niet denken wat wil ik gevoel van falen van niet weten wat te doen van stemmen van verleden van ja en nee Niet weten wie er spreekt. De waarheid in mijzelf, de stem van verwarring. Niet weten, is niet erg. Niet weten..... Mag ik je even vragen? Mag ik mens zijn. mag ik falen. Mag ik helemaal fout zijn. Ja, en…

Kom luie lezers van de ronde tafel Verhef uw achterwerk niet van uw zetel Voer eens de druk op in uw binnenketel Uw brein ja, en roer eens uw pen als wafel Wie durft te kleuren in zwart blauw of rood Wie staat op, zegt wat hem of haar beweegt Voor u het weet heeft tijd uw geest geleegd Schrijf of uw leven afhangt van de dood! In godsnaam…

Ik hoef maar één keer over de brug, als ik op -- een schiereiland ben.…

Zie langs de horizon gouden ochtendgloed en witte voile bedekt smaragd groen veld zo wordt de dag na donkere nacht begroet door deze wonderen staat de mens versteld. Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan in de ochtend begroet ik de rijzende zon die heel de dag aan blauwe lucht zal staan en ik geniet zijn warmte op mijn balkon. Zo is…

Er is iets in mij, een drive om te lopen naar iemand van wie ik echt hou Dit hart is leeg, en in gevaar als ik leven moet zonder jou Het lijkt of ik, waar ook maar, telkens verliefd word, zolang ik hoop op iemand die echt is hou ik vol en blijf ik geloven Maar ik vind het niet erg dat het zo lang geduurd heeft als jij waar dan ook…

Waren en zijn wij bestemd voor de liefde krijgen wij ooit elkaar nog te zien Wordt onze date aan de côte d'amour een intieme meeting of ideële idylle Met een femme fatale in de zevende hemel geluk of verderf een crime passionnel Paris zei Hélena Thisbe vroeg Pyramus Romeo, Julia Kom hier dat ik u kus Gelijk Nefertite…

Als het kwaad op bezoek komt vindt het ons Want wij zijn de dragers van Hashem's wet En door de contrabande ermee besmet Verkondigen Christenen in respons De morele code der tien geboden Een smokkelwaar waarvan het binnenhalen Nu gemeengoed is in groten getale Die zou moeten worden verboden Vonden Adolf Hitler en de zijnen: "Geef ons…

Lieve liefde waar ben je zonder oordeel? waar was je in Amsterdam waar was je tijdens dit geweld? waar was je tijdens de Kristallnacht? waar, waar ben je dan? je bent er wel we kennen je zelfs als haat je overruled zelfs als onrecht doodstil achterblijft en het ijskoud aanvoelt Lieve liefde je moet zo hard je best doen je vecht…

Ik ga even met u delen: Bomen met de kleuren van de zon op mijn gezicht Een jonge appeltaart Met slagroom zoet Jouw warme handen die ik nodig heb Een vogel, vogels, zachtjes En alles is ver weg Dit alles bij elkaar Die letters En die woorden En die zinnen In regels, notabene Het is eigenlijk niet veel meer dan een geboorte…

Naar mijn armen rent de blijdschap van haar ogen -- rechtstreeks mijn hart in.…

Eind vorige eeuw negentienzesentachtig werd een ict'er in spe - systeemprogrammeur of beheerder van netten die dag in dag uit op probleemloze werking van mailverkeer tussen pc's op de werkvloer in de kantoortuin der administratie van leerlingabsentie en studievertraging en cijfers en toetsresultaten moest letten - op abstract…

Ze noemen het iets gewoon iets dat ontwijkt ze kijken dan wel maar het doemt nergens op en zeggen het doet zich haast zelden voor er dringt als je luistert nooit een geluid door men noemt het subtiel als men ernaar grijpt maar nooit krijgt men het echt te pakken Drie klachten die neerkomen op één bezwaar: als het opkomt verschijnt…

nu kranten niet meer bestaan het huis onbewoonbaar de wil nog krachtiger dan een ziel nu niemand nog vragen stelt niets lijkt op kleur meeuwen hun brood verstouwen nu klinkers straat spiegelen muren vensters vervagen een roep om stilte ik zeg er luistert toch niemand het schemert avond…

Alle luikjes opengezet voelen wat er gaande is in de schemering in mij niet fantaseren voelen wat er gaande is daar buiten een afscheid hun armen om elkaar en heel de laan lang zijn mijn benen moe van de trimmer die lacht naar de gelukkige…

wie in het voorbijgaan het lot omarmt gaat aan boord van het Narrenschip door stilte en sneeuw de maat van onrust kent krast de tijd in steen wie door geschilderd glas naar wolken kijkt beschouwt de betovering van het licht het tedere ontvouwt geeft het sprakeloze een stem laat de sterren helder laat zingen wie in het voorbijgaan…

Ze kwam me ergens voor bedanken we raakten aan de praat en ‘k vroeg haar even binnen ‘t Ging over dochters, zoons, kinderen en klein, oma worden, zijn Zij denken moest aan wat ik ooit gezegd dat mijn zoon wilde bij mijn dochter geboren Ik dat nu niet meer wist, zij die zin zomaar naar boven vist. Dan zie ik op mijn smartphone…

Onder het nachtfilter lig ik wakker in winterslaap de bloesems op mijn huid schemergrijs, gelukkig denk ik dat, kan ik nog iets denken, meer zit er niet in en de jeuk blijft me plagen in mijn hoofd, daar waar ik niet bij kan Ik kan alleen wachten tot het is opgelost en ik weer zin heb in taart, gelukkig kan ik die zelf bakken…

Ooit toog der keerlen god in ommezien met kop en schouders boven 't hoofd der school om wraak te nemen in het capitool long time no see, stap in de tijdmachien Vier eeuwen terug kwam hier een pelgrimschip naar rapenburg met boeg in winderoos het paard trok voort, de kiel gleed oeverloos de boei werd aan de horizon een stip Waar pelgrimvaders…

Een blinde schetst op doeken Zoals hij leest in boeken Mijn ogen zijn gesloten Doch met beelden overgoten Al liggend kan ik zweven Langs alles in het leven Al gekluisterd aan de grond Vlieg ik elke avond Uren kan ik dan verdwijnen Dromend over lijnen Getallen delen verhalen Waarin je kunt verdwalen Echter elke ochtend weer Ontwaak…

Zijn handen omklemmen als witte spichtige takken het doodsbleke gezicht en bedekken de oren. Vastgenageld als een bevroren bladerloze boom. Gekweld aan de rand van het landschap Voelt hij zich overweldigd? De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst. De hemel kleurt bloedrood, tongen van vuur, blauwzwarte fjorden als onheilspellende…