heb je sluiers afgedaan met handen die schaduwen bezworen voor even niet opzij te gaan naakt kan niet bekoren je toont je huid die straalt van binnenuit verlaat de schemer en profiel lacht in het volle licht de tanden bloot je ogen schaduwen verlangen zachtjes rood…

Als iedere morgen straal je weer schijnend het licht op mijn paden stuurt de warmte langs heldere lucht of door wolkendek niet onopgemerkt je bent er als zekerheid warmtebron en leven die ook enkel van jouw kant liefde kan en wil geven. Zo ik jou zou ruilen, zon van mijn liefde, die schijnt deze dag, zal ook morgen een andere…

je zag me niet toen ik je aankeek je blik ving uit de verte van je land pas toen ik jou een hand gaf kwam je terug van het warme strand je lach was nog vol zee en groene palmen je stem zong vriend jij bent gebleven ondanks de heimwee naar je land iets tropisch in de koude zomerregen…

De regen valt Bevochtigd Maakt schoon Stof wordt vloeibaar Druppels worden stromen Zou er ooit een einde komen Aan deze liefde Soms stromend als regen En net als wolken blijft groeien Niet altijd een kans Om neer te vallen, en wordt alles door te wind geleegd Maar als het komt Dan is het mijn kans De stromen op te vangen, Te dragen,…

mijn liefde huisvest in jouw landschap je hoort mijn stem ik noem je naam er is een hand die streelt als vriend wil ik geluk met je delen hunkerend in het licht van leven…

Laat mij dageraad aan je voeten werpen en met licht beschijnen je pad mijn diensten wil ik aan je onderwerpen liefste zo ik jou altijd heb liefgehad bloemenkransen om je haren hangen jou kleden als schone vestaalse maagd benaderen met al mijn verlangen en liefde zo het jou alleen behaagt. Ach, de wereld is anders dan men wenst zag ik toch…

van god en alleman verlaten stond het huis weer in zichzelf te praten zij was vroegtijdig oud verzakt en buitenissig de tuin verwilderd grauw naast de schuur een rariteitenkabinet van wat bij afval was gezet een vage schim achter een vuil gordijn kon wel een bewoner zijn het janken van de hond dat bij schemering luguber klonk weerhield…

Elke dag, elke uren, elke minuten, elke seconde dat ik je mis. Ook verdween je elke dag uit mijn ogen. In de avond, kijk ik naar de zon die bijna onder gaat met al die mooie kleuren om je heen. Ik wouw dat je bij me was, dat we samen konden genieten van doe avond. Liefje ik mis je, kom snel weer terug bij mij.…

Als takken zwiepen, zoals wij eens liepen, een hand in mijn zak, de ander verstopt in die van jou, als wolken jagen langs de lucht, mijn stappen naast de jouwe in vogelvlucht, als auto’s razen over de weg, als fietsers proberen thuis te komen voor de bui losbarst, blijf ik me verwonderen over mijn hand in de jouwe geborgen…

met respect voor talent en vaardige vingers toch kies ik niet voor antiek craquelé van oude doeken houtsnijwerk en smederij van edele metalen het zegt me niets wil het echte leven om me heen een lach de warme blik handen die me strelen geen verstild gezicht of landschap uit verleden het eiken waaraan door generaties is gebeden…

Hij vertelde haar zijn leugen van de liefde en het werd waar toen hij het zei hij heeft haar gekozen aan het eind van de rij zij verlangde naar de woorden die hij zomaar verzon omdat niemand anders ze zo zeggen kon zij walsen samen door een doodlopende straat als het meisje en de duivel die haar leven laat hij heeft haar beloofd…

besta jij uit gedacht of stof van dromen nam jij vorm in mij zoals verlangen naar geld even later tien euro vond Leven wij kort en hevig ontelbare momenten met en voor elkaar Wij krijgen het geheel niet opgeteld Er is geen oplossing klaar Dus zoeken wij ver van elkaar de ruimte, die ons nodig heeft maken…

Ik geloof, geloven doe ik in ons - wij samen Daar heb ik geen bewijzen voor, weet alleen hoe 't voelde toen we elkaar tegenkwamen Wij samen en verder niks, niemand, geen Ergens heel diep van binnen, daar voelt 't goed - is dat een basis, is dat een begin? Even naar je kijken en weten wat je bedoelt Daarom geloof ik in ons, dat geeft mij zin…

We weten het we voelen het, we voelen het allebei: wij horen bij elkaar Godin van me ik hou van jou en jij van mij ik hou van jou met huid en haar…

Laat het je edele wil zijn om mij onverschillig om schone doorzichtige tuinen te leiden door brandende zeeën van storm, van vuur om de hoogste bergen te beklimmen hoog boven de wolken.. valt de abstracte vervreemdingsmuur uitzinnig van eindeloze vreugde, zou ik willen hopen, met elke slag van mijn hart het geluk beproeven, ongetemd…

mag ik even met de kleuren van je vlinders spelen je wonden kussen met mijn vleugels van satijn een druppel nectar van je drinken of doet het je nog teveel pijn kom laat maar zien wat is verborgen geef de hemel weer haar blauw bloei je allermooiste geuren de vrucht van deze zomer is geheel voor jou…

Dat ik haar hand die zoekt nog vind, alsdan, dat mijn verloren mond haar nog verhoren kan, alsdan, dat ik droom dat zij haar aangeboren schroom verlaten kan, alsdan, zij onze tranen weegt, mijn wind die van haar spiegels veegt, alsdan, planeten in elkaar verstrengeld raken tot regenbogen in de ochtendstond alsdan, kleurig als…

Toon zong en zei: ik hou van jou, met een glinstering in zijn ogen en nooit maar dan ook nooit hebben woorden me meer bewogen dan die man, die sprak op een verlicht podium met zijn zoon aan de zij: ik hou van jou, niet vragend: hou jij ook van mij?…

ik verdwaal in jaren ben de maanden kwijt seizoenen krijgen nog respijt dagen hebben geen gezicht uren glijden als los zand door vingers van mijn koude hand alleen de zon geeft mij m’n dromen terug haar warmte stuurt mijn vlucht dan zie ik weer het laaiend vuur van pure hartstocht in je ogen breek jij de hemel voor me open in…

vlinder de vijver en strooi moerasvergeet-mij-nietjes op de zonzijde van de waterkant verdwijn daarna ongezien in liefde onder golven van geduld alleen de rimpels weten…