Een bebaarde blijdorpbaviaan in vol ornaat, gelijk homo erectus zijn volle glorie niet geheel bedekt dus moest van de fotograaf rechtop gaan staan Die ging met eigen trompe l'oeil aan de haal En zet zich met z'n zotheid zelf voor paal!…

De maan trekt een boog door het eenzame duister -- van mijn lege hoofd.…

het is eindeloos gaaf om even in jouw licht te mogen twinkelen te glanzen als de bekende sterren in de eyesline van succes als de knipperende lichten van het grote heelal hun bundels richten en de stralen ons bereiken met hun warmende energie groots is het dat te voelen en te weten dat dat in alle rust en balans het ervaren…

De eerste man die leerde me iets over jaloezie Een ander, de rest kokend water uit de ketel te gebruiken voor de afvoer Een derde schreef met mij verhaaltjes, waarin we nu nog weleens verdwalen Dan iemand die me ‘t wandelen leerde met de wandelsite Toen moest ikzelf een lieve man iets leren over jaloezie en hij mij…

O diepe innerlijke worsteling van armoedige eenzaamheid het gebeurt nu slechts in de mysterieuze sfeer van in stilte geschreven brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woeste drinken uit de oneindige woordenrivier: In deze geschreven liefdesaffaire ben jij de onovertroffen held de bevrijdende Tarzan uit de jungle…

Hij leed het lijden dat ik had moeten lijden. Hij droeg het kruis dat ik had moeten dragen. Hij droeg de spot die voor mij was bestemd. Hij werd vernederd in mijn plaats. Hij overwon de strijd die ik niet kon strijden. Hij schonk gena aan hen die Hem verraden. Zelfs vergaf Hij hen die Hem sloegen aan het kruis. Nu hoef ik die strijd…

Liefde uit leegte ik zocht geen vuur, geen stormwind alleen jouw echo Ik ben verliefd geworden op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was. Ik keek naar jou zoals men kijkt naar regen op een eenzame…

Hey surfer op het wereldwijde web je trot de globe rond van land tot land en ziet van de planeet de buitenkant jij hebt je wereldwijsheid bij de hand als backpacker een living google map Met boven continenten satellieten en onderaards in grotten stalagmieten met bodemwaarts gerichte stalactieten en overal big macs met franse frieten…

Liggend in je armen in een wereld waar wij koningen zijn. Lik ik de Portugese zee van je olijfbruine huid. Val ik In een oase zonde einde. Waar tijd geen grenzen kent. Verdrinkend in jouw ogen plant je de zaden en oogsten wij later onze eeuwige liefde.…

Een rode ballon die zacht meedeint op de wind. In de vorm van een hart dat nog niet los wil laten. Bloemen hebben hun kopjes laten hangen Veelkleurig rozen koesteren dakpansgewijs het zand. Een zacht parfum komt me tegemoet Een pas gedolven graf.…

te snel ging de bus langs de grijze streep van bleke bekkies en ogen zonder blik door te weinig variatie krijgt het bewegen een verkrampt beeld door de ookal introverte leefwijze een veel te kleine woordenschat door het mankeren aan sociale vaardigheden intussen is de rij tot kring verworden de open einden hebben contact…

Hij is romantisch, laat met de moesson kusjes -- op mij regenen.…

Weet je nog hoe we stonden aan de rand van het perron jij met je jas strak dichtgeknoopt ik met mijn handen diep in mijn zakken met de wind die langs ons heen sneed wachtend op de trein die ons naar huis zou brengen Weet je nog dat moment van stilte toen de rails begonnen te zingen een trilling onder onze voeten hoe we elkaar aankeken…

Het alziend leesoog zweijmelt om ons heen het dient zich aan als door een wesp gestoken verlaagt andermans geestelijk eigendom tot barbarij zonder eerst te bevragen en wat nog erger is: zonder pardon Het linkeroog leest tegen wil en dank het rechter tegen heug en meug - geërgerd ontwaart zijn geelgekleurde blinde vlek het kruidje-roer-me-niet…

Gedachten steeds weer aan hetzelfde besteed aan zonnestralen over kabbelend water aan die zeilboot die daar tussen de oevers gleed of aan die statige zwaan daar even later. Daar achter het golvende gekrookte riet de zwaluwen die over het water scheren een schilderij waar menigeen van geniet en de schepper voor te danken en eren. Dromerig…

Begin nooit met een loze constatering nooit in de eerste persoon enkelvoud al zit ik met wat ik bepleit al fout temidden van de inslag en de schering Ontkom daar maar eens aan als het subject dat naar de buitenwacht kijkt als object als waarnemer naar wat wordt waargenomen valt daar nou wel of niet aan te ontkomen? Loos dus dat…

De voorzanger nodigt het koor meanderend uit om te antwoorden op Vragen over gestorven dagen dagen waarop het donker stil blijft staan Voor l’esprit deuil de rouwende geest voor elke verschrikking Een ontregelend lied het verdragen van verkruimelde stilte De schreeuwende spijt het duizelende licht de stemmen dalen Tot een…

Een pad Besloten in Groene hoge hagen Een stap, een steen, stilleven langs De sloot Sta stil Geruisloos daalt Het zachte hemelsblauw Traag in avondschaduw als een Vlinder…

Waarom leven we zo dat we voelen liefde -- tekort te komen?…

wij spleten de draden sponnen allerhande kleuren knoopten met tijd stukjes gelegenheid terwijl de achtergrond hits uit reeds lang verleden jaren liet horen waarop door alle generaties gedanst kon worden vooral door blond met trippelwitte voeten terwijl de navel al ondeugend rondkeek zonder te knipperen spontaan welde…