ik heb jouw naam gelegd in eindeloze schoonheid nu rust jij op mijn warme hand schittert jouw naam uit facetten gebroken licht die de hemel aanroepen om ook te mogen delen in de diamante en briljante geschiedenis van alle edelstenen ik had de letters op mijn hand wist hun waarde in woord verband beoordeelde ze in glinster…

Een ezel met iets kribbigs in zijn stem Zei: vliegjes in mijn water doen me niks Noch zand of haren in mijn havermix Maar dit gaat hier te ver in Bethlehem Je snapt dat ik van schrik haast door de vloer zak Er ligt een krijsend kindje in mijn voerbak…

Een bonobobo was nog niet geboren aan rand van stad noch op het platteland éénmaal een bonobo, zo kon men horen in burgers zoo, aan zoom van veluws zand geen babyboomer zal zich er aan storen Vraag Ali baba B en Cor zijn nuiten hun heiligschijn gezicht façade en plein publique hun glad imago van het O.M. mag geen van twee naar…

we leren hechten en knopen om het leven achterwaarts te begrijpen geen twee tellen duren even lang we worden kleiner en kleiner van al dat hoge vliegen weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen dat mooie woorden niet altijd de ware zijn om tij of onheil te kunnen keren we leren hechten…

De slang met wonderschone huidtekening doet planten trillen bij zijn schuifelgang, klimt sierlijk krullend, vol spitse speurdrang tegen een boom op. Wacht daar zegening? Snuiven, traag voortgaan. Snelle gedachtenweging. Toeschieten! Binnen sterke kronkeldwang wordt een diertje geperst, ademt niet meer lang. Slikken onder schokkende kopbeweging…

Elke dag kijk ik naar het landschap, zo onecht -- als je er nooit komt.…

het licht van december, warm en zacht werpt een vredige schaduw op de nacht met de magische sfeer van kerst families vieren hoop en vertrouwen lachend draaien kinderen in molens waar naast grove den, kaneel en kruidnagel boven knisperend hout de glühwein geurt zwaait zomaar ineens waanzin een zeis die levens sloopt of erger nog: moord…

Ik mis de kerststol, maar hij mist ons niet hij voelt zich niet eenzaam alleen en verlaten hij hoeft niet te dromen van een witte kerst…

De militairen in praatprogrammas Die graag op hun expertise bogen Doen mij denken aan de virologen Van destijds en hun wervend relaas Kijk ze met hun kennis te koop lopen Ze jagen het volk de stuipen op het lijf Dat er een conflict komt staat buiten kijf Maar toch geen atoomoorlog mag ik hopen? Ze raden de aanleg aan van een moestuin…

als vandaag de dag het licht ziet wordt het mooiste podium verlicht zoals alleen jij dat uitlichten kan het geluid van muziek klinkt als in de mooiste dromen het is het gouden werk wat jij met jou vader creëert “MELSE, een wonder klinkt in het duister” “Licht, laat de tonen ons raken met kracht!” klanken krijgen vleugels trillen hemels…

hoe keren we in onszelf, met regelmaat binnenstedelijk te verschansen veilig in beton gegoten ommuurd, geestgerijpt met voorbestemde afdronk het vonnis vellen gelijk lotgevallen bomen daarmee schuld wijzen alpha en omega vinden een bok laten zondigen teneinde door te schemeren…

Ik ben een toerist waar jij woont, waar ik vroeger -- nog familie was.…

Vuur dat fluistert, vuur dat leeft, neemt en geeft, neemt en geeft. Dat wat dooft, wordt ook ooit weer ontstoken, Een perfecte balans die nooit wordt gebroken. Vlammen dansen zonder einde, de kosmos ademt in stilte voort.…

Er woont een heel klein mannetje Een mannetje in mijn hoofd Hij luistert graag muziek En fluistert woorden op ritmiek Zijn stem is zijdezacht Onhoorbaar voor de meesten Maar ik beluister met plezier Zijn verhalen vol vertier Er woont een heel klein mannetje Een mannetje in mijn hoofd En als ik dan wil slapen Doet hij alles zonder gapen…

zo vreedzaam, zo licht als een engel, zo uitgestrekt dat het eind niet weet dat ze ook het begin is, kleuren spreken de taal van saamhorigheid en de stilte is het gebed van eeuwen zou dit vrede kunnen zijn die met een cynische glimlach het schroot van een oorlog bijeen raapt om opnieuw te worden gesmeed tot vers oorlogsmaterieel ?…

waar in as en puin stilte dwaalt ontstaan nieuwe verhalen over handen die dragen en harten die zien die ons samen krachtig maken waar wanhoop is borrelt ook een lied van hoop op een nieuw verschiet dat de wereld vlammend gloeien laat in kleine en grote gebaren voor elkaar elk gebaar, hoe klein het ook lijkt verbouwt een muur tot een brug…

Fietsend door de wereld Over weilandwegen Door heimweeregen Tot trappen stil gezet De wind die mij belet Dim de lichten en zie Het donker van natuur De sterren fel en vuur Om planetenbanen Met opgroeitranen En vlak voor mij vliegt Een heel klein beestje vlug Haar hoofdje zijdezacht Verstopt zij van de dag Vragenvrager Antwoorddrager…

Zingend maken we samen een heel leuke tijd -- van al het wachten.…

Een kleine vlam met onblusbare kracht brandt in menig liefhebbend vrouwenhart, wil graag oplaaien, maar bij stille smart blijft ze bescheiden, geduldig en wacht... Dat nietige vuurtje siddert en lacht, wanneer een man nadert, versterkt en tart de vrouw, waarin het woont. Wellicht benard voelt de verliefde zich. Wat wordt betracht? In de…

Na vijftig jaar aan koot en bie een ode Keek op de week is waarlijk tijdloos goed Zo goed als tijdloos: sketch in overvloed Zelfs nu nog actueel als onrustbode Met typetjes in 't collectief geheugen Waar men zich wekelijks op kon verheugen…