De kou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 De kou ligt dik
over de wereld als stof
alsof er al heel lang
niemand meer is
en ik ben vergeten
of over het hoofd gezien
achtergelaten alsof ik niet
meegenomen kon worden
Niemand met wie ik kan
delen wat ik voel, de kou
sinds jij weg bent, de kou
sinds ik alleen thuis ben
Niemand
om aan te vertellen
dat ik jou, mijn liefste
liefste…
De smaak van morgen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik brandde
krabde schuurde
en plamuurde
maar kreeg
mijn liefde
nauwelijks
glanzend alsof
het patina
van jouw
lieve blauwdruk
iets van haar
subtiele
geest had
prijsgegeven
nog altijd
creëerden wij
de mystiek
van samen
hielden tedere
herinneringen
in stand
waarin wij de
meerwaarde van
liefde beleven en
mogelijkheden van…
Stelselaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 politiek opgelet
om steungeld
te krijgen
geen pret
een nieuw
verzonnen woord
om arme
mensen weg
te blazen
eis levensbedreigend
eng woord
de arts
gaat dat
bepalen doch
brengt dat
dan tot
een akkoord
mensen zij
die aan
stressarmoede lijden
dit kan
er ook
nog bij
spanningsvol hoe
het ook
zij…
Komt een mus van achttien gram
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
433 ALS EEN MUS VAN ACHTTIEN
GRAM, WAT OLIJFDRAB AAN
ZIJN TEENTJE
Hamas, Hezbollah, Israël
Ontvoeringen en doden
Angst en gewonden, kommer, kwel
Geen spoor van Tien Geboden
Het gij zult niet verdwijnt uit zicht
Bij het zichzelf verweren
Het hele leven wordt ontwricht
Als wraakgevoel gaat zweren
Oneerlijk werd de grond verdeeld
Dat zal…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
513 Mind your step
jouw reiziger gaat vertrekken
maar jij komt liever ergens aan.
Watch out
voor het leven zonder liefde
een bodemloos bestaan.
Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.
Alles is ver
en verhalen nog verder…
LIED
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
432 In het duister kan ik wonen,
in het duister kom ik thuis.
Geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.
In het duister kan ik wonen,
in het duister kom ik thuis.
Geen woest vervloeken daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.
In het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.
In het duister speelt het duister…
Aan de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
339 Ben jij een engel, en ik een hond?
Kom jij uit de hemel en ik uit de hel?
Of ben jij een hond, mijn hond?
En gaan we samen naar de hel?
Waar neem je me mee naartoe?
Waar neem ik jou mee naartoe?
Waarom wil je van mij houden?
Wat kan ik jou ooit geven?
Hoe meer jij van mij houdt
hoe meer ik jouw liefde
verraden moet, verscheuren moet
als…
non-descript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 of veelzeggend, tegenstrijdig
in de aard van non-dualisme
anderzijds “ ik ben het weten
moe” moe van het waarnemen
het weigeren van een descriptie
is een nodeloos verlangen naar
een interpretatie dat nimmer een
opzichzelfstaand feit kan onderbouwen
zelfs zonder strijd rusten de
wapenen nooit in al die partijen waar
een homogene ascetisch…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
371 verluchtigend
vlocht wind
met warme en
koude vlagen
zijn verhalen
aan bladeren
die opgewonden
hun draai nog
niet echt
konden vinden
omdat ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander…
LAIS CCLXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 'Dag jij', zegt het en het kust de parel
in de leugen die zich sluit. Het draait om
en om de eigen droom, een opstand, rel,
een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom
en slecht want dit gaat naast de waarheid om.
Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan,
haar lach is goud, de zon blijft er in staan.
Er is de nevel van haar zijden kleed…
Moment
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
375 Een grote juffer
klemt zich vast aan een stengel
vleugels in de wind…
Deja-vu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
453 ook al ben ik hier nooit geweest
herinner het zo goed
alsof ik het ooit voor me zag
wat nog gebeuren moet
deze weg, zelfs die boom
ver weg van waar ik woon
ook al ben ik hier nooit geweest
herken het gewoon
ook al heb ik jou nooit gezien
jij bent mij zo bekend
lijkt alsof ik jou zo goed ken
al weet ik niet, wie jij bent
staat voor mij…
Na jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 Thuis, geen kleren aan
haren borstelen
me opmaken
in de spiegel lachen
Toasten op mezelf:
ik houd van mij
na jou
Thuis, geen kleren aan
de gordijnen open
vrij, vrij in het zicht
van de duisternis
In de nacht ben ik vrij
in de nacht houd ik van mij
na jou
Laat de straten mij zien
laat de nacht mij maar zien
ik ga mij niet verbergen…
Lichte verblinding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 juist in het
heel licht raken
van jouw huid
knetterden kleine
vonkjes met een
verrassend geluid
ook onze
blikken sloten
vaak kort
in lichte
verblinding en
wegdromende
ogen voor een
klein liefdevol
moment heel
even dicht om
met verbazing
weer te openen
pas later zijn deze
eigenschappen
verdwenen toen
volwassenheid
voorzichtig…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
478 jij gooide grote woorden
mijn vriend
zoals een kind
stenen in een rivier
strooide zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen…
Ferm
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
441 Zoals Jean de Woordenaar ons in zijn historisch getinte snelsonnet van vandaag heeft laten zien was Alkmaar viereneenhalve eeuw geleden een "ferme stad",
die zich niet voor niets als eerste aan het juk van Filips II en Alva wist te ontworstelen.
______________________________
Ferm was zij, in de Spaanse tijd, heldhaftig
Doortastend, moedig…
een koe in bange dagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
498 ze werd warm ontvangen
op een bedje van stro
de boer was biologisch
en begaan met al zijn dieren
ze mocht loeien in een warme stal
en springen in de wei
jarenlang waren ze gelukkig saam
de boer en zij
maar toen kwam de dag
dat ze niet meer blijven kon
ze mocht mee in een grote truck
en kwam aan bij een grote loods
het oogde luguber…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 Badplaatspromenade, noorderwind. Schril
als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt
haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil
die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand
dat stuift uit de hand. De tijd is een wand
met tongen aan de andere kant. Niets
gaat nog open, dit licht is van kant. Iets
heeft de schoonheid als van papier verbrand.…
Amethist d'amour
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
411 O mijn geliefde amethist
d'amour
Mijn oogappel juweel de
la jeunesse
Bijou brillante ma
delicatesse
Jij smachtende smaragd, tiramisu!
We zaten samen aan de
oeverrand
Verhalend over tempodoeloe
land
Jij, zoetgevooisd, uit
polonaiseland
Soixante années, geslepen diamant
Je streelt mijn oog ik kus
je zachte hand
Je stak mijn…
Ik wil naar de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Mijn tent heeft een gat
bovenin, dat is de maan
die altijd schijnt
Voor mij, na mij
Maan, jij hebt toch plaats?
Zeg me, heb je een plekje
voor mijn hart?
Dan kom ik
als ik sterf
graag naar jou
om met jou mee
mijn liefde te laten schijnen
..Alles zal ik ooit achter moeten laten
..en niets ervan is van mij
..behalve dan mijn liefde…