3.857 resultaten.
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
742 opgestoken, voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
433 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Haagse Bos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
665 Door mijn nog wat
Amsterdamse ogen
loop ik zo
de verbazing binnen
Oud bos
in de stad
Hond D weer
eens mee
die vanzelf
doet wat
een hond zoal
doet in een bos.
De armen van reuzen
met handenvol groen
wuiven boven ons
naar de stad
en de zee.…
Maagd in de dageraad
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
622 ’s nachts in schaduw der aarde
als mens en machine zwijgen
slaat nevel stof der dag neer
wast douw Gaya’s groene kleed
wordt de wereld weer als nieuw
in zonnegloren herboren
ze komt als maagd in een zetel
van licht in magische stilte
uit het oosten aangereden
even ‘n aards paradijs ervaren
al gauw gaan mens en machine
m’n dagdromen…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Ooit vol van groene pracht valt het
oude blad tenslotte, gekneusd
door een late najaarsstorm, neer
in de donkere en verlaten gracht.
Met nerven diep gegroefd sterft het
blad, verweerd gelijk een oude huid,
in slagregens en barre winterkou.
Dit eenzame verval, zo ver van mij.
Zo gaat het ons ooit eender af:
eens vol overmoed en tomeloos…
Mirage
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 Wat het oog
niet weet
maar helder
ziet
aan de warme
horizon
Land en water
bevrijd van
zwaartekracht
Gewelf van trilling
Wolkenland
Spel van een
onzichtbare hand.
(Jean-Luc Ponty - Mirage)
http://www.youtube.com/watch?v=bKkMvBvyqvE…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
Strawberry Fields
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Trots op mijn
eerste oogst
van deze
Koninklijke
vrucht hier
op mijn hofje
in de zon.
Niets roder en
eeuwiger dan
een versgeplukte
aardbei
van eigen land
in je hand.
(The Beatles - Strawberry Fields Forever)
http://www.youtube.com/watch?v=Ywg-PdeGVL0…
Agnesfjord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
400 Watervallen als lang wit haar
dalen van jou bergen neer
vormen aan je groene voeten
blauwe ogen als een meer.
De zon strooit goud en diamanten
wind beweegt zich met een zucht
Ygdrasil weeft tere wolkensluiers
als dromenvangers in de lucht.…
Roodgloed
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
685 ~~~
Roodgloed
de bougainville
strooit haar papierachtige
bloemen langs mijn pad
vluchtwegen kleuren rood als
pas gevallen bloeddruppels
~~~…
mooi (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als sneeuw vlokken de bomen
hun zaad naar moeder aarde,
de wereld kleurt warm wit
ja, dat vind ik ook
mooi,
vandaar die twee,
tussen haakjes…
lieveheersbeestje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 daar loop je dan
met je rare zwarte pootjes
rood-oranje een vlek
op de rug
je moet vooruit
er is geen terug
de vaste lupine
drie of elf stippelig
volgroeid zuig je luizen
malen je kaken
heel lief een eind aan een leven…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
624 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
schemering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 de zon is verdwenen
de zee siste kwaad achter de horizon
beschaamd trok zij haar rode hoofd terug
wraak is zoet
weerkaatsend heeft zij
de golven opgelicht…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.198 het groen kijkt
mij vragend aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.774 kleuren strijd op mijn terras
pronken wie de mooiste was
rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
Juni~jubelsonnet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
765 de sfeer is broeierig en klam
we wachten op de lichtshow
die ’t angstaanjagende indigo
zal splijten met veel tamtam
kabaaaaaaaaaaaaaaaaam
daar jubelt juni het uit van plezier
de hemel verandert zijn kleuren
schijnt ineens weer op te fleuren
door het overdonderend getier
grote regendruppels likken
als judaskussen langs mijn wangen
vandaag…
Papaver (Rondeel)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
680 Een klaproos klappert in de wind
verhaalt van loze dromen
verlamt de handen van een kind
een klaproos wappert in de wind
papaver schreeuwt tot bloedig rood
en droomt zijn dromen van een kind
een klaproos klappert in de wind
herhaalt zijn loze dromen.…
Vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Vogel vrij
is hij
daarboven
in de lucht
Jammergenoeg
is het bij de vogel
net als bij de vis
geen besef
wat voor gelukkig
schepsel het is…