Het plein klimt gestaag. Hoger de kerk en absoluut haar toren Genieten het uitzicht aan de voet van de lan- ge dijk Het strakblauw gewelf dat op de dijk het water lager ook raakt ingetekend door tientallen enorme con- tainers Wij aan- en beschouwen dit magnifieke beeld Door vogels en tijd, minzaam innemend plaatje Zowel vrijheid…

De man laat zijn sterke, eeltige handen fijnzinnig voelen aan wiel en ketting. Vieze vingers brengen de mededeling: "Edel werk blijft in onze vuilheid branden!" Spits denken wil geldsommen omranden, die hun spel leiden met moer, bout en ring, zich vrijmoedig tonen, vol bezinning, om voldaan in de la te belanden. 's Avonds maakt de zwoeger…

(de helft terug) Een dag als geen ander rond het eind van het elfde en de start van het twaalf- de uur. Informatief was hoewel - toen ik - voor even, tafels zag zweven stemmen werden gesmoord en licht uit mijn ogen verdween gestrekt en evenwijdig aan een deel van de bureaus met stoel minuten werden uren, en uren daarop volgend werden…

Mijn vader was een arbeider die zag je in mijn jeugd heel veel. Ze zijn nu weg van het toneel in hun plaats kwam de werknemer. Hij was omringd door werklieden trotse mannen met een ambacht die wonend in hun werkmansdracht fluitend dagen lieten vlieden. Een linkse intellectueel mat zich een waardeoordeel aan: Vader moest zijn stem verheffen…

Bijna is het zover Dan is het voorbij En sluit ik de deur achter mij Hoewel ik er luchtig over denk Weet ik niet Hoe ik zal zijn Als de laatste dag is aangebroken Het is anders dan normaal Het gevoel is dubbel Het is genoeg Aan alles komt Een einde.…

Verstand op nul Blik op oneindig Hersens vol strakke schema's Die als serpenten mij omhangen En soms wel mijn ik verstikken In hun meedogenloze omstrengeling En als mijn leven het dan bijna Begeven heeft en zich moedeloos, Bloedeloos overgeeft aan de dood die me Gretig opwacht aan het naar voren gehaalde Einde ontdek ik dat ik aan…

Opgedragen aan Jetta Kleinsma Eet typdiploma in de seventies was Meer waard dan een academische Bul vandaag de dag, zeg jij die Met je typdiploma behaald in Hoogeveen Toch maar mooi staatssecretaris Bent geworden, en dat alweer voor De tweede keer in je nog prille Ministerscarriere - Ik kom net als jij uit Lohues-country Zuidoost…

Voetje voor voetje In kwetsbaar evenwicht Weg is het pad. Groen dringt zich op in al haar weelderigheid. De doornen en de brandnetels krassen op de huid De ziel blijft ongedeerd. Zij slaat terug door het te ontwarren struikgewas. Muggen zoemen, bijen steken Door stengels die lussen maken om enkels. Een soepzooitje! Kluwen planten…

Als sneeuw voor altijd die zon verliest soms ook mijn hart Natuurlijk niet van alle elementen Slechts van de medemens die kracht dácht te kunnen elimineren tot en met de allerlaatste vezel in onvolbrachte missie…

De plichtpleging hangt als stille troef aan de wand. Grijs, licht en donker. Vooral donker. Stramme olie kruipt over land. Koud, zoals het weinige warme weerloos is. Seconden gaan traag, zodat niets blijkt te zijn wat lijkt, zoals de Blauwste Maandag. Zoals vandaag.…

Van het leven Verloren heb ik Van kleins af aan In een welhaast Onzichtbaar klein hoekje Gestaan, voor mijn Leven gestreden met Meer dan dat leven Van mij vragen kon En mezelf driedubbel Een slag in de Rondte gewerkt Met maar één doel Om de mens met wie Ik werkte vóór alles Als mens het beste Te wensen - 't was Duidelijk…

het oude eiland draagt heel veel zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt maar elders, in zijn dorp mannen rond het vuur der arbeid rokerig teruggetrokken achter geur en noeste handen alle banden houden vast de stofkwast van de tijd ten spijt het gaat ze voor de wind als ouder of als kind doorgegeven aan de mens van deze –tijd…

versierde gevel geeft het hart weer van degene die hierachter schuilgaat als een warm bad word ik welkom geheten en tot in de puntjes door haar nagelopen daar waar jongensdromen werkelijkheid worden gooit zij haar zwarte lokken los evenals haar heupen…

De stad die nog slaapt onder volle maan. Lichten op de Zwaan en langs de kade, terwijl nu en dan schepen voorbij gaan. Rondom de Laurenskerk en daken van huizen hangt een serene stilte. Later weer aan het werk in kantoren van beton en glas afgewisseld met monumentale gebouwen. Moderne architectuur en nostalgie. En zie de havens met…

Hij heet zijn hele leven lang al Jansen, Een naam met een wel heel erg grijze kleur. Dan wijzigt hij die naam in Jansen Steur, Het leven biedt dan kennelijk meer kansen. Bij Steur denk ik direct aan kaviaar, Maar maak die naam verdorie dan ook waar!…

Hard op weg naar de top bij ons verbond, met referenties die er niet om logen, een cv bepaald niet uit de duim gezogen, ga je echt sprakeloos van mond tot mond. Wat ze ook spottend van je zeggen mogen, je werkt je vaak alle standjes in het rond stijf van ambitie tot de morgenstond, al moet je wat ondersteuning gedogen. Is het weer eens tijd…

nazomer niet langer lomer of slomer van de hitte kun je niet langer mee zitten plannen voor het najaar sporten, solliciteren nog even verder leren alleen de gedachte doet haar opveren en kwieker lijken dan de afgelopen dagen zou ze daar nog in slagen dat zal…

In het Duitse Halle zit een rechter al negen jaren thuis, omdat hij geen beslissingen kan nemen. Hij ontvangt wel elke maand zijn salaris. ------------------------------------------ Hij wou als kind altijd al rechter worden, Maar was een ander type dan Salomo. Kordaat beslissen lag hem toch niet zo, Hij nam maar zelden moeiteloos de horden…

Bij onderzoek is gebleken dat thuiswerkers niet alleen voor de baas werken. Thuiswerkers doen daarbij klusjes, koken en kijken televisie. -------------------------------------------- Het werken voor de baas in eigen huis Is niet alleen een zaak van discipline: Wordt het vandaag de gras- of typemachine? Die keuze maken is steeds weer een kruis…

De stoere eik ziet over het akkerland. Verre, halfverzonken boerendaken schenken hem lust steeds peinzend te waken voor de taal, die hier opklinkt of stervend landt. Veldzang en arbeidstoon vatten elkaars hand; hun woord mag de diepe boomwortels raken: "De grootste vreugde, die we mogen smaken is hoe ons wezen aan thuisgrond blijft verpand.…