Ik open mijn ogen—maar wie kijkt er mee? Vier anderen fluisteren, staren, bewegen. Ik ben nooit alleen, nooit enkel mezelf, altijd een ander, een schim in mijn wegen. Eén fluistert zacht, voorzichtig en klein, een kind dat schuilt in hoeken van schaduw. Ze huilt om wat was, om wat nooit zal zijn, haar dromen verloren, gestolen door chaos.…

Er staat geschreven geen voorjaarsbloesems plukken wind kan niet lezen Haar zachte geur vult de lucht met tedere vreugde. Een intens palet van kleuren kleurt de wereld, een zijdeachtige pracht. Haar irissen glanzen in het licht, fonkelend als sterren in de nacht. Ze houdt mijn blik gevangen, omhuld door het ontwaken van het seizoen. Mijn…

Zij had altijd gedacht dat het was afgeleid van 't franse ciel en heel misschien klopte dat wel bij nader inzien was het nonsens want de romeinen brachten hun taal al veel eerder in iberia dan gallia, dat was divisa in drie delen volgens caesar de spaanse taal ligt dan ook dichter dan het frans bij het latijn cielito is 'n lief…

Er schuilt een vuur diep in je hart, een vlam die nooit zal doven. Ook als het donker om je slaat, blijf in jezelf geloven. Je stappen mogen wankel zijn, je pad vol bocht en krommen. Toch leidt het jou naar zonneschijn, waar dromen samenkomen. Dus draag dat licht, zo puur en vrij, door storm en door gebaren. Het mooiste dat jij geven kan…

Er was eens, zeer geleerde vrouw en heer, een kip die zomaar kakelt uit haar kop ze is veel slimmer, zei ze, dan de hop Ik drink nooit bier, zei ze, ik ben de bob ze las Descartes zelfs in een notedop ik kakel dus ik ben, zei ze, geen mop! van Nietzsche kent ze ook zijn Wiederkehr die eeuwig is, al leest geen mens hem meer Edoch, het antwoord…

Niets ontstaat uit niets. Daarom bestaat niets altijd als niets. In niets kan ook niets wezen. En toch... is leven ontstaan. Uit niets? Dus … er moet altijd iets zijn geweest. Maar... wat?…

Sneeuwklokjes buigen in meedogenloze kou, ze staan daar hun bleke gezichten naar beneden gericht. Misschien zijn het rouwenden zonder tranen, om wat voorgoed voorbij is een jaar stilzwijgend begraven onder de sneeuw een verdriet te diep voor woorden. Of misschien zijn het opstandelingen, uitdagend in al hun broosheid, demonstranten die…

Vertraag nu en wacht met mij, terwijl in jouw slaap -- de liefde ontvlamt.…

Karekiet wiet wiet, toeteren, kwetteren, tsjilpen, Suske wiet springtij van gewassen een nieuw kleedje aanpassen. Zonsverduisteringen wegdeemsteren vruchtwater opveren 't likje verf donkere paden 't licht baden. Sproeikoppen ontwaken herderstasjes bewateren. Kippen scharrelen naar Paaseieren de koekoek roept mijn eerste ei…

ik dacht je in mijn handen te hebben uiterst breekbaar doorzichtig kristal je draaide warmte in veelkleurig verval in handen die zichtbaar waren en jou koosden zonder behoudende grip wilde je opgooien terug in je vlucht nog keek je om in een pijlsnel verdwijnen om een keer luid de schreeuw te doen van beiden…

Stel je bent een dolende bezoeker verstekeling die meedrijft op de stroom je wrijft je ogen uit als na een droom je bent nog geen verwoede woordenzoeker 't Is 't tegendeel waar je je nog in uit een quote waar je je zelf in hoopt te vinden een houvast waar je je aan vast kunt binden je zingt je lied, doch zonder lier of luit…

De maan is vol zon en sterren staan in de juiste stand het is de derde maand. De dag is goed vertellen de lichte tonen van de gamelan versterkt door de zware slagen van de trommels. Op weg naar de doodstempel wordt in de rijstvelden de dode teder rondgedraaid in de toren heen en weer gewiegd.…

Spullen zijn een nest, dicht om je heen vastgekoekt -- tot een stoffabriek.…

Mam, je bent een topvrouw, echt waar, maar waarom zoek je altijd alles zélf maar? "Waar is mijn bril?" – die ligt op je hoofd, en dat je het ontkent? Nou, dát is geloofd. Je appjes zijn lief, maar zo vreselijk lang, met emoji’s waar ik niks van begreep – mijn wang! En als ik bel, tja, dan weet ik het al: "Kind, je eet toch wél goed allemaal…

ik ben weer tegen zwart aangelopen terwijl ik wit open hield de doorstroom van kleuren is gestopt omdat wit en zwart geen echte kleuren zijn zwart is een reflectie en wit is de kleur van alle kleuren samen in wit licht…

Een jonge en eigenzinnige poëet uit Berg-en-Dal maakt haiku's aan een bijzonder hoog toerental, drie-regelig ? heeft echt geen zin ! en die 5-7-5 lettergrepen ? evenmin ! en de natuurervaring ? steek die waar de zon nooit schijnen zal ! ...…

Wij, het Dichtersvolk des Vaderlands, hangen aan de bierkaai van uw lippen Erasmiaans desidereert de lof der zotheid in uw laus stultitiae waarin de dubio van moria ook resideert in zijn utopia Wij, de lezers van de pennetwisten verwijlen ogenrollend ten toernooie waar woordenridders zich niet laten kisten en breekt hun lans, gaan zij…

Je zei: "Mijn liefde is te groot, te wijd, te diep, te ongeremd." Maar liefde die zich zo verspreidt, verwaait als as in harde wind. Je kwam thuis met een nieuwe naam, een tweede schaduw aan je zij. En wij, het huis, de tijd, de rust, werden plots te krap voor mij. De muren hoorden wat je fluisterde, hoe je haar liefhad, mij nog steeds…

Wolken drijven traag molenwieken slaan de tijd stilte in het groen De polder strekt zich uit onder een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries. Langs wilgen slingeren paden door het land waar het water de horizon…

Het reusachtige, tropische eiland heeft in zijn hart eenzame poolstreken. Over dit sneeuw- en ijsrijk verstreken vele eeuwen, door eerbied en vrees omrand. Papoea's der bergen hadden die vijand, vol dreigend wit, vaak van ver bekeken, bleven veilig in de groene omstreken van Woondal, geklater aan de waterkant. De hoge toppen zenden hun vrieslucht…