630 resultaten.
In de vrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Subtitel: CO2-uitstootloze wereld
In de vrouw zie ik het leven weer opnieuw
Voorlopig niet te stoppen ronding van haar buik
In de vrouw zie ik het leven weer opnieuw
Gezonder dan ik
In een gezonde en CO2-uitstootloze wereld
Die natuur opvallend doet verkleuren
Om vervolgens opnieuw te ontspruiten in
voorjaarsgroen
In de vrouw zie…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
451 Spaanse kraken en kanonnen
Volle vaten, proviand
Met een zeekaart, geen sextant
Aan de overtocht begonnen
Trossen los en in het want
Pronkt het grootzeil aan de ra's
En de mast voor het kasteel
Met de voorstag boven 't spant
Koersend voor en aan de wind
Met jacobsstaf, als Christoforo
Naar de goud- en zilvermijnen
Van het oud Indianenland…
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 en als we nu eens
zouden zwijgen de
armen stil naast ons
lichaam de handen
open en als we
dan langer dan een
minuut naar elkaar
zouden kijken wat
zou er gebeuren
als we dan een keer
per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
toevallig voorbij
loopt of naast je zit
een mooi wonder…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 Een avond valt in Limburg.
Gebeurtenissen gebeuren,
die niet toevallig zijn,
in en rondom ons heen.
Ik zie en luister.
Bomen zie ik elkaar vinden.
Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld…
Hondengevecht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
392 verschrikt door
‘t geblaf van honden
zag ik ze vechten
om een bot
met weinig vlees erop
ik vluchtte
met mijn
handen tegen mijn oren
tot aan de rivier
het glinsterend water
de wonderschone bloemen
‘t zachte gras
de blauwe hemel met
de witte wolk daar
kwam ik
weer tot mijzelf
de
wereld voorbij…
Raam op straat
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
587 Een beglaasd gat in de muur
belicht een straat
Binnen handbereik ontastbaar
Voorbijgangers checken zich spiegelend
hun huidige versies
Navigeren verder op autotv'tjes
Steeds gecomprimeerd
vat een dorp gemeentelijk
het land samen…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
369 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
Schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
411 God dacht nog met trots allemachtig
De mensheid te scheppen was prachtig
Zijn zoon zei bedeesd
Ik ben daar geweest
Verknallen dat lukt hun reusachtig…
verdwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
379 hoezo verdwalen
lachten de Bosjesmannen
wind vogels dieren
bomen en sterren
ze kennen ons allemaal
wij verdwalen nooit…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
443 Het is een slimme secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter…
een broze wereld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 iemand trok een streep
in het zand en maakte
iedereen wijs dat het
een grens was iemand
oefende het woord
liefde en zette deuren
open iemand zonderde
zich af onder dekens
van zielenpijn iemand
voer een vloot vol
verlangen maar meerde
nooit meer aan iemand
was gevleugeld en had
handen gevuld met
licht iemand wist van
de broosheid…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Droombeeld
Ik wil gelukkig en blij zijn
in een schone groene wereld
onbevangen kunnen lachen als een kind.
Zonder zorgen en luchtig te mogen leven
zoals paardenbloemenpluisjes zweven
gedragen door de wind.
Lopen over schone witte stranden
de zee ingaan en de voeten zien gaan
door het water zo helder als blauw kristal.
In de lucht de…
Nog niet getreurd
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.050 De Schepper weent, Hij ziet Zijn wereld doven
Het duister dreigt, er is steeds minder zicht
Het lijkt erop dat het niet lukt daarboven
Nog niet getreurd... Zijn ster die geeft nog licht
De aarde zucht, hij ziet het leven sterven
Door gif, door gas, door plastic in de zee
Het lijkt erop dat straks niets valt te erven
Nog niet getreurd... niet…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Zo snel als gedachten kunnen gaan,
reisde ik eeuwen de kosmos rond,
totdat ik hem in een hoekje vond
en in grote bewondering stil bleef staan.
Ik vond een wonderlijk mooie planeet,
zacht blauw gekleurd door een oceaan
met wat wolkenslierten er tegen aan
lag hij op een zwart fluwelen kleed.
Op dat kleed met sterren als diamanten
draaide…
Ik vraag bootvluchtelinge
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Zij vraagt wat mij hier naar 't strand brengt
'k Ben opzoek, op zoek naar (verhalen)
Op zoek naar verhalen van mensen
als jij; vertel mij de waarheid (leugens)
Jouw waarheid, geen leugens, vertel ze mij
'Heb je even'?, zei zij, 'ik ben nog jong' (waarheid)
'Zeker te moe' en viel als een blok in slaap...…
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
614 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar we leren moeten,
wat liefde is.
Wat kwaad.
Wat goed…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
352 De goede vriend en de vijand,
van onszelf en van elkaar,
wonen in hetzelfde huis.
In ons trouwe lichaam.
In ieders vrije geest.
In dezelfde wereld.
Dezelfde natuur.
Onze bange vijand laat ons weten
dat we ernstig worden bedreigd.
Er is zware storm op komst.
Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
336 hij wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige…
Kopstukken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
343 Kopstukken
hoe kan ik me van je
losrukken
de wijde wereld in
moet lukken
ook al moet ik
laag bukken
ik zal mij
opsmukken
met gedachtes aan
Kopstukken.
Kopstukken
laat de wereld je niet
platdrukken
de politiek heeft
zat nukken
er lopen nogal
wat krukken
rond, maar het
zal lukken
kruising, kerk, school
Kopstukken.…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga…