(voor Jotie T'Hooft) Geluk stond synoniem voor jouw kleine handen platgedrukt op de aarde, terwijl de poort van het gesticht dreunend sloot. Ze hadden je op je knieën gekregen, je innerlijk kind naar boven gehaald, maar ze lieten je alsnog verrekken. Nazorg was hun een zorg. Dus verviel je in dezelfde groeven van het kind in jezelf onderdrukken…

In de ban van zelfgekozen eenzaamheid Geen contact – wat zij ook niet zocht In de ban van klank en woord – boetserend, polijstend, balancerend op het koord In de ban van Leven dat zij niet leiden kon maar door haar schrijven wel delen mocht In de ban van haar geraakt, onontkoombaar, onomkeerbaar – dichteres van het stille…

(voor Loor Blik) Met je vier-en-veertig jaren op aarde ben je een naaktmodel waar ik wel een miljoen euro's voor over heb als ik die in huis had. Je etaleert je weergaloze schoonheid op uitzinnige kunstfoto's, waarbij je menige man doet blozen, mij niet, want ik laat me door schoonheid niet om de tuin leiden, trap niet in de val waar…

Als beroemde eend naast Donald Duck sprak hij de legendarische, poëtische zin 'Ik ben klein en zij zijn groot en dat is niet eerlijk!'. Ik keek als kind vol genoegen naar zijn avonturen en ik weet dat Alfred Jodokus Kwak een grote opvolger van hem is, maar desondanks blijft Calimero mijn grootste held. Ik heb de meest moeizame literatuur…

(voor Anouk) Je kijkt verslagen en verlaten in de lens, niet geknakt, maar wel volop beschadigd, onder je neus bedonderd door trouweloosheid, wat moet je ook met zulke jonge knullen, terwijl er genoeg vaderfiguren zijn die jou met veel plezier in hun armen sluiten. Met mijn rechterhand streelde ik je uitgedunde haren en met mijn lippen…

De meeste zieners zien pas scherp als de geschiedenis geschreven is, als ingrijpen niet meer kan, zien slechts om naar dat uur. Voor jou was dat niet genoeg, jij greep in, veranderde de loop der dingen, stak die Reichstag in de fik, voorzag het gewetenloze nazivuur. Nu ik hier loop, de treden op, omhoog langs de randen…

In mijn dierbare Vlissingen, stad op de kruising van Schelde en Noordzee In het Lampsinshuis aldaar, nu Zeeuws maritiem MuZEEum Daar draaide hij ooit, gekleed in een blauwgeruite kiel aan het grote wiel. Of hij dat gezien zijn vrije geest en sterke wil ganse dagen heeft gedaan? --om de zee te kunnen zien beklom hij immers…

op een luchtviool in de schaduw een symfonie uitbroeden jij bent zwemmen ik ben gek…

( voor Hannie Schaft ) Slechts vijf-en-twintig jaren heb je op Hollandse bodem geleefd, gezien je integere inborst vier keer te weinig. Als ik iemand de honderd heb gegund, dan ben jij het, zo laf neergeknald door een Duits machinepistool in de anders zo stille duinen te Bloemendaal. Je geverfde, rode haren wapperen wat mij betreft…

we keken vanaf de duintop naar je uit schip op ruwe golven even verscheen je om opnieuw te verdwijnen we zagen je dansen op de vulkaan het vuur stuwde je naar ongekende hoogten even was je er totdat een krater je verslond we zien je roerloos liggen hart en hoofd in rust nooit meer verdwijnen voor altijd ben je…

ik vind dit gedicht een mooi gedicht ik ga dit gedicht op school zeker nog gebruiken ik heb dit gedicht op mijn kamer opgehangen en ik lees dit gedicht elke avond voor ik slapen ga ik vind dit gedicht een vreselijk slecht gedicht, waar gaat dit over? ik vond dit gedicht heel mooi, maar ik snapte niet waar het over ging. ik…

Mijn moeder heeft het mijn vader nooit vergeven voor het doden van zichzelf, vooral in zo’n moeilijke tijd en in een openbaar park, dat voorjaar toen ik wachtte om geboren te worden. Ze vergrendelde zijn naam in haar diepste kabinet en zou hem er ook niet meer uitlaten, maar ik hoorde hem bonzen. Toen ik van de zolder kwam met het…

Was ik maar de wind die je mag strelen als je uitwaait op het strand…

En toch is er iets of iemand – dat weet ik niet Een gevoel diep vanbinnen, sterker dan alle pijn Komt het door wat jij zei, hoe jij leefde – wat jij deed voor hen van wie je hield was toch datgene wat Hij jou voorhield? Als jij die ik zo vertrouwde Hem trouw bleef tot het bittere eind dan moet jouw geloof ook het mijne zijn…

Veilig in Jezus’ armen was het laatste wat je zei maar hoe kon je? Als Hij Zijn Zoon is heeft Hij macht waarmee Hij toeliet dat jouw gezicht langzaam verziekte Kon of wilde Hij jouw lijden – erger dan dat van Zijn moeder omdat zij wist van Zijn genade en jij jouw jongste verloor – en dat van jouw zoon niet voorkomen? Jij vrouw…

Desnoods wil ik jouw heerlijk drukke B-genda nog wel zijn…

Weet je nog de stilte bij de boom, Kerima de dag van mijn eerste nominatie die jij mij gaf in beloofde stilte omdat ik zweeg als een dichter die zijn ziel niet verdoemde sindsdien veranderde er veel woorden bleven niet hetzelfde jij werd beroemd, ik bleef achter bij die boom in een droom er waren mensen die mij konden verhangen…

Ik heb een droom dat een mooi meisje dat gezond is niet meer eten wil Ik heb een droom dat een knappe jongen alleen nog maar droomt over wraak op zijn klasgenoten Ik heb een droom dat een taxichauffeur zijn klant waar hij zo op wachtte doodslaat, dat een moeder haar gebaarde kind waar zij zo naar hunkerde eigenhandig vermoordt…

Lieve Michael je grote vaarwel vandaag je muziek leeft voort jouw stem en je dansen zullen me als immer blijven doen genieten tot weerziens Michael You’re not alone…

Hoe machtig Venus Safina ook tot dood vogeltje heeft geserveerd Wat de wereld van poëzie echt imponeert is de vlinder van Serena Ace brood nodig breakpunt tegen de bal reeds knalklaar in daalvlucht Dementieva werd wel degelijk geducht liet zij leven zwaarder wegen In de weet ik bejaag geen effect de meute volgt de bal geen insect en zeker…