren van wat leidt tot grote hoogtes schittert de twinkeling niet alleen die van zijn ogen…

als je haren gaan verjaren en de jaren gaan ontwaren wetend dat wijzen gaan vergrijzen en de leizen gaan bewijzen dat wanneer dagen gaan verjaren deze tweeling wijsheid heeft weten vergaren over deze en aan gene zijde vol reine liefde omhelst zij beide als je haren gaan verjaren weet je waarom ze 't mooist voor het laatst…

nimmer ontmoette ik zo'n groot hart onzelfzuchtig vol met goedheid kleur jij het leven mooier ook van 'n ieder die jij aanraakt onuitputtelijke enthousiasme werkt aanstekelijk de sterren van de hemel schrijvend schijnt de zon speciaal voor jou om het leven te vieren…

De vrouw werd honderd. Door cadeaus verblijd nam zij het woord en liet een ieder horen: 'M'n hoge leeftijd dank ik aan het feit, dat ik zo lang geleden ben geboren.'…

Morgen zet ik verse stappen verse stappen op het doek als voor het eerst een schrede in vers pak welk maagdelijk wit was bezorgd in de nacht waarin de klok een nieuw jaar inluidt bleef de uil stil kust de ochtend me wakker baant zon zich een weg door voorspelde nevel zodat ik niet verloren loop 4-3'67 ~ 4-3'11…

Op de verjaardag van mijn zoon fiets ik verzonken in gedachten tegen de schrale februariwind drie hyacinten in een zinken emmer vormen tezamen met een tas stilleven in mijn korfje uitbundig groet hun roze en paars verheven in het groen met blij gemoed fiets ik een tandje hoger mijn jarige tegemoet.…

(voor Artifex) aardetinten leven waar haar pen de ruimte geeft er kleven nieuwe woorden aan deze dag geweven langs de weg die alle kanten uitgaat zij vindt ze, neemt ze, schikt ze tot weefsels als tapijten, kleurrijk, rood is roder blauw diept zeeën uit en geel schijnt met de zon op levendige akkers binnen, in haar woordenboek ligt…

als de kou uit je hart is verdwenen omdat je leerde jezelf er tegen te wapenen het weten “jullie gedachten is niet mijn denken en doen” dan kun je alle pesterijen en het kleineren achter je laten je kunt groeien tot een fijn lief mens vol warmte want dat ben je Bonnie je hebt zoveel moois in je en talenten heb je te over vandaag tel…

Mijn tante is weer jarig Dat is niet eens bijzonder Dat doet ze ieder jaar En lijdt er telkens onder Ik geef haar geen “kado” Van bloemen moet ze niezen Een taart dat lust ze niet Met al die holle kiezen Offreer ik haar een boek? Misschien kan ze wel lezen Al valt dat met haar staar Bijzonder hard te vrezen Mijn tante is weer jarig…

Donkere krullen dito ogen, altijd een twinkel lieve woorden, aandacht voor iedereen Zoals jij bent lieve schat, mijn lieve hartsvriendin Is er maar één En zo kort in november, de tweede dag al mag ik jou in het heerlijke najaarszonnetje zetten Fijne dag meis, proficiat Lieve Cobie. Two Girls for Every Boy: http…

hoe jij namen leven laat één voor één karakters geeft, als mens dromer en als verlichte geest gekleurd langs vijvers zweeft, de lelies blank of roze licht hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie diep vanuit jouw binnenkind de wereld ziet als vorstkastelen al jouw pseudoniemen komen uit je hart opgetekend als dezelfde mens…

jouw hand…….een dagje ouder een penseelstreek op het doek een pen strelend op papier een zacht aaien op een poezenkopje dat tekent jou zo hier het is vandaag dat jij verjaart ik lees je duvels graag de man achter al die talloze gedichten, schilderijen in tomeloosheid van woorden en zinnen heb ik als dichter leren beminnen van harte…

Als de morgendauw zachtjes over Den Haag glimlacht is er al vaak jouw gedicht te lezen een kwinkslag naar 't verleden een knipoog naar de dood ik ben het gaan waarderen 't is vaak het eerst wat ik lees je hebt iets wat me boeit daarom lieve stadsgenoot een felicitatie vanaf mijn halte van lijn negen met alle wensen tussen zinnen…

een zilveren vlinder siert mijn ketting ik draag die elke dag Vaak ligt jouw glimlach op mijn lippen soms vult jouw traan mijn ogen Toon Hermans schreef het al "je hebt iemand nodig" hiermee heb ik volgens mij genoeg gezegd het hoeft niet uitgelegd alles wat wenselijk is ik doe het niet voor minder van harte proficiat…

als de wind in de vroege morgen over dauwdruppels fluistert en de zon ze doet glanzen als parels weet dan dat de glimlach op mijn lippen een wens draagt voor jou…

Ik vraag me af: heeft het zin om haar verjaardag te vieren, want: Ze weet niks meer. Ik vraag me af, wat geef je iemand die niks meer weet, behalve af en toe haar naam? Want ze weet niks meer Ik vraag me af, wat er in dat hoofd omgaat, als ze een gebakje te eten krijgt, ze is immers jarig? Maar ze weet niks meer. Ik vraag…

aan de haven van verblijf vind ik zilte harmonieuze klanken alle vriendelijkheid waait hier rond langs het witte tij van zomerdagen ik reis op mijn moedertaal gekleurde vleugels echoën taferelen op hoogte ‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw schrijf een vers onder lichtblauwe wolken de hemel weet hoe waar voor nu op een gracieuze…

Voor Eline Nog herinner ik me die winterdag waarop je mama mij toevertrouwde met tranen in haar ogen “mam ik ben zwanger” Jeetje ik was zo verrast ging wat later de stad in kocht een pop en een rode kerstsok Wat was je welkom meisje De tiende juli nu alweer twaalf jaar gelee kondigde jij je aan Het was of je er altijd al was geweest…