630 resultaten.
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
550 Nog onbelast, zo komen wij op aarde,
vers uit een schoot de harde wereld in
met hoop daarin te winnen aan waarde,
rechtop te staan, te zijn met iets van zin,
omhoog te gaan vanuit een laag begin.
Soms zit het mee. Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.
Die heb jij niet,…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 ongaarne vouw ik toe mijn handen
tot willoos ingekeerde knuisten
hoe graag geef ik toch open prijs
wat mij in dit leven drijft
nog leren mij mijn zekerheden
dat onverbloemd en vrij vertoon
pijnlijk aan het licht kan brengen
waarin ik diep te raken ben
zing niet graag in ondertonen
van versluierd honen en betreuren
wil naar boven kunnen…
Niets gemist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Rond deze feestelijke periode
ben ik het liefst ver buiten beeld,
voel ik heel heftig hoe verdomd
verdeeld de menselijke wereld is
en mis elk vermogen
om vreugde te veinzen.
Men komt zogezegd gezellig samen
rond eten, drank en knallend licht,
opnieuw gezwicht voor het kopen
van wat een zegen belooft te zijn.…
Wij, reizigers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Het zijn wij
die reizen maken
naar en in andere oorden
andere werelden
willen zien
en horen...
in andere talen
verhalen
uit koffers
van andere aardbewoners
daarmee
worden we onszelf.…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
Sub Rosa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Onganse zoom onland
Van netels brandend of doof
Wespensteken, distelprikken
En gonzende hommels op honingroof
Waar in de lengende avondstond
Hij een stelletje boud bezig vond
Met wat vervoerlijk in het oog sprong
En zijn prille spieblik zich wrong
Om het zicht op een snakkende jat
Die zich smijdig op haar figuurnaad prentte
En…
Drie kwatrijnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
429 I
We lopen, beiden, aan de Waterkant
Je kijkt me aan maar ziet me niet
Alsof de wereld door je iris vliedt
Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant
II
De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden
als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede,
een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.
Zij lezen…
Anno 2017
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 zolang kinderen uit hun moeder
worden gebombardeerd
mensen worden verhandeld als slaven
familieleden worden uitgemolken om geld
machtshebbers steeds viezere spelletjes spelen
zolang vrouwen nog altijd worden verkracht
oorlogsmisdadigers glashard hun daden ontkennen
kinderen worden gehersenspoeld om zich in te zetten voor
geweld nog altijd…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
455 alles zal vergaan
ik weet niet eens
je naam maar
lees gruwelijkheden
in je ogen
we houden
elkaar vast in
een laatste greep
op ons bestaan
maar het is gedaan
het hete licht dat
ons omringt heeft
geen goddelijke allure
we schroeien door
hitte van de vuren
geen engelengezang
wel godvergeten bang
om te sterven door
de chaos die…
Sprookjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
512 Hoogste tijd
weer in sprookjes
te geloven
Die beloven:
een wereld
met prinsen en prinsessen
Huízen als kastelen
het wapentuig
blijft in de kast
Kleurrijke kledij
die fraai staat
en je past
Terug..
in de sprookjes
je kunt het geloven...
Of.. niet.…
Zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Je bent zwart.....
bent zwart gemaakt
door gastheer en gasten
Daarvan
draag je
de smart en lasten
Maar....
heb je
geen veren,vleugels?
Op te vliegen
het luchtruim
te kiezen....
naar wolken
die..
je beter pasten.…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…
MACHO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 Ongelooflijk hoeveel mensen
niet in een Hoger Wezen geloven.
Geboren, vertroeteld, en opgeleid
aanbidt men vooral het eigen Ego.
Ongelooflijk hoeveel mensen
maar drie woorden verwennen:
krijgen, hebben, en houden.
Van geld, buik, en vrouwen!
Ongelooflijk hoeveel mensen
hun Babel verafgoden, de Bijbel nooit inkijken.
Ach, luie onnozelen…
Duivelskunstenaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Ogen als regenschaduw*
Uiterlijk beslist uitgehuild
Die tijd in jaren was echt hard
Eventueel gebrek
Een nijpend tekort
Oprechte liefde
Vliegt ongrijpbaar door toorn
Niet te stoppen kwaad
Van een onbespied' duivelskunstenaar
Daarna zijn kunsten rucksichtslos uit
Onmenselijk, maar waarom?
Nou daarom...
*Het verschijnsel dat weinig…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
442 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
467 Mist overwoekerde het zicht.
Niets geeft nog klaar licht.
Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid…
Marktkramen......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 Wij waren
aan de wandel
het Spaanse dorp
leek in rep en roer:
Levendige handel
in riemen, jurkjes,
kant, bloesjes, bloot
en aardewerk
in felle kleuren
Voetje voor voetje
is het kuieren
het lopen
ogen als op steeltjes
Alle nering in kramen
rond een Roomse kerk
waarvan Gods Zoon neerkeek
in geschilferd gips
Het is er…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…
Oost - West. en het nu, 4 en 5 mei.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 We weten maar al te goed dat er ook meer bitter is
dat zij niet het enige volk zijn en waren ,
die het alleenrecht op "slecht" hadden.
Er was ooit ook elders een witte en gele oorlog.
Er waren ook nog die andere klaagzangen bij een muur
naast de kampen in Azië onder de Japanners de rouw,
strijd met en om neven , ouders en schoonouders
de…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 Vrij....
willen we
zijn als 'n vogel
in 't blauwste blauw van lucht
niet op de vlucht
voor geweer
met kogel
Vrij...
willen we zijn
niet aan ketting
noch aan schakel
als aan aarde
verbonden met hen
die ons liefhebben
onze vrienden zijn.…