Renaissance
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
280 Wij wereldwijze
universumpiloten
meanderpoëten
aardhommels en -kloten
oxygeen- en water-
afhankelijke zeloten
mogen de Helleense goden
in de hemel danken
dat Cerpheus' dochter
Andromeda bleef leven
op wolk nummer negen
in hemel zeven
zo konden Da Vinci en Galileï
hun Icarusachtige Daedalusvondsten
als Wedergeboorten
etaleren…
RUST EN VERTIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
184 In Breda ´s woongemeenschap
genaamd Vuchterhage
leven vele mensen met een
welbewogen verleden
dragen hun kennis en wijsheid
aan elkaar uit
en aan degenen
die voor hen werken
allerlei toonkunst
door stroomdraad geleid
of komst van zangers
brengen des te meer genot
in drink- en eetzalen
levensvreugde waart rond
om krachtig op te…
De wilde Lijsterbes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
502 De lijsterbessen zijn rijp
zanglijsters zie je amper
oranjevruchten uit de rozenfamilie
vogels die nu snoepen...
Verende takken buigen...
straks kleuren de bladeren
geeloranje tot rood
crémewitte bloemen
ontwakend in de lente,
veelvormige tuilen
die opnieuw bessen dragen..…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
Ach Europa
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
202 Windvaan...windbuil...
ach Europa
nog steeds niet los te weken
van oude adellijke rechten
en zijn rode priesterzetel
onafscheidelijk van zijn droom
van recht in vrijheid en
gelijkheid
in zijn haveloos hotel
Was jij niet ooit die ene schoonheid
die Fenicische prinses,
jong en maagdelijk behaagd
door Zeus die jou slim had belaagd…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
203 er valt een helicopter naar beneden,
zo te zien kan mijn vlieger er al bij.
zijn staart beroert de klaver in de wei;
het ongeluk is op maat gesneden.
aan de flanken rust wat koper en puin,
binnen rimpelt het leer tegen het stuur.
een onderzoek is niet nodig en duur;
hem rest enkel een uitvaart naar het duin.
zijn gewrongen blik is pijnlijk…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
327 Je komt weer bij hem terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat…
WAT ALS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
217 Wat als Hamas de wapens neer zou leggen
De nog in leven zijnde gijzelaars
Zou laten gaan en voedsel niet meer schaars
Zou zijn, wat zou de wereld daarvan zeggen?
Wat als Hamas zich echt zou overgeven
Boven met bloed doordrenkte Gazagronden
Vredessymbolen koerend de gewonden
Troost zouden bieden, rust en medeleven
Hun diepste leedwezen zouden…
Muze
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
220 Ik ken mijn muze
ze is geen vrouw
die alleen maar beschikbaar
dient te zijn voor de fantasie
die ik op haar projecteer
Ze is actief, ze schept
wat ik tot stand breng
ze meet honderduit
mijn bedoelingen uit
O, kon ik maar iets
bedenken
om haar dichterbij te laten
komen, aanraakbaar
zonder dat ze versteent
tot een dode sfinx
dode…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
133 Zijn vingers dwalen over haar huid,
Zonder dat 'n woord wordt geuit.
De lichtheid van het bestaan,
Komt eens een einde aan.
Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.
De wachter staat gereed,
Biedt nochtans geen vergezicht,
In ’t duister van de nacht,
Hun liefde overwint…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
317 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…
VOLLE LEEGTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
300 Dat ronde kussen...
Koekjesgeur komt in mijn mond,
die prompt watertandt.…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 Open en gesloten deuren
ramen luiken burchten afdelingen winkels steden wegen
grenzen. Volg je weg
als dat kan, waar het kan
Open en gesloten tuinen
luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten
graven. Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
244 Grijze mist beperkt het zijn,
Wat eer was, ging heen,
Eerst was de last nog klein,
Tot steeds meer zijn verdween.
De wereld werd een notendop,
Tijd en ruimte,
Verdwenen uit ’t hier en nu,
Eerst schoorvoetend, dan in galop.
Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.
Het zijn nu nog maar…
Zoete loomheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
240 Tijdloze middag
Klusjes uitstellen
Administratie wegleggen
Met jou naar bed gaan
Mijn hart klopt in mijn buik
precies waar ik explodeer
met jou - vuurwerkvonken
en zoete loomheid in elke cel
Mijn lichaam overal
aangeraakt door de tover-
spreuk van hormonale liefde
naglanzend
van aandacht en zweet
elk plekje gewekt en verwend
doezelend…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 In gedachten teken ik jou uit,
Kom je tot leven als mijn bruid,
Vieren we het leven in liefde,
Tot de realiteit 't beeld kliefde.
Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer…
Antifa
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
255 Het is niet langer meer historie
dat het afwijkend vrije woord
in strenge wetten wordt vermoord
het populisme kraait victorie
onwelgevallig zijn de feiten
en de zelfdenkende lieden
die de leider wil verbieden
ooit zal het de kiezer spijten
onder banier vaandel en vlag
voor de vorst het volk en vaderland
ontsteekt de vrijheid in…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
280 Waar ga je heen
als je geen gebroken been hebt
maar een gebroken hart vol andermans pijn?
Ik draag stemmingen
als ongewenste gasten in mijn borst,
ze fluisteren, razen,
en ik dacht lang dat ze van mij waren.
Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…
Oude honger
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
296 Jij was weg, ik was weg
van jou en daar sta je ineens
voor mijn deur met een matrasrol
Ik kijk naar je
Jij gooit een anker uit
en wilt van alles
laten zien en met je handen
uitleggen en ik heb geen idee
hoe dit ineens gebeurt
Ik ben wel blij
dat ik thuis was, thuis ben
Ik maak soep
Er is roggebrood
We hebben honger
oude honger…