89.461 resultaten.
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
94 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
341 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster
Van publieke eer, trots met titels pronkt,
Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert,
Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt.
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.
Krijger…
Lagen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
577 Ergens in de leegte zit diepte,
begraven onder lagen
Ik maak ze één voor één los
Maar telkens als ik graaf,
zak ik dieper
en word ik opnieuw bedolven
Door wat?
Ik kan het niet zien
Misschien is het angst,
voor wat wacht in de kern
En als ik die bereik,
durf ik hem dan toe te laten?
Ik ben moe van het graven
Ik wil vrij zijn…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
684 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Dromen liggen te rotten in de koelkast
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
148 In een goedkope kamer waar de zon door kapotte lamellen naar binnen zeikt,
zit ik te kijken naar iets in mij dat tegen de tralies slaat,
alsof het denkt dat dat helpt.
Dromen liggen te rotten in de koelkast,
niemand die ze nog wil aanraken,
ik ook niet, maar ik doe de deur toch af en toe open,
uit gewoonte.
Ik zit aan de toog, natuurlijk…
De blauwe moeder II
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
200 We doorkruisten
de termietenberg
de blauwe moeder
zag haren groeien
op kale plekken
honger druppelde
langs vorken –
in de dis krulden
wortels op het
oeverloze zand
we vraten alles
krasten aan het bord
aan het vergraste tafelkleed
verslikten we onze rituelen
likten het ongebleekt katoen.…
Elimia in pyjama
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
119 In het diepe duister
met de dood haast in de ogen
op een haartje na de staart
van de chinese olifant...
elimia de pimia,
ijskoningin zonder furore,
in '81 djalal abad
in kyrgistan geboren
en achttien jaren later
gesneuveld in boltini's tent
ach was het maar
madurodam
kindparadijs bij wassenaar...…
De Acrobate
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
100 De hele reis heb ik aan niets gedacht
dan aan de kleine acrobate
die
-al haar moed verzamelend-
de diepe sprong maakte
maar ze miste het net
en heeft het daarbij
gelaten…
Alles wordt maar mooi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
79 Alles wordt maar mooi
genoemd, en wat mooi is heet --
tegenwoordig leuk.…
Kruiper
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
116 het groene gras groeide grootser dan gister
water uit de hemel daalde traag neer op het veld
en de oevers van de milde meander
had gestaag iedere druppel geteld
stoffig was wel het zandpad waarover ik liep
het zal dagen kosten deze droogte te vergeten
ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep;
ben je al door een adder gebeten
het is sporadisch…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
123 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
373 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…
TOEKOMSTINKEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
104 In Drachtens Van Haersmapark
zuchten hoge loofbomen
over wat hun misschien wacht
zullen vele van ons weldra
gekapt of gerooid worden?
moet dan een grote plaats
voor motorvoertuigen
het park en grasveld verwoesten?
door de wijde tuin waaien
zachte luchtstromen vol weemoed
wegens het verdwijnen
van steenwerk der herinnering
aan gesneuvelde…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
171 Wat toont ons het historisch materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren…
Overmacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
128 soms blijkt bevrijding een groot gemis
en het uiteengaan een node keuze
toch ontken ik niet als ik nu zeg
ja, dat er nog steeds die liefde is
ik stond er van harte voor open
plots werd er een pijl afgevuurd
waarvoor ik niet wegdook, immers
het was een speer op weg naar geluk;
het alleen zijn had te lang geduurd
liefde blijkt een hard gelach…
Nasmaak
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
86 Het was goed zoals het was.
Je schoof me iets toe
dat ik nog niet kende.
Ik proefde,
bleef even hangen
in dat eerste moment.
We zaten,
dicht genoeg
om niets te moeten uitleggen.
Glazen raakten leeg,
woorden vielen stil
zonder ongemak.
Alles kwam
en ging weer weg,
alsof het wist
dat blijven niet nodig was.
Je liet me zien,…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
106 Dikwijls verwens ik de nachten
om hun ondoorgrondelijk duister
om hun geluiden alsof spoken lachten
mey een huilend hoongefluister.
Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.
Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend…
Dit ongevraagde gegeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 Dit ongevraagde gegeven
wat leven nou eenmaal is
hoeft van hem echt nooit
zozeer gestolen te worden
De voorkeur gaat uit naar
een alfabetische ordening
tussen alle andere boeken
of bij herdenkingsborden
Hij studeert al veel langer
zo hij zich herinneren kan
op een onvijandig bestaan
onder de omstandigheden
Het begrip is reeds gegroeid…
Er was eens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
126 In het noorden
.....word je nu eenmaal
.....beschoten door zwermen drones
In het westen
.....word je nu eenmaal
.....opgesloten en verjaagd
In het zuiden
.....word je nu eenmaal
.....verkracht en vermoord
In het oosten
.....word je nu eenmaal
.....gemarteld en uitgehongerd
Nergens
.....zijn ziekenhuizen en scholen vrij
.....niets is heilig…