Je plan zegt: linksaf, oké, je voeten lopen -- en je slaat rechtsaf.…

ik zag de lucht breken toen ik als notoir dwarskijker focuste op de zwart grijze onderkanten van de dreigende wolken de cumulus stortte zijn hart uit in mijn view die de hardheid van de wereld al vaak aanschouwd had in confrontatie de wind was niet mijn vriend in zijn ongedurige nieuwsgierigheid waar ik ook schuilde hij volgde…

de paus toont weer zijn ware aard: dictator het lijkt wel inquisitie: vrouwenhaat gelukkig geen soldaten meer paraat hij speelt ook graag voor vredesinitiator hij draagt wel jurken maar is tégen vrouwen maar wees gerust het zal ’m ooit berouwen Jan Woordenaar Bontje, 9 januari 2024…

als heuse boemerang keren problemen terug is onze zorg voor jeugd gedachte oplossingen halfbakken en verkeerd verergeren hen het leed de voornemens stranden in eigen belang en geld die de reflectie hinderen de eerlijke waarheid is dat wens en compromis ons doormodderen laten een oplossing is er niet die alles altijd en overal…

De dag des heren, anno domini MM XX IV zeven januari Vervoegde zich alhier ten tweede male Een snelsonnettencoryfee ter tafel Haar inbreng zou ons niet hoeven verbazen Zij schonk met veel aplomb in lege glazen Wees onbeschroomd en met veel stelligheid Het mannenbolwerk hier op een tekort Ik weet waar zij op doelt, waarom zij mort…

We worden gehaat door het patriarchaat; Omdat we niet gehoorzaam zijn, onze eigen levens leiden, onafhankelijk en souverein; Omdat we seksuele wezens zijn, geen onderdanige broedmachines maar liefdeslibertijn; Omdat we vrouwen zijn die zelfbewust stralen en dansen in de maneschijn; We worden gehaat door het patriarchaat.…

In de omheining van het zijn sterven we iedere dag een beetje meer. Of het nu woorden of kleren zijn we trekken niet alles uit de kast. Laat ons de avond zijn waarin het kind mag verdwalen. Laat ons lachen als we huilen leer ons zeggen het komt goed. Leer ons met sterke armen dragen kijk daar is de werkelijkheid al.…

Wie opdracht gaf een bloedbad aan te richten Wie of er raak met scherp schoot met munitie Bleef lang onder de pet van Vrouw Justitie Wie had mandaat in Paramaribo Wie kocht bewakers om opdat ze zwichtten Voor het bestormen van het Capitool Het had niet veel gescheeld of het symbool Van Vrijheid in New York gaf zich haast prijs Als…

Eens was de grote tuin welke zijn helende adem over het woelige Drachten deed waaien en mensen riep om hier te genieten van bonte bloemenpracht waar vlinders en bijen hun leven kracht gaven een geliefd woonoord van eenden en zwanen die in en rondom de vijver rust en vertier vonden de graag bezochte lusthof behoort tot het verleden…

Zie "Ingenieus", Theo Danes' snelsonnet over het opmerkelijke verhaal van deze mysterieuze, raadselachtige Alkibiades, die zelfs voor belangrijke superieuren onder de radar wist te blijven... ________________________________ Hij mag dan ingenieus zijn als een kei Toen hij in dubio zat, op de wip Ging hij heel slim naar China met z'n…

Zoveel dingen kan je niet oplossen: moorden stenen olie sommige maagtabletten een panty van een vreemde vrouw in je bed verdwijningen wie er op de tube tandpasta heeft geknepen zodanig dat je met wat zout of zo je tanden moet afschrobben zoveel vragen zoveel mysteries Over zoiets zou je een gedicht kunnen maken…

O lezer van dit dicht Of lezeres, wellicht Toon eens uw waar gezicht Al is het niet verplicht Bied eens úw vergezicht Op wat ter tafel ligt Wie weet is 't van uw nicht Met defect achterlicht Hoe teder, zo'n lief wicht Die daaglijks een gedicht Schreef, als haar burgerplicht Als een Nienke van Hicht Die regels schreef, gericht…

We praten nergens over, we ruiken alleen -- naar dezelfde zeep.…

'k Zag gister, naast Julienne Die ik hier memoreerde En Annabel uit Heerde Die 'k nog het meest begeerde Eén over 't hoofd: Vivienne De rest volgt dan wellicht In een nieuw liefdesdicht…

breng me terug naar de plek waar ik kon schuilen onder de vleugels van de tijd waar ik speelde met de figuren die de zee achterliet op het strand breng me terug naar de spelonken waar ik leerde hoe het was in het begin waar ik luisterde naar de uitgeholde stenen die hun verhaal vertelden breng me naar de plek waar alles ligt…

ik zag hoe de lijnen in je gezicht langzaam verzachtten de kleur weer het aangenaam zomerse kreeg en je huid in een zachte teint weer wat aanrakings gevoeliger werd drie ruiten hielden de schraalheid en kou buiten ongehinderd scheen zon warmte binnen zo kan ik met stralende liefde over jou schrijven in lente en zomer…

O grandseigneur, witbaardig Uw verzen zijn zo aardig Spreekwoordelijk leeswaardig Nee, echt niet minderwaardig Beslist niet inferieur Ik ken ze geen van allen Hoewel, Michel-Angèle Die Surinaamse frêle Was heter dan Adèle Met haar kon ik goed ballen Mijn eerste heette Anne Een bloem die zij mij ried Was zij mijn liefde niet Dan zong…

Ik las bij Wim een kritisch snelsonnet (een pleonasme of tautologie) Het thema: shopliftingpsychologie Geen grap, zoals zo vaak op internet Bij nader inzien viel ook iets in dezen Omtrent de mazen in de wet te lezen ... Of was het iets uit Mozes' tien geboden? Of Netanyahu's twintigduizend doden? De last die ook óns volk draagt…

Veel kan ik beslist hebben Van hartritmestoornissen Een coma, tot zowel baan- als Geliefdeverlies 'k Laat mij beslist niet (zo heel snel) kennen, want Tijd pauzeert echt niet De klok immer door, daar Een oude klok, ervaren Hangend of mooi staand Tikt met nooit tijd vergetend…

Kijk, de bloem met zijn kleurige bladeren. in de wind Het is er maar even Zoals een steen vallend naar de aarde Als een rimpeling in het water Als een zuchtje wind Kijk, daar gaan we Wij lopen hand in hand Heel even Want de dag ging voorbij Ik weet nog goed toen de zon ging dalen Er was een nacht die ik nooit vergeet Maar…