Het regent vannacht, zomerherinneringen -- worden weggespoeld.…

ik heb scherven geschoond in stromend zwarte regen maar kwam geen enkele weerkaatsing van stukjes licht tegen wel dropen druppels rood langs blote vingers op glas in de plas waar zij oplichtend stevig kleurden in zwart…

De aarde schaamt zich Voor haar bewoners De aarde huilt daar zij Teloorgang voelt, terwijl Zij geenszins ten onder Wil gaan Veranderende blik Op mobiliteit Elektrisch wordt standaard Terwijl sjeiks geen invloed Krijgen op olie-arm Beleid Gelukkig ziet de Wereld in dat zij Misschien het tij nog juist Voor ondergang gekeerd Zichzelf…

Tussen rode zon en roze maan liggen brieven ter getuigenis van de geschiedenis van jouw land maar de maanbrieven zijn bijzonder ze laten een leven zien achter groene heuvels en brengen dromen stil in herleven als een reiskompas rondom het verdriet.…

Een aap met op zijn schouder kaketoes Mijn liefje, doe mij asjeblieft een lol Zo'n duifje met een kweepeer oliebol Dat zet je toch acuut onder de douche? 't Zijn ook fysiek zeer turbulente tijden 'Verkoop je huid als bodybuilderbeer Want op je oude dag telt dat niet meer Die naaktcultus voor mooie jonge meiden!'... 't Is toch te…

Ze kleedde zich uit, onbezorgd of ze iets zou -- willen verbergen.…

voorzichtig slipperden wij over de hete stenen van het trottoir beneden glinsterde het lichte zand tegen de robuuste rots boulevard de vormen van het spel anderdaags leverden een fantasierijk strand om zo op te duiken toch moesten wij eerst tot een mooie plaats besluiten moeders had hoogte gekozen een goed zicht op het…

de weerspiegeling  van plekjes blauw tussen groen spelend in water…

Het is een lange reis van A naar Z Met boemeltje of hogesnelheidslijn Ga je doorheen het hele alfabet Bewondert woordenschat en schone schijn Je treint langs zee en door het groene hart De uitroeptekens rijpen in het veld De blauwe luchten worden somtijds zwart Doordat er inkten buien zijn voorspeld En onderweg bezoek je dorp of stad…

Ontelbare gaten van tig tatoeages Opperhuid helemaal, lederhuid half Permeabel, niets helpt tegen jeuk, zelfs geen zalf Wie mooi wil zijn lijdt, zonder oliemassages Wie sieren zijn torso, z'n rug en z'n armen Zijn 't dagpauwoogvlinders ontwaakt in de nacht Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht Als koudvuur dat zijn blanke pit moet…

Het duister van de zomer vertelde je over een leven in digitale brieven officieel verzonden door het moraal van mensen in een keurslijf een ingeblikte zon en zwermen vogels rond de schemerlamp iedere avond voor de beeldbuis een vreemd en wild verlangen Soms stond je stil bij de schaduw die waanzin vertolkte dan was je even…

In slaap gevallen op het lege strand droomde ik dat ik vredig sliep, totdat ik plotseling wakker schrok van klaterend water, dat mij lokkend riep. Ik liep de zee in, die hijgend ademend door mij heen vlijmde, en niet veel later spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen en dreef weer terug met het schuimende water. Alles vloeide zo onophoudelijk…

Op het Deense meer zwemmen eenden deinend voort, vloeiend op de maat van Andersens vertelling "Het lelijke eendje."…

Verontwaardigd haken zij af voor bedreiging en hondengeblaf alles verloren voor dovemansoren Ze lieten zich ringeloren en gaven het kwaad de overhand O wat een schand voor politiek Nederland…

We volgen geen weg naar een doel, we aarzelen -- en drentelen wat.…

ik wist dat als hij zou ontwaken hij zich psychotisch kwaad ging maken waarbij redelijkheid zich weer zou omdraaien in het al te vaak gedolven graf het gaf geen pas zich zo te laten gaan geen schat te zijn maar de remmen los dan ziet hij door woede geen bomen maar het hele bos op zich af komen bladeren wuifden takken bogen…

Ik wacht, zittend voor twee kooitjes waarin twee beeldjes gevangen zitten. Terwijl ik voorbijgangers bekijk. Jij dan onhoorbaar naast me komt zitten en 'k, onverstoorbaar lijk, 'k mijn hoofd op je schouder vlij, mijn arm om je rug Zullen we wat op strand gaan liggen, vraag je Zoals jij dan ligt met je hoofd op mijn buik, 'k jou…

Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen over de oorlog, de wrede zomer door de mobilisatie van jonge krijgers en alles wat je verkeerd formuleerde komt terug in de lucide gedachten onder de heldere zomerhemel de priemende zon en wolken alles terug in de gedachten ergens in het park ligt een condoom en is de pure waarheid zo ver weg waar de…

Wie schrijft die blijft geldt zeker voor Couperus Hij was een visionair, qua plaats en tijd Zijn leven was primair schrijven gewijd Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus Een rusteloze geest, een pen-nomade Die metamorfoseerde in figuren Die hij bedacht, zijn eigen creaturen Een eindloze portrettenpromenade Theater van de geest in…

Zoet is de liefde zo blij als een bij nectar van bloemen een geschiedenis ontvouwt zich land ademt regen onder wolkenverhalen geeft ze hem een stukje toekomst om zijn reis te vervolgen tegendraads komt hij bij haar in veronderstelling van gedachten rust in de hangmat als liefde blijkt te zweven stilte van de nacht.…