inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over wereld

630 resultaten.

In de vrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
Subtitel: CO2-uitstootloze wereld In de vrouw zie ik het leven weer opnieuw Voorlopig niet te stoppen ronding van haar buik In de vrouw zie ik het leven weer opnieuw Gezonder dan ik In een gezonde en CO2-uitstootloze wereld Die natuur opvallend doet verkleuren Om vervolgens opnieuw te ontspruiten in voorjaarsgroen In de vrouw zie…

Vasco Nuñez de Balboa

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Spaanse kraken en kanonnen Volle vaten, proviand Met een zeekaart, geen sextant Aan de overtocht begonnen Trossen los en in het want Pronkt het grootzeil aan de ra's En de mast voor het kasteel Met de voorstag boven 't spant Koersend voor en aan de wind Met jacobsstaf, als Christoforo Naar de goud- en zilvermijnen Van het oud Indianenland…

zoals fietsen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
en als we nu eens zouden zwijgen de armen stil naast ons lichaam de handen open en als we dan langer dan een minuut naar elkaar zouden kijken wat zou er gebeuren als we dan een keer per dag om mee te beginnen minstens één minuut stil zijn kijken en zwijgen naar een ander die toevallig voorbij loopt of naast je zit een mooi wonder…
J.Bakx12 september 2021Lees meer >

Avonden in Limburg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Een avond valt in Limburg. Gebeurtenissen gebeuren, die niet toevallig zijn, in en rondom ons heen. Ik zie en luister. Bomen zie ik elkaar vinden. Een vlucht vogels hoor ik, die niet vluchten willen, maar rustig vliegen. Oneindige sterren verschijnen, die door de schemer breken. Ik hoor geluiden fluisteren, die niet van onze wereld…

Hondengevecht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
verschrikt door ‘t geblaf van honden zag ik ze vechten om een bot met weinig vlees erop ik vluchtte met mijn handen tegen mijn oren tot aan de rivier het glinsterend water de wonderschone bloemen ‘t zachte gras de blauwe hemel met de witte wolk daar kwam ik weer tot mijzelf de wereld voorbij…

Raam op straat

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 587
Een beglaasd gat in de muur belicht een straat Binnen handbereik ontastbaar Voorbijgangers checken zich spiegelend hun huidige versies Navigeren verder op autotv'tjes Steeds gecomprimeerd vat een dorp gemeentelijk het land samen…

Met haar doornen bloot

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 369
In dit decadente gedeelte van de kosmos zwijgt de rede en bedekt een zwarte wolk het verstand dat buiten aan de hemel hangt dat zodanig door het vlees is bezwalkt dat men de mens niet meer met nieuwe inzichten kan verrijken en iedere poging alleen maar paarlen voor de zwijnen gooien wezen zal zij is als een roos…

Schepping

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
God dacht nog met trots allemachtig De mensheid te scheppen was prachtig Zijn zoon zei bedeesd Ik ben daar geweest Verknallen dat lukt hun reusachtig…

verdwalen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
hoezo verdwalen lachten de Bosjesmannen wind vogels dieren bomen en sterren ze kennen ons allemaal wij verdwalen nooit…
J.Bakx18 juni 2021Lees meer >

Weergod Hiemstra

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is een slimme secretarisvogel Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond: Doorploegd mijn associatierijk jargon De free jazz van het meer-weergodendom De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra - Laat ik voorlopig voor zijn rekening In lederhosen doet-ie ook zijn ding Als Meteoroloog maar zonder Swing Het was de opperweergod Jupiter…

een broze wereld

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
iemand trok een streep in het zand en maakte iedereen wijs dat het een grens was iemand oefende het woord liefde en zette deuren open iemand zonderde zich af onder dekens van zielenpijn iemand voer een vloot vol verlangen maar meerde nooit meer aan iemand was gevleugeld en had handen gevuld met licht iemand wist van de broosheid…
J.Bakx31 december 2020Lees meer >

Een droombeeld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Droombeeld Ik wil gelukkig en blij zijn in een schone groene wereld onbevangen kunnen lachen als een kind. Zonder zorgen en luchtig te mogen leven zoals paardenbloemenpluisjes zweven gedragen door de wind. Lopen over schone witte stranden de zee ingaan en de voeten zien gaan door het water zo helder als blauw kristal. In de lucht de…
Ruud28 december 2020Lees meer >

Nog niet getreurd

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.050
De Schepper weent, Hij ziet Zijn wereld doven Het duister dreigt, er is steeds minder zicht Het lijkt erop dat het niet lukt daarboven Nog niet getreurd... Zijn ster die geeft nog licht De aarde zucht, hij ziet het leven sterven Door gif, door gas, door plastic in de zee Het lijkt erop dat straks niets valt te erven Nog niet getreurd... niet…

De wondermooie Aarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 394
Zo snel als gedachten kunnen gaan, reisde ik eeuwen de kosmos rond, totdat ik hem in een hoekje vond en in grote bewondering stil bleef staan. Ik vond een wonderlijk mooie planeet, zacht blauw gekleurd door een oceaan met wat wolkenslierten er tegen aan lag hij op een zwart fluwelen kleed. Op dat kleed met sterren als diamanten draaide…
Ruud13 december 2020Lees meer >

Ik vraag bootvluchtelinge

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
Zij vraagt wat mij hier naar 't strand brengt 'k Ben opzoek, op zoek naar (verhalen) Op zoek naar verhalen van mensen als jij; vertel mij de waarheid (leugens) Jouw waarheid, geen leugens, vertel ze mij 'Heb je even'?, zei zij, 'ik ben nog jong' (waarheid) 'Zeker te moe' en viel als een blok in slaap...…

Vagevuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 614
Het vagevuur, waarin wij groeien moeten, is ons aardse paradijs. Ons lieve leven. De hel, daar branden verdoemden. Verdoemd is geen mens. Verdom ons niet. Het hemels paradijs, daar schijnen heiligen te wonen. Wij zijn daarvoor veel te goed. Ons vagevuur is middelmatigheid. Is waar we leren moeten, wat liefde is. Wat kwaad. Wat goed…

Onze beste tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 352
De goede vriend en de vijand, van onszelf en van elkaar, wonen in hetzelfde huis. In ons trouwe lichaam. In ieders vrije geest. In dezelfde wereld. Dezelfde natuur. Onze bange vijand laat ons weten dat we ernstig worden bedreigd. Er is zware storm op komst. Sluit deuren en alle ramen. Vertrouw niemand meer. Alleen vertrouwelingen, die…

ali

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 336
hij wilde per se hier blijven wat de regels verboden die systemen bedachten een pure wanhoopsdaad na een bestaan vol angst waarin te veel al gebeurde in zijn net begonnen leven was hem het laatste zetje over de grens van het leven dat velen de harten brak die hij later juist helen wilde als hij groot was en geleerd de ogenschijnlijk veilige…

Kopstukken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 343
Kopstukken hoe kan ik me van je losrukken de wijde wereld in moet lukken ook al moet ik laag bukken ik zal mij opsmukken met gedachtes aan Kopstukken. Kopstukken laat de wereld je niet platdrukken de politiek heeft zat nukken er lopen nogal wat krukken rond, maar het zal lukken kruising, kerk, school Kopstukken.…

Nog tien sextiljoen jaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Dag witte tuin waar zwarte letters groeien Vorm gevend aan het menselijk bestaan Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan Charon niet langer heen en weer zal roeien Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien Straks is het met mij- gardenier gedaan Ik zal je nogmaals innig gadeslaan Je tot die tijd met printerinkt besproeien Totdat ik met je opga…
Meer laden...