89.703 resultaten.
Golf-slagen/de lente
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
721 “ De nieuwe dag” in het Perzische Nieuwjaar
Golfballen waar diertjes elkaar in “een hole”vinden
Vogeltjes die nestelen.De boerenzwaluw op komst
Lentebloesems in het rond
Uitheemse soorten,indringende vegetatie
Golfoorlogen Hoornaars honingbijen uitmoorden
Dagvlinders opgepeuzeld niet terug te vinden
hoe kan men dat verhinderen
Golfbrekers…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 jij lacht
openingen vol
warmte en begrip
die nemen je mee
naar een andere
wereld zoals het
strand doet met de
schitterende zee
waar je alles
kunt vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat…
Eendagsvliegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
636 Een eendagsvlieg zat op de spiegel
de dag van haar leven te beleven
De eerste en laatste als imago
Plots viel ze pardoes in de lavabo
Toen pas zag ik mezelf…
[ Er zit een gat in ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Er zit een gat in
het fotootje op het hart --
van gesneuvelden.…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
394 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...
soms…
Thuis is de plek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
683 Het was vroeg in de lente en nog ochtend
en iedereen was jong
Altijd met de lucht beginnen zegt papa
kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de…
Flauw
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
545 Terwijl jij een bout hier zit te draaien
Lig ik heimelijk jouw vrouw te naaien
Staat er op de wc-deur genoteerd
Van het postkantoor en geënerveerd
Retourneer ik om brieven te sorteren
Tot er een rekel komt met een vingerhoed
Op zijn neus die een vraag laat resoneren:
Wat is gehakt uit hout en verdoet
Zijn geld bij de hoeren op de wallen…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 TEGENDRAADS TIMMEREN AAN DE WEG
zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.
zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes…
Ode aan de huismus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Vrolijk gekwetter
in allerlei klank en kleur
eigen aan huismus
Als een hippe huismus huppel ik mijn leven door
Al heel vroeg hoor je mij tussen de bomen en struiken
waar ik druk bezig ben met het zoeken naar voedsel of met
de schoonmaak van mijn lichaam met verse druppels hemeltranen.
Krijg gezelschap van een in zijn uppie parerende
ekster…
Gedroomde realiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 we zwaaiden
waaiden geluk
naar elkaar na
met tranen
lief afscheid te
hebben genomen
de plaatsjes
in elkaars hart
opgeruimd en
klaar voor een
eindeloos lang
weer ontmoeten
onze geheimpjes
hebben wij
gekoesterd en
de nieuwigheidjes
worden persoonlijk
overgebracht
niet zomaar
als pakket bezorgd
en uitgedeeld
wij ervaren de kleine…
[ Pas op met mensen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Pas op met mensen
te laten lachen, ze gaan --
je ertoe dwingen.…
Balans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen van intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van…
niets anders dan stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.533 na het lostrekken van het mes
het schikken van haar en jas
de plots verstomde roffel
het vallen van het doek
het smeulen van de vonk
hoe weinig is van hem overgebleven
hij trekt zich terug
met niets anders
dan stilte in zijn oren…
Single party
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 vanavond is het weer zo ver
een week naar uitgekeken
tachtig singles van her en der
in Borculo neer gestreken
gezellige uitgaansavond
samen koffie drinken en praten
blonde vrouw keek naar mij
maar had niets in de gaten
feestjes van dating oost
voor mannen en vrouwen
zijn elke week een troost
om contacten op te bouwen
zit al twee…
Het lichtspel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
379 Het lichtspel in het bos
Dwarrelende gedachten
Kom ik tot mijzelf…
Babykwaliteit
netgedicht
5.0 met 113 stemmen
465 zacht en toch
strak is je nog
jonge huid waarop
het leven nog geen
krasje heeft gezet
wel hebben genen
en familie de eerste
lijntjes uit het
stamboomboek al
voorzichtig ingebed
een ander neusje
of een ludiek oor
een brulboei als
stem met het volume
van een koor
jouw zachtheid
heeft babykwaliteit
een open uitnodiging
tot raken…
[ De allergrootste ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De allergrootste
economische kracht is --
smeergeldomkoping.…
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
936 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
471 mijn vader
hij sprak alleen maar
gevleugelde woorden.
soms bleven die hangen
aan de hoogste takken
van de populier.
daar glommen ze als kermisballonnen
en kleurden mijn leven vol zwier.
nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 Toch wel ontstellend: dat de oudere mens
gaandeweg diep-serieus kan worden,
metafysisch in zwaar weer geraakt,
nauwelijks meer kan achterhalen
wat voor kind hij is geweest.
Hoe nostalgisch moet hij zijn om dit
hardop te constateren!
Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen…