jezelf zijn - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 het leven vieren is simpel
omdat bij doen en laten
je gewoon moet spelen
met wat het jou geeft
om de beste kaarten
draait het daarbij niet
maar om de juiste hand
die daarmee spelen kan
neem daarom het leven
met plezier en heb lief
gewoon dag voor dag
met mensen om je heen
laat je niet verleiden
voor geld en status
ergens anders te…
Wolvenmaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 De stem van jouw eenzame ziel
klinkt nu weer helder in de lucide nacht
het geluid is duidelijk hoorbaar
het wezen van de aarde huilt
natuur probeert zich te herstellen
nu de wolf weer thuis is in het land
moeder aarde woelt in broze dromen
onder de wolvenmaan, liefde in haar hart
ze komt weer terug met de bloeiwijzer
vol hunkerende…
Ibiza party eiland
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
390 De navel van de wereld is een godvergeten strand
een eiland als een jadesteen waarvan de streng zich hecht
in nihilisme van de zielen dolend
in het zand
Hoe magisch is het influencer
party eiland echt
van zoekers, junks en miljonairs
met noten op hun zang
ze komen voor esotherie want
Nepal trekt hen aan
Zij geloven wel, maar geloven…
[ Hoe zou ik kunnen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Hoe zou ik kunnen
benoemen waar de schoen wringt --
als ik hem niet draag?…
Kleiner wonen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 weer legden
jeugdig en hip
het af tegen
klassiek dat
in vintage een
nieuwe toekomst
spiegelen zag
ondanks foutjes
in constructie en
korte duurzaamheid
weinig houvast
in kwaliteit en
grillig in kleur
en vormgeving
die soms bizar
in uitvoering is
reparatie en herstel
vaak moeilijk omdat
mengnummers
niet genoteerd zijn
de kleine…
Fluisteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
494 Nieuwe liefde
brengt veel teweeg
een bonzend hart
levendig verlangen
fluisteren over
plannen van de toekomst
zachte eenvoud, een streling
nieuwe liefde zoekt
andere mogelijkheden
en nu je weer weg bent
lijkt alles wat
zij wilde schrijven
over jouw liefde
jouw mooie leven
slechts een fluisteren
van het weer alleen zijn
in…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
Fleur de Sel, la reine des lacs roses
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
522 Ver afgedwaald van de zee
heerst zij over les lacs salés
Getooid in zacht roze wit en blauw
knispert deze koninklijke kristallen vrouw
Een geurig paars lavendeltapijt
omringt haar lacs roses waterrijk
Odin en Helios haar bovenaardse goden-vrienden
op de knieën de sauniers als scheppende bedienden
Un roi flamant rose vliegt rechtlijnig…
distantiëren
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
409 inzake nabijheid
kunnen we melden dat
deze van tijdelijke aard is
dat sprake is van
ontbindende factoren
zo gedurig als voorlopig
zoals terzijde leggen
een verre reis ondernemen
verdwijnen uit oogpunt
van afstand, van
wederkerigheid bij het aan
elkaar rechtlijnig voorbijgaan…
Für Elize
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 Elizeling, waar was je nou
Waar bleef jouw vlucht met Pegasus
Waar bleef het smachten
van jouw kus
Ik was jouw man toch, jij mijn vrouw
Ik wil je nog altijd mijn lief
En jij wilt mij tot ver voorbij
De horizon van tijd, mijn lief
Maar ook ík zei, El, 'k heb je lief
Ik zong het zelfs, met heel mijn hart
Als dichterziel, poëet en bard…
[ Pas op, hij kust me ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Pas op, hij kust me
tegenwoordig naast mijn wang --
alsof ik lucht ben.…
Met zoveel liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 je verstilde
in emoties
die jij geen
goede plaats
kon geven op
dit moment
veerde altijd op
om met meer
kracht opnieuw
te beginnen
maar je staarde
nu enkel voor je uit
zonder moed
keek naar
je handen
zocht naar
verloren illusies
met zoveel liefde
terwijl tranen
je ogen vulden
met verdriet
omdat het ook
dit keer niet
was gelukt…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
820 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
schepen met bolle buik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
396 verzamel de wolken die voorbij trekken
gretig met donskoppen lui buikig
aan de zomerlucht dik vol gevreten
schapen in een kudde half verdoold
dan weer trouw bijeen gezworven
of trotse schepen met bolle zeilen
op een wijd uitgezette koers
het karveel aan een dunne kabel voortgesleept
of een voc schip lodderig stil liggend in een windstille baai…
Dwaze vlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Een vlinder is tot op zekere hoogte
symbool van een rusteloze ziel
de mens wordt dolend voortgedreven
soms zwevend in ether
der zevende hemel
Aether is de oude god van de bovenste laag der atmosfeer
waar goden ademen
wij stervelingen doen het met aër
de aardgebonden levenslucht
de aloude Grieken zeiden
dat Aether de substantie…
Flevolifeline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
360 Wat nu niet is kan ooit wellicht
nog komen
begin van een project lijkt
thans in zicht
meerjarenplan, al tien maal
doorgelicht
maar wie durft nog van tien
miljard te dromen
wat wingewest werd lag ooit
in 't verschiet
voor pampus ligt het
Flevolandgebied
*
Het plan begint bij eindpunt Lelystad
maar wie wil in dat vliegveld investeren…
[ Teruggevonden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Teruggevonden:
de vlinderdoos, de spelden --
in kringetjes stof.…
Kiem
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 Ik las een epitaaf in het Ionisch
de verzentaal van Sappho en Homerus
het klinkt als een cliché maar 't is iconisch
voor 't leven voor de bloeitijd
der Atheners
Het grafschrift was gebeiteld in gesteente
een zuil, een jonge vrouw in lang gewaad
toont ons nu en profil haar schoon gelaat
kijkt wat omlaag, en staand op haar gebeente
spreekt…
Een magische ontmoetingsparel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 ik wist
buiten
drempelloos
binnen te krijgen
door transitie
van plaats
en tijd aan
beide kanten
ik was bij
mijn uittreden
op diverse
sporen gestuit
die nog niet
lang geleden
magie hadden
gebruikt
door partiele
verdikking van
brandpunten in
het spanningsveld
dat waren de
grote gebouwen
paleizen kerken en
verkeer kruisingen…
WITTE KOLIBRIE
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
503 ----------------------------------------------
----------------------------------------------
WITTE KOLIBRIE
Als er alleen het nu is,
is er ruimte
als je niets meer draagt,
is er licht in alles.
De witte kolibrie in kolkend wonder,
stilstaand in de tijd.
----------------------------------------------
---------------------------------…