waar de spotvogel gorgelde schreeuwde huilde en de dappere winterkoning dichtbij de grond een wormpje zocht waar de eenzame zwaan op haar lege eieren broedde en in de verte de tere eendenkuikens zag daar legde onverhoeds de nachtdauw een sluier over mijn hart…

De amoebe zwom Zwom wat hij kon Hij was dan maar één cel Maar zwemmen kon hij wel Alle haartjes trilden Tot ze niet meer wilden En zijn staartje zweepte Hij sleurde en hij sleepte …maar zonder resultaat U snapt wel hoe dat gaat Het pantoffeldiertje Is naar hem op jacht Grijpt hem op zijn sloffen (meer PK’s en macht) Het is de evolutie…

ik zag je spreken met de regen op een uitgesproken miezer dag zij spetterden totaal onverwacht hun letters in een blanco plas die licht naar buiten krulde las met de glinsters in de druppels op je huid alle teksten weer voluit in kleine stromen begonnen dromen te vloeien uit de ervaringen van de plenzende bui je proefde…

het burlt en gromt botst en knotst gewei op gewei hij tegen hij bij nacht en ontij in de kou op de hei de bronsttijd is weer een strijd…

jij buide op een exceptionele onconventionele manier met open sluizen en een stralende hemel ik heb je donker en dreigend gezien waarbij spanning de groene kleur van de donderkop aannam tussen sissende ontladingen en bolvormige bliksems explodeerde chaos en toch wist ik jou opklarend dichtbij jij doorbrak de stilte die…

ik zag de eerste herfst al oplichten in je ogen waar het donker loof in veel kleuren hing te drogen in het ruizelen gaf de wind meer contrast tussen aarde en wat je nog verder aan de hemel zag het bos silhouette al zijn winterpracht je stem zong in warme tonen de wegen naar de overvloed van afgelopen zomer die door lange dagen…

Op welke wijze jouw breekbare vleugels sprankelen in het leven waar zij zweven in ruimte en stilte op de kracht van de wind langs de geheimen van de natuur die in jouw tinten zijn ontrafeld Van ongerept naar ongekend, de dagen zullen ook voor jou niet ongezien voorbijgaan. Dat een aanpassingsvermogen, open geesteshouding en innerlijke vrijheid…

De alleenstaanden en afgevallenen deed ik samen in de pan, kookte en zeefde ze, dronk het zoete sap De trossen, vast, als families, knipte ik in drieën, legde ze op een schaal deelde ze uit…

Zijn lotusbloemen sterren, courtisanes Insignes van maîtresses, haremdames Zij sieren nimmer beltegoedreclames Als belles de jour in cameras obscuras, Die reuzeleliën in donkere kamers 's Nachts bloeit zij, Floradochter Nymphacea Langs 't hoogschild Pacaraima van Guyana Ook in de bekkens van de Orinoco Geëxploreerd door…

je lach ging als een zucht door het woud van gedachten lieflijk geneuzel onder gepeuzel aan de info van alledag zij openen hun bladeren om knoppen en koppen te proportioneren zij schudden nog geen nieuws uit bomen die in het zomerse dromen maar onder het bladerdek driften gekleurde sappen hun al heerlijke oogst waar…

Het lijkt gedaan, maar is nog gaande. Gaande was het begin, dat men geboorte noemt. Gaande zal ook ons sterven zijn, wanneer sterft wie we denken. Wie we denken dat we zijn. Hoe wij ons ook verzetten blijven, gaandeweg begint elke dag. Elke dag opnieuw.…

Zo klein en zinrijk Genietmomentjes voor hart Dankbaarheid omringt. Omgeven door duizend-en-een kleine lichtjes wordt een zon vroeg in de morgen wakker zodat kleurrijke stralen beginnen te schijnen over stad en land tegelijk nemen ze wat inkt in beslag en inspireren mij tot schrijven van menig woord zowaar rijm en vers. Op elk moment…

-------------------------------- je dwaalt door de wereld en je ogen grijpen, grijpen naar dingen die te veel, te vol van schoonheid zijn en je geeft het kwalificaties als mooi en slecht en waarom. en 's nachts valt alles op zijn plaats en in de verte is er vuurwerk en gedans. en vlak voor je weg gaat, kun je alles. en je hebt het geprobeerd…

er scheen geen maan maar het leven lichtte ons bij met haar kleur kleine takjes knapten en hun muziek vertelde van het volgende pad op het zachte mos voelden wij de vochtige veerkracht in een zuigend gaan maar er was meer ook op het stille web onder de grond roerde lichtsnelheid zijn info in tal van processen werd zonne-energie…

in jouw sporen verwelkten de bloemen al gauw zodra de dorstige zon opkwam slurpte ze de dauw kleuren en geuren die de wereld op fleuren met bloemen in de knop gebroken nog voor ze zijn ontloken…

Kleuren en vormen Stuk voor stuk meesterwerken Taal van een vlinder. Hoe je als een vonk in het leven sierlijk jouw breekbare en kwetsbare vleugels laat zweven in een licht wiegend spel tussen de zingende vogels terwijl ze geheimen van natuur bij zich hebben die in jouw kleuren worden ontrafeld. Verder fladder je op de golven van een wind…

ze heeft leven gedragen de premature mens het land opgedragen net als dat tot je is doorgedrongen realiseer je je dat ze jou met hetzelfde gemak weer kan wegvagen op van die onbestemde dagen vandaag morgen of nog veel later ... dat onberekenbare water…

als rode wijn boven de aarde uit gloeit de zon daar branden de wolken in nevel en licht drinkend uit de bron de wortels van de wijnstok nog voor de ondergang een glas vol zon dan wentelt de aarde zwaar en donker duisternis…

Ik wortel in mijn eenzaamheid dan is het zeker niet uit verveling geef gratis zuurstof schone lucht, statig sta niemand in de weg zorg voor wat schaduw Ik vertaal natuurlijke historie in een wereld van verwarde menselijke dromen Ik ben mezelf gebleven, ik groei boven de daken van de oude stad de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…

een wandeling in de zomer met de zon in je haar zoele warme wind die ruist door bomen zal het er nog van komen dit jaar ?…