Prima vera
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
408 Een zwakke zon was het toch zeker niet
't Was primavera, lente-euforie
Op 't BBB-feest der democratie
Dag Thierry, Wopke, Denk,
hallo boer Biet!
Come rain or shine, het was des kiezers wens
Maar of het lukken zal, dat weet geen mens
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van Jan Bontje en
de reactie daarop van Bet Weter…
Geen naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Woorden dobberen in
de haven van alles en niets
Jij grijpt je vast aan de kade.
De brullende storm rukt jou los
en toch blijf je schrijf je verscheur je
voorzichtig de leegte met zachte handen.
Zoveel meer zie je zwijg je zing je
onhoorbaar over knagende pijn
verdriet dat geen naam verdragen kan.…
Zet de wereld stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
375 Wanneer mijn geweten er niet uitkomt
bang om flauw te vallen van mezelf
moet ik me behelpen met wetten
de boeken noodverband
voor bloed dat ik niet wil zien
voor een wond die ze hadden moeten voorkomen
Desnoods vechten we het uit
in de rechtszaal of met God
aan onze kant, ik heb hulp
van advocaten en soldaten
priesters staan me bij…
Een schitterend gebrek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 Wij ademen driekwart van alle lucht een kleur- en reukloos gas
pandemisch, nochtans
geenszins schadelijk
voor mens en milieu
Maar o zodra de alchemie
luchtoxiden aan stikstof bindt
schaadt het wel degelijk
de mens en zijn milieu
Stik- met zuurstof, NOx,
van industrie
woon- werkverkeer;
en stik- met waterstof, NH3,
ofwel ammoniak…
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
471 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
Lichtgevoelig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
340 ik wist dat
jouw woorden
lichtgevoelig
waren dat
hun intonatie
warmte en
kou raakten
als jij je
aandacht
ergens op
liet schijnen
lichtte het op
kwam los uit
de anonimiteit
showde eigen
karakter groeide
omdat goed
aanschouwen
de acceptatie
sneller zou
doen groeien
waar jij ook
ging overal liet
jij indrukwekkende…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
406 in het water
in het wier
in het waaien.
in de golven wind doorheen het gras
in de cel die zich verwoed in cellen splitst
in de wolken vol van stapels en paleisplezier.
in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.
in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw…
Te laat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 ze zijn te laat
veel te laat
vijf dagen geleden
schreef je dat ze
je onderhanden
gingen nemen
op 14 maart kreeg je
de eerste aderlating
op de 16e ben je
er tussenuit geglipt
ze zijn te laat
veel te laat
ik had je nog vele
uren in de natuur
gegund, waar je zo
intens van genoot
die je prachtig vastlegde
jouw prachtige kleindochter
die…
wij kunnen niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
383 wij kunnen niet, kunnen wij?
wij kunnen niet ademen de lucht
zit onder het water het water
draait in de soep de soep
stroomt over de stoep en komt
aan de koekjes en de koekjes
zijn wak van het water.
wij zuigen en zuigen wij zuigen
ons vol denken wij maar wij
worden gezogen wij
dat is al want niets
kunnen wij
niets van dat
al.…
onzichtbare wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
403 wonden, ontoegankelijk voor
het hedendaagse oog, stigma’s
uit een era dewelke die
louter het verleden de
herinnering schaalt van
één tot de griffioen die
zich in het heden manifesteert
de tijd heeft geheeld, de tijd
heeft genomen en gegeven,
doch tijd is een schermutseling
van kommer en kwel - doch
let wel - laten we de euforie
aanbidden…
WIJD ZICHT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
405 De polders zijn vol
zwanen in vergadering.
Plan voor nest zoeken?…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
478 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
489 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Thuis, in de zon, kijk ik aandachtig
naar het nieuws, ik bestudeer de foto's
de boog van een mortier
als een vallende ster
en het grijze puin na de inslag
Overal zijn er camera's
Ik ril van alles
dat ik wel en niet wil weten
maar ik zou niets weten
als ik het niet wist
Ik lees over mensen
die wakker werden en
naar een kelder renden…
Penibel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
416 Het wordt voor Mark c.s.
ofwel penibel
of, zoals Koos zei,
jemig, Mozes kriebel!…
Zonder hond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 je ogen
lachen licht
als jouw handen
liefdevol en
uiterst vaardig
bezig zijn met
verbanden om
de schrik van de
schaafwond met
gepaste pleisters
te veranderen
van afgrijzen
naar kijken
zonder lijden
het leed is al
geleden in de
onmacht beneden
op de grond met
starende mensen
en een woest
blaffende hond
de kleine heeft…
Expatjer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
402 Jarenlang was ik een stadjer
Maar van buiten, als student.
Kom ik terug, ben ik expatjer
Die verdwaald lijkt, niets herkent
Van A-Kerk tot Martinitoren
En aan de Vismarkt Huize Maas.
Promenade, stadsgeraas
Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren?
Een krolse kater 's nachts op pad
Laat onbedorven feuten huilen
Bij alma maters Vindicat…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 EVOLUTIE
Onder zijn borstschild zit een zakje zaad
Het is bestemd voor juffrouw Watersnuffel
En tijdens een gecompliceerde knuffel
Neemt zij dat van hem over, zeer kordaat
Als zij zichzelf bevrucht heeft is het klaar
Zij zet haar eitjes af en kijkt ernaar
Wees welkom hier, er is plek genoeg
Voor jou zeg ik vertederd tot een wicht
Ik…
Rijstpapier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 Niets gevaarlijker dan
een titaan die met misvormd
hart en ziel gelooft
dat hij losstaat van de wereld.
Niets zo zorgwekkend als
een gulzige hemelbestormer
die ons naar het oeverloze
oord van oorlogen brengt.
Niets krachtiger dan
beroofd worden toch
besluiten te dansen
onze huid fragiel als rijstpapier…
Nachthemel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
426 Midden in de nacht
maan weerspiegelt op het meer
schaduwen zinken
Zo vermakelijk, zo bewonderenswaardig
het is om een wolkeloze nachthemel waar te nemen
in het holst van de nacht waar ze geboorte van prille dag aankondigt
Omhelzend worden lange zoete kussen afgedrukt op een klein stukje eeuwigheid.
Eender welke donkerte of schaduw stante…