Een blind jongetje wandelt door de Efteling, geniet van klanken, schept een sprookjesschilderij, ziet het als niemand anders.…

Toen ik aan mijn vrouw vroeg waar ze op vakantie wou dit jaar, zei ze "Mij om 't even, 'k heb geen voorkeur ... kies jij maar ! Nee hoor, 't maakt echt geen verschil, we doen eens wat jij het liefste wil, als 't maar in Frankrijk is, Saint-Tropez, in hotel Bonsoir" ....…

De A zoveel, een bijna lege weg, rijden tot zelfs aan de einder een eind lijkt te komen. Rijden, verder weg, dan in je stoutste dromen. Landschap trekt voorbij een wei, een hek, een heg. Een auto zoeft voorbij. Jij kijkt naar links, zij kijkt naar rechts. Je ziet elkaar in een flits, hé, wat leuk dat ik je hier tref. En wat een leuke…

voor F.S. De frêle markiezin van courlannooy Had zich van kruin tot tenen gesoigneerd Monsieur valice had haar geïnviteerd Voor zijn verjaardagsfeestje in 't gooi Destijds had hij haar in het park ontmoet Bij teppanyaki sushi hosokawa Met witte rijst als op de fuji yama De smaak van 't verre oosten deed hen goed Monsieur valice…

Heer Muzeman, ge zegt het goed Uw klankdicht klinkt heel licht en zoet Ik dicht nooit echt omdat het moet Maar 't zit nu eenmaal in het bloed Al doen ze soms oubollig aan De nescio'tjes van titaan Of omgekeerd, vergeet dik trom Dat is passé, komt nooit weerom Tenzij de helden van weleer De nooit vermoede wederkeer Beleven in een sprookjesland…

en zo gebeurt het dat het vee naar het water komt en het vee komt drinken in de ochtend het lijkt erop dat de springbok komt de springbokken lijken op het water van de zee ze bestrijken heel dit land onze taal zou net als wijzelf net zo weinig te betekenen hebben als vogelgekwetter aan het einde zullen de gedachten ons verlaten…

Meester Hocus Pas stapt in een bomenring, waarbinnen geheimen wenken én weren, wil steeds sterker zwarte kunst beheren: "Almaar wijder maak ik mijn gezichtskring!" Zijn schaduw toont een verrassende draaiing, baart het vrouwtje Alma, dat hem zal leren driftige plannen bedachtzaam te keren. Haar breiwerk schept grootse verwondering. De pennen…

Kinderen worden in vorm gelikt door aandacht -- Door liefde. Of haat.…

ook wij hadden ons sprookjesboek ook daarin kwam vaak niet alles goed natuurlijk was jij niet altijd de schattige prinses ik maar zelden de grote tovenaar daarvoor deed ik altijd te raar wij speelden het naturel zonder verkleedpartij en muziekinstrumenten een spel zonder knikkers de waarheid kenden wij waren ontdekkingsreiziger…

Er was er eens een kleine muis, ze leefde in een doos Die stond op zolder in een hoek bij de familie Kroos Ze hield zich stil en alleen ‘s nachts ging zij moedig op jacht Want muisjes hebben honger en vooral dan in de nacht Haar pootjes leken slofjes wel, zo zacht trippelde zij Ze wist als mensen wakker werden, dan keerde het tij Dan moest…

Wij zijn van Boys 'R' Us, de rasverhuizers Wij dragen op plateaus van a naar b Fauteuils op hondjes en een canapé Wij nemen mits verzegeld alles mee Mobiele kasten bedden meubilair Tienduizend boeken in bananendozen Chinese vazen zonder plastic rozen De hele mikmak handlen wij with care Een mountainbike een kleine molshoopfiets…

( voor Hans Lodeizen ) dit gedicht gaat over de buigzaamheid van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog ) hij schreef over het schuilen onder het lover en wist mij daarmee steevast te ontroeren ( kom daar nog maar eens om ) in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn en buigzaamheid van het verdragen een uiterst belangrijke rol zó mooi…

ik hou van pauzes ik hou van wachten vóór ik naar de witte landingsbaan vlieg en dan met een smak op het matras op de grond beland ik hou van landen ik hou van pauzes ik hou van wachten heel even maar nog een keer? nog een keer!…

Mama maakte me wakker Ze omhelsde me snikkend en struikelde in mijn armen de trap af, en ik struikelde in haar armen de trap af, naar papa in de keuken, de armen om elkaar zaten we te huilen maar ik moest terug, zien hoe het met me was ademloos op bed nog warm alsof ik sliep, o je bent dertien ga niet weg, blijf hier bij mij…

Maar wat bezielde hem, de grote ziel De Dalai lama, oceaan der wijsheid Opeens door een faux pas zijn goede naam kwijt Brak toen zijn kinderhart dat voor hem viel? Was het maar bij een namasté gebleven Nu moet mahatma met een zonde leven...…

in de verte zag ik je al komen op lange benen die altijd dansten in mijn stoutste dromen je liep langs zonnestralen deelde gratis warmte ademde frisse schaduw van de zonlicht contrasten in regenboogkleur de laatste stappen kwamen niet vooruit alsof wij blokkeerden we waren bijna huid op huid en nog verdwaalde verklaarde liefde…

Wat heb ik toch weer zin in een sonnetje zo'n lekker klinkdicht uit de schoenendoos die mijn herinneringen spaart met eindeloos geduld? wat dacht je? nee, o nee! kom, zet je, en luister naar 't verhaal van Fram en Boos die vrolijk bliezen op hun neptrompetje mijn oren dul maar 'k gunde hen 't verzetje hoewel ik het mij anders had gedroomd…

De winter is nu eindelijk vergangen Zong ooit een late middeleeuwse bard In laat-gothiek, prerenaissance of beide In elk geval rooms-katholieke tijden Toen men de dom aan willibrord wou wijden Die christus' woord aan heidenen verspreidde Wiens ros in eeuwen nooit week van zijn zijde Al had heer godebald met lidewyde En radboud hun patroon…

Het was als Wijn en Trijn een must mijn lezenslust kompas boeken opgetast in hoek en boekenkast houvast maar mettertijd en jaren gingen ze bezwaren zouden boeken baren mij van lust tot last tot taal getemd getob van intellectuelen in letterkoord en zin verwoord ik kon het niet meer velen nu sta ik intellectueel gestremd…

alles was grijs hij heeft gewacht heeft iemand hem gezien hij is verdwenen zonder bagage niemand heeft hem gezien de zon wendde zich af van de inktzwarte aarde van wie was het koffer op het perron niemand keek achterom…