911 resultaten.
Teddyberen ( Senryu’s)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 Kind onthult zijn naam
oorsprong van zijn betekenis
misvormd door strijd.
Houten speelratels
kleppende kinderdromen
witte seringen.
Zaagselsporen uit
teddyberen van de tijd,
doodgeknuffeld.
Schooljongen met tas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.
Kinderarbeid
stelt mij steeds dezelfde vraag,
het antwoord…
Zelfportret als kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Kijk dat ben ik.
In het vroege ochtendlicht
ruikend aan de nieuwe dag
huppelend
adem ik de toekomst in.
Ik ben alleen.
Maar dat geeft niet
want er is hier niemand,
niemand om mij eenzaam
bij te voelen.
Ik praat tegen god.
Of wie ook zijn oren
te luisteren heeft gelegd
in deze zachte
ochtendbries.
Ik heb geen lakschoentjes
geen…
Geniaal :P
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Kijk picasso
in die krassen
en dat daar:
koppoteling.
Anderhalf pas
wat een knapperd
erg verbazend
zo'n talent.
En je moet haar
horen zingen
al zo zuiver
op de toon.
Vergeleken
met mijn kleinkind
is elk ander
zo gewoon.
Nee, ik durf niet
met haar pronken
maar het moet me
van het hart:
Het is mijn meissie…
Zonder aarzeling?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
403 Als kinderen worden bekeken als
de wachters met verwachting of
ze de paden volgen in de norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed
beeltenissen opgeslagen naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van wereldwijde
circulatie van doorzichtige vleugels,
weggewaaid vergeleken door een raam
van betrekkelijkheid, een mantel met
een naam…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
Vermogend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Langs de grens
van al haar kunnen
droeg ze zorgen
voor haar kind
alleen
met de weldaad
van het leven
waar reclames niet
zo houdbaar bleken
in de toonkast
van haar
ontoereikendheid
gevangen
sliep ze jaren
van haar idealen
in de kaders
van besef
dat de aanhef
van haar rijkdom
met geborgenheid
in zicht
niet langs
de…
Moederschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
778 Hou op, ik heb je wel gehoord
Je brult alsof je wordt vermoord
Jij hongerlap
Kom hier en les je barre dorst
Nu lig je vredig aan mijn borst
Da's moederschap
Stel dat je wiegje elders stond
Dat Pappie vechten moest aan 't front
Hoe zou dat zijn?
Kanongebulder dat nooit zwijgt
En jij en ik worden bedreigd
Door mag're Hein
Of als de honger…
Speelgoedmuseum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Gestolde dromen uit mijn kindertijd
Nu tastbaar maar toch onbereikbaar
Een plotseling besef dat wonden openrijt
Ik leed te veel aan weggooiwoede
Vernielde poppenspul in koelen bloede
Enkel mijn dromen bleken onverslijtbaar…
Jochem gaat op reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam
in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn
bedje vandaan, aan het plafond worden een volle maan,
duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt
van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt
met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk super veel vissen…
kindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 elke nacht word ik klaarwakker van zacht kindergehuil
dan eet ik beschuitjes pekelvlees en luister naar Mozart
elke ochtend trek ik een zwart uniform met ijzeren kruis aan
stop in brievenbussen pamfletten met opvoedingswenken
wekelijks predik ik onvermoeibaar voor volk en vaderland
over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad
zondags…
Grip
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
539 Die niets verbergende lach
Gewoon omdat je niet nadenkt
Niets krenkt
Niets kraakt
Maar gewoon lacht
Die grip op zaken
Met je zachte handjes
Die passen in mijn grote
Alles al aangeraakte harde handen
Je laat me zien
Dat kijken genoeg is
Waarom die blik op de horizon
Gewoon hier en nu
We stapelen wat blokken
En de brokken in mijn…
Kussen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 heel mijn kussen
wil ik kussen
sinds jij daar blij
je hoofdje lei
elk stukje
elk plukje
kus ik zoet
want dat ben jij…
Slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Slaap zacht grote jongen,
Fluistert mama mij toe.
Ze heeft voor mij gezongen,
En ik ben doodmoe.
Slaap zacht lieve meid,
Maak vele mooie dromen,
Zegt papa mij altijd,
De zon zal snel weer opkomen.
Dag speelgoed, hallo papfles,
Wie leest er vanavond voor?
Een verhaal met een prins en een prinses,
En krijg ik een kusje op mijn oor?
Tandjes…
Anne
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
548 als ik Anne
in de armen
krijg aangereikt
opdat ik haar even
met mijn hart kan verwarmen
schenkt zij mij haar blik
en ervaart slechts
aanwezigheid
zij kijkt naar mij
nog ontdekkend,
ik naar haar
in genegenheid
doch beiden
sprakeloos een
prille band opwekkend…
In den beginne
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
600 het maken is een puike bezigheid
al zullen ook veel scheppers dan reeds zuchten
na vonken dagen roze wolkenluchten
die worden donker na verloop van tijd
en maanden later krijst de parasiet
hij groeit en groeit … gelijk met uw verdriet…
terwijl mijn moeder
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 terwijl mijn moeder
me wiegt neemt
ze voor mijn komst
afscheid van het dode kind
met dezelfde naam
wie is het kind
in haar armen?
terwijl mijn moeder
me wiegt wacht
het kind in haar buik
om me uit haar armen
te verdringen
wie is het kind
dat zij wiegt?
terwijl mijn moeder
me wiegt streelt
ze over haar buik
als het ongeziene
leven…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Lieflijk en bevalligheid,
deze vertederende woorden
die mij blijven bekoren
raken wat in vergetelheid.
Zie het ontwapenend kind
dat bloemen zorgvuldig plukt
een waar stukje geluk
als ze de allermooiste vindt.
Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 De wijze denker ziet meer dan dit leven,
wordt door d' onzichtbare wereld geraakt.
Terwijl hij ernstig werkt of zich vermaakt,
is zijn wezen vol sprookjesbeleven.
Vingers, papier en oogleden beven
bij een vurige pen, die dansend waakt.
Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt
om de jeugd wonderverhalen te geven.
De schrijver beeldhouwt…
De Luisterboom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
558 Er staat een oude boom in het bos
die weet van iedereen wel wat
want horen kan hij ook heel goed
het is een luisterboom,wist je dat?
S'morgens vroeg al komen kinderen
heel voorzichtig een voor een
om aan de boom te gaan vertellen
want ja die luistert als geen een
Heb je soms weleens problemen
of een heel rare enge droom
weet je niet wat…
KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Wijze ouders, hun kinderen lezen
dag met het handje naar het mobieltje
nog lang niet rijp voor het kleine zieltje
hierover kun je best eerlijk wezen
het hoofd raakt ook telkens meer gebogen
naar beneden en niet meer op of om
maakt niets wijzer doch eerder krom en dom
afgod die geld kost, niet te geloven
stel dat zo’n ding vastgroeit aan…