In de kamer ruist stilte, alsof de schepping -- hier gaat beginnen.…

Een bosje bloemen je dag op te vrolijken geniet van natuur Hoe ze in grote verscheidend voorkomen tussen al het moois van de natuur waar men een rijkdom van geuren en kleuren kan waarnemen tegelijk ben ik bewonderd en verwonderd voor hen; een nieuwsgierigheid nabij. Zelfs vind ik dat ze verzorgd ogen daar je kunt zien dat ze heel veel…

Ter herinnering aan mijn plaatsgenoot Wim Hazeu, schrijver-biograaf (1940-2024). Op 2 juli jongstleden is hij van ons heengaan. * Corinthische zuilen uit marmer gehouwen getooid met acanthus heel stevig en rank steunen de architraaf sterk en eendrachtig statig, subliem van gestalte en slank Uit marmer gehouwen ontmoeten…

statig bewoog het zware verduistergordijn op de lichte tocht van de wind licht speelde met contrasten van de veel kleuren lokjes in jeugdig grijs vitaal vlot zei de kapster passend bij de zwart blauwe ogen en het lichte bruin van je huid naast je stralende lach met haar plezierige intonatie een aandachtfixer in schoonheid…

Menigmaal komt de dood als een nachtelijke wolf Die ongezien zijn donkerdiepe graf al dolf Voordat ook wij, de levende nog-niet-doden, Zelfs maar dachten aan de opgetaste zoden…

Je probeert het verdriet te relativeren maar in gedachten is er een verlaten land waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen mensenkennis in armoede moest leven een zuchtend zomers landschap strekt zich uit in groen zwijgen het liefdeshart wordt onrustig onder helder licht van de zomermaan de geur van takken witte rozen afscheid van een…

wat weten zij die aan de kade staan zij zien ons hand in hand traag en wankel naar het schip toe gaan weten zij wat wij voelen als wij elkaar omarmen als wij hartstochtelijk zo lijkt het toch elkaar zoenen voor de laatste keer wat weten zij over ons nu wij blijkbaar scheiden moeten ik van jou mijn nooit gekende moeder jij…

om te beginnen vloeit aangeroerd bloed voort uit het niets dan zijn we bezig in te zaaien brood te breken lege ruimte in te richten en er het meest waardevolle uit te lichten zodat we na het late novemberlicht de bloemen kunnen wegdragen…

terwijl goden over graslanden achter demonen raasden de mens op eeuwigheid jaagde plukte iemand de laatste zomerroos in het zonnerood plantte iemand een amandelboom terwijl een vlinder bezweek toen de lucht haar vleugelslag licht beroerde drakenbloed zich kronkelend in het duister verborg verslond de nacht de stille zwarte schepen…

Een zomer lang van tien tot elf weken - Roland Garros darts autosport EK Plus Wimbledon en de OS daarna - Staat sport in 't middelpunt van 't dollarteken Soms kijk ik, en geniet dan van het spel De leidsman lijdt - hij scheidt niet goed van wel Var arendsoog oordeelt, maar raakt gekweld Is 't net niet of net wel - is 't wèl dat telt?…

Niet zoals het is, maar zoals het gebeurt, is -- mijn leven oké.…

lief vergezicht onbekende van veraf je kunt je naam nu wel verklappen louter mijn notentuin vol met amorfe schaduw zo diffuus dat vogels blind verdwalen tussen bladerdek en bergen van water…

Het snelsonnet van vandaag, van de hand van Bart A., laat over de werdegang van Ali BN geen enkel misverstand bestaan. Immers, getuigen verklaarden voor de rechter afdoende wat hij hen heeft misdaan! _________________________________ Eén letter telt voor wakker Nederland zijn achternaam, vermeld in initialen Want wie een vrouw of twee…

Zwaar varen wolken door het meer van mijn ogen -- Zwanen vliegen op.…

Wie hoogtevrees krijgt op de Tankenberg zal in de bergen van de Pyreneeën de grens tussen twee landen en twee zeeën bezwijken, die blijft liever mooi beneeën die is al met een molshoopje tevreeën die vindt het doodeng op de Vaalserberg De Oeral is ook niet aan hem besteed dat wordt z'n dood, die laat hij aan de Rus die houdt van skiën…

ik wist in de mimiek van je gezicht en uit je lach een tikje laatdunkendheid te distilleren het zweemde uit onbekend door even en niet lang genoeg om het goed te kunnen duiden licht sceptisch is misschien deel van jouw oordelen van de latente ambivalentie tussen goed en minder nog blijft de lach het mysterie van constante…

in de plensregen is ‘n jong merelvrouwtje op zoek naar pieren…

Ik kreeg waterpokken in de Alpen, verloor m'n bagage in de Vogezen, in de Dolomieten werd ik in m'n kuit gebeten door twee dwergkezen, ik raakte verdwaald in het Centraal Massief, in de Karpaten werd ik gedumpt door mijn lief, tja, een vakantie in de bergen .... het zal me worst wezen !…

een school een jongen getroffen geluk wat is leven anders dan waar alles samenkomt dan het volgen van je hart dat in je handen rust anders denken anders doen comme un prince rare…

vertel me, wat is dat toch het idee om eerder te gaan te beseffen uit vrije wil terwijl we boven water staan je klinkt zo vrolijk en blij ooit had je veel te verstouwen en was je zoveel banger nu leef je in blind vertrouwen je dacht nog er is een lange weg te gaan maar sta er niet bij stil om als enige na te bestaan want wie is werkelijk…