Hushdieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Heb jij ook iets met kleine wonderwezens die je gras
uit alle macht in stilte als hezbollah en hamas
gaan omwoelen, dat zijn de
irish puppies, de tuin ieren
die gangen graven om het hek
te openen op kieren
ze doen het stiekem ongezien
ze doen het meestal 's nachts…
Helletocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 Wat zegt de krijgsmacht van Israëls leger?
nee, niet: "miljoenen landgenoten", wel:
"miljoenen Israëli's
op de vlucht
in noord- en zuid- en midden- Israël
ze schieten met raketten
door de lucht"...
Geen namen, ditmaal noemen ze geen namen
geen woord over Hezbollah en Hamas
ze knijpen hem voor grote broer VS
"Het is de werkelijkheid…
Nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 Onlangs heb ik jouw immense stilte ontmoet
die als een snaar trilt tussen de uitgestorte tranen
Hun kleurloos en leegte biggelen langs de bleke wangen
waar zij stuk voor stuk een donker grauwe lucht zullen opvullen.
Herinner me nog goed de tijd waarin wij dromen
deelden net zoals vele glimlachjes, lachjes en strelingen
waaruit vonkjes van hartstocht…
Zonder omwegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
425 Alles raakte vandaag
zonder omwegen het hart
Twee vogels in de boom
de dag was nog niet voorbij
Bespraken het doen en laten
van passanten zonder iets te begrijpen
Toen de buren ons verrieden
was de dag nog lang niet voorbij
Op kousenvoeten door belaagd gebied
en de wens om te begrijpen
Door de duisternis toen de vijand
ons uit…
IJse IJsinga
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Bij eerste lezing zag ik in de ouderwets traditionele
oerfriese oubolligheden
een eenheidsworst van kneuterige ijsbaantent
met koek-en-zopie
in de weidse vlakten tussen Tjeukemeer en Bartlehiem
Doch bij nader inzien bleek het een reïncarnatie
van Eise Eisinga met doorlopers,
en IJ in plaats van Ei
in de persoon van Maarten…
gehuld in zwavelsterrenlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
359 middels dit gedicht
daag ik tot de degens
vergankelijkheid onverricht
de ontgoocheling van het leven
en ik eis (!)
haar gezwicht
zowaar ik hier sta
gehuld in zwavelsterrenlicht…
[ Vragen en twijfels ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
316 Vragen en twijfels,
en achterdocht, dat monster --
met teveel hoofden.…
Orange the world
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 kleur de wereld oranje
als stil maar schreeuwend protest
gericht tegen geweld
dat meisjes en vrouwen ervaren
in schaduw verborgen
hun stemmen vaak zacht
vertellen zij het wrede verhaal
Van hun stille tragedie
Oranje
de kleur van kracht en verzet
voor meisjes en vrouwen die strijden
voor een veilig bestaan
laat dromen werkelijkheid…
Geen eenheidsmodel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
415 er waren
zoveel beelden
jouw uitstraling is
als schoonheid zo in
vele vormen gegleden
geen eenheidsmodel
maar nog net de
laatste vingerwijzing
in een kleine maar
pittige aandacht bel
er is al zoveel
authentiek en
karakter dat het
extravagante boven
alles uitgetild wordt
het subtiele nog
te ontdekken gebied
zonder categorie en…
Kranslegging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 je bent
verdrietig met
daaraanvolgend een
dikke traan
het loopje
naar het
monument maar
Hij zal
met jou
meegaan
naast het
looppad op
de graszoden
daar was
het oneindig
leed
rechts de
zeer droevig
uitziende foto's
opdat dit
nare gebeuren
geen mens
ooit vergeet
jij hebt
veel gezegd
door de
prachtige krans
hiermede…
Mystieke pieten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 De stiltestofwolk in Ironia
is niets meer dan een woudbloem als symbool
van een mystieke pieten transformatie:
het sinterklaasfeest zonder godenzonen
Zachtwordend zomergras als levensdrank
hangt angstloos aan de grote torenklok
die luidt over de boulevard favauge
het keerpunt van de spits in knollenland
Geverfde vogel, glinster van geluk…
Herfstsonate
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Ik zou liefst aan jouw voeten zijn
even streelbaar als je handen
balsemduin en alsemstranden
wingerd van een roosmarijn
Je blik heeft mij getranscendeerd
bedwelmd raak ik en in de ban
van huid en haar word ik als man
gehypnometamorfoseerd
Een herfstsonate in de zon
is jouw geliefde melodie
veelkleurig geurig, tu m'écris
je bent de…
Donkere uren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 De donkere naakte uren zijn gekomen
van waarheden en einde aan geruchten
een sterrenlucht beschijnt de dromen
over grote steden en in kleine gehuchten
en met een zilverwitte baard bedeeld
die ons even vergeten doet ons leed
is er een man in rood kostuum gekleed
op christelijke leer gestoeld en breed
uitgemeten onder een versierde spar
bedenken…
Alleen voor ons!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Alleen voor ons!
Laten we weer terug gaan
naar de warme haard
en liedje zingen over ons
Laten we terug gaan
naar onze warme kleren
van zelfbedrog
Kijk, we vinden ons geluk
weer terug
achter de dijken
We kleuren onze blauwe lucht weer in
We tekenen wat witte wolkjes
Het is weer genoegelijk en behaaglijk
Een beetje gif en aangename…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
483 Sneeuw dwarrelt neer
loopt menig stad en land af
stilte hoopt zich op
Wanneer in de vroegte van morgen
verschillende wolken samenkomen om de hemel
te bedekken waar vale zon zich niet laat zien terwijl een brede
waaier aan grijstinten en monochroom steeds meer op de voorgrond treedt.
Tezelfdertijd beginnen enkele vlinders
te zweven…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
Sinterklaasfeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 het sinterklaasfeest
feest vol vreugde
gezelligheid en pret
en het allermeest
sint en zijn pieten
vol energie en kracht
brengen zij cadeautjes
in de donkere nacht
de stoomboot vaart
over de digitale zee
met pakjes voor ieder
niemand staat stil
vernieuwd voortaan
blijft het feest bestaan
in de schoenen
geen oranje wortel
maar een…
[ De maan schijnt verdriet ]
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
429 De maan schijnt verdriet
in mij, toch kijk ik ernaar --
door mijn tranen heen.…
Mystieke transformatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 haar entree
was al een wonder
want het licht van
haar ogen weerkaatsten
liefde en warmte
uit het privé vermogen
van iedereen want
men herkende zichzelf
zonder nare trekjes
en eigenaardigheden
dat samengaan
voelde op een
bepaalde manier zo
buitengewoon prettig
dat van heinde en ver
men dit als een soort
bedevaart mee wilden
maken…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
424 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…